20.5 Kierownik komórki ds. zarządzania ryzykiem

Kierownik KZR powinien być odpowiedzialny za dostarczenie kompleksowych i zrozumiałych informacji na temat ryzyka oraz doradztwo dla organu zarządzającego, aby umożliwić temu organowi zrozumienie ogólnego profilu ryzyka instytucji. To samo dotyczy kierownika KZR instytucji dominującej na poziomie skonsolidowanym.

Kierownik KZR powinien posiadać wystarczającą wiedzę fachową, niezależność i staż, aby móc kwestionować decyzje mające wpływ na ekspozycję instytucji na ryzyko. W przypadku gdy kierownik KZR nie jest członkiem organu zarządzającego, istotne instytucje powinny wyznaczyć niezależnego kierownika KZR, który nie ponosi odpowiedzialności za inne komórki i podlega bezpośrednio organowi zarządzającemu. W przypadku gdy nie byłoby proporcjonalne mianowanie osoby, która pełniłaby wyłącznie funkcję kierownika KZR, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności określonej w tytule I, funkcja ta może być połączona z funkcją kierownika komórki ds. zgodności z przepisami lub też może być wykonywana przez innego pracownika wyższego szczebla pod warunkiem, że między łączonymi funkcjami nie zachodzi konflikt interesów. W każdym przypadku osoba ta powinna dysponować wystarczającymi uprawnieniami, statusem i niezależnością (np. być dyrektorem działu prawnego).

Kierownik KZR powinien mieć możliwość kwestionowania decyzji podejmowanych przez kierownictwo instytucji i jej organ zarządzający, a podstawy takiego sprzeciwu należy formalnie udokumentować. Jeżeli instytucja pragnie przyznać kierownikowi KZR prawo weta wobec decyzji (np. kredytowych lub inwestycyjnych dotyczących ustanowienia limitów) podejmowanych na szczeblach poniżej organu zarządzającego, powinna ona określić zakres takiego prawa weta, procedury przekazywania sprawy na wyższy szczebel lub procedury odwoławcze, a także sposób zaangażowania organu zarządzającego.

Instytucje powinny ustanowić cechujące się zaostrzonymi kryteriami procesy zatwierdzania decyzji negatywnie zaopiniowanych przez kierownika KZR. Organ zarządzający pełniący funkcję nadzorczą powinien mieć możliwość bezpośredniego omówienia z kierownikiem KZR najważniejszych zagadnień związanych z ryzykiem, w tym potencjalnych niezgodności ze strategią instytucji w zakresie ryzyka oraz gotowością instytucji do podejmowania ryzyka.