Artykuł 12 Uznawanie dostawców ratingów ESG mających siedzibę poza Unią

1.   Do czasu przyjęcia przez Komisję decyzji w kwestii równoważności, o której mowa w art. 10, lub, jeżeli została już przyjęta, w przypadku uchylenia decyzji w kwestii równoważności, dostawca ratingów ESG mający siedzibę poza Unią, którego roczne przychody netto z wszelkiej działalności nie przekraczają maksymalnej kwoty określonej w art. 3 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2013/34/UE za każdy rok z trzech kolejnych poprzednich lat, mogą prowadzić działalność w Unii, pod warunkiem że ESMA uznał tego dostawcę ratingów ESG zgodnie z niniejszym artykułem. Dostawca ratingów ESG mający siedzibę poza Unią, który należy do grupy w rozumieniu art. 2 pkt 11 dyrektywy 2013/34/UE, gdy skonsolidowane roczne przychody netto całej grupy są niższe niż maksymalna kwota określona w art. 3 ust. 5 akapit drugi dyrektywy 2013/34/UE za każdy rok z trzech kolejnych poprzednich lat, może prowadzić działalność w Unii o ile ESMA uznała tego dostawcę ratingów ESG zgodnie z niniejszym artykułem. W tym celu ESMA może uwzględnić ocenę przeprowadzoną przez niezależnego audytora zewnętrznego lub certyfikację właściwego organu państwa trzeciego, w którym dostawca ratingów ESG ma siedzibę.

2.   Dostawcy ratingów ESG mający siedzibę poza Unią, którzy chcą zostać uznani i o których mowa w ust. 1, spełniają wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu i składają do ESMA wniosek o uznanie.

3.   Dostawca ratingów ESG mający siedzibę poza Unią, który chce zostać uznany zgodnie z ust. 1, musi mieć przedstawiciela prawnego. Przedstawiciel ten musi być osobą prawną mającą siedzibę w Unii i wyraźnie wyznaczoną przez tego dostawcę ratingów ESG do podejmowania czynności w jego imieniu. Przedstawiciel prawny wykazuje ESMA, że dostawca ratingów ESG stale wywiązuje się z wymogów niniejszego rozporządzenia i ponosi odpowiedzialność w tym zakresie wobec ESMA. Przedstawiciel prawny przekazuje ESMA na jego wniosek wszystkie informacje niezbędne do stwierdzenia przez ESMA, że dostawca ratingów ESG spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia.

4.   Składając wniosek o uznanie, o którym mowa w ust. 2, dostawca ratingów ESG mający siedzibę poza Unią przekazuje ESMA następujące informacje:

W terminie 90 dni roboczych od otrzymania wniosku o uznanie, o którym mowa w ust. 2, ESMA podejmuje decyzję co do uznania. ESMA informuje wnioskodawcę o swojej decyzji w terminie pięciu dni roboczych od podjęcia decyzji.

5.   ESMA uznaje dostawcę ratingów ESG mającego siedzibę poza Unią, o ile spełnione są wszystkie następujące warunki:

6.   ESMA podejmuje decyzję o oddaleniu wniosku jeżeli przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne państwa trzeciego, w którym dostawca ratingów ESG ma siedzibę lub miejsce zamieszkania, bądź, w stosownych przypadkach, ograniczenia uprawnień nadzorczych i uprawnień w zakresie prowadzenia postępowań wyjaśniających właściwego organu tego państwa trzeciego uniemożliwiają skuteczne sprawowanie funkcji nadzorczych przez ESMA zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

7.   ESMA nakłada kary pieniężne zgodnie z art. 36, zawiesza lub, w stosownych przypadkach, cofa uznanie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z art. 9, jeżeli ma uzasadnione powody, oparte na udokumentowanych dowodach, aby uznać, że dostawca ratingów ESG:

8.   Jeżeli dostawca ratingów ESG uznany przez ESMA na podstawie niniejszego artykułu nie spełnia już warunków określonych w ust. 1, bez zbędnej zwłoki powiadamia o tym ESMA.

Dostawca ratingów ESG powiadamia ESMA w terminie trzech miesięcy od dnia kiedy przestał spełniać warunki określone w ust. 1, jeżeli chce kontynuować świadczenie usług w Unii, i w terminie 12 miesięcy od tego dnia składa wniosek o udzielenie zezwolenia. W razie braku takiego powiadomienia dostawca ratingów ESG zaprzestaje prowadzenia działalności w Unii.

9.   ESMA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych określających formę i treść wniosku o uznanie, o którym mowa w ust. 2, a w szczególności sposób prezentacji informacji wymaganych w ust. 4.

ESMA przedkłada Komisji projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, do dnia 2 października 2025 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjęcia regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zgodnie z procedurą określoną w art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.