Τίτλος III - Λεπτομερή στοιχεία και περιστάσεις όσον αφορά συγκεκριμένα μέτρα

Όσον αφορά την απαίτηση για αναθεώρηση οποιωνδήποτε ενδοομιλικών χρηματοδοτικών ρυθμίσεων, ή επανεξέταση της απουσίας τους, και την απαίτηση κατάρτισης συμφωνιών παροχής υπηρεσιών (είτε ενδοομιλικών είτε με τρίτα μέρη) για την κάλυψη της εκτέλεσης κρίσιμων λειτουργιών ή υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο α) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από το ίδρυμα να αναθεωρήσει τις υφιστάμενες συμφωνίες χρηματοδότησης του ομίλου ή να επανεξετάσει την απουσία τους, εάν στο πλαίσιο της αξιολόγησης των υφιστάμενων συμφωνιών χρηματοδότησης του ομίλου καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η παροχή στήριξης ή η μορφή αυτής (ή η απουσία τέτοιου είδους συμφωνίας) δυσχεραίνει ουσιωδώς την επίτευξη των στόχων της εξυγίανσης μέσω της εφαρμογής εργαλείων εξυγίανσης από τις αρχές εξυγίανσης. Ειδικότερα, πρέπει να συνάδουν με την υπό εξέταση στρατηγική εξυγίανσης και να λαμβάνουν υπόψη τον επιμερισμό των υποχρεώσεων που αναμένεται να συνεισφέρει στην απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση του ομίλου, καθώς και την κατανομή των ζημιών εντός του ομίλου που εξετάζεται στην αντίστοιχη στρατηγική εξυγίανσης.
• β) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από το ίδρυμα να καταρτίσει γραπτές συμφωνίες για το επίπεδο υπηρεσιών ή μεταβατικές ρυθμίσεις στήριξης και άλλα ενδεδειγμένα μέτρα για τη διασφάλιση της συνέχειας των λειτουργιών ή υπηρεσιών που επιτελούνται από νομικές οντότητες εντός του ομίλου, περιλαμβανομένων μη ρυθμιζόμενων συνδεδεμένων οντοτήτων, καθώς και από τρίτα μέρη. Το εν λόγω μέτρο μπορεί να εφαρμοστεί σε περιπτώσεις κατά τις οποίες
• - δεν υπάρχουν γραπτές συμφωνίες παροχής υπηρεσιών,
• - το επίπεδο τεκμηρίωσης των συμφωνιών παροχής υπηρεσιών είναι ανεπαρκές ή
• - δεν διασφαλίζεται ότι δεν είναι δυνατή η καταγγελία τους από τον αντισυμβαλλόμενο λόγω της ανάληψης δράσης εξυγίανσης από την αρχή εξυγίανσης.
• γ) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο εφαρμογής του εν λόγω μέτρου προκειμένου να παρέχουν στις σημαντικές νομικές οντότητες τη δυνατότητα να είναι λειτουργικά ανεξάρτητες όπου κρίνεται αναγκαίο για την υποστήριξη μιας στρατηγικής εξυγίανσης που προβλέπει τη διάσπαση ή αναδιάρθρωση του ομίλου ή του ιδρύματος, περιλαμβανομένης της χρήσης ενός εργαλείου (μερικής) μεταβίβασης.
• δ) Σε περίπτωση εφαρμογής αυτού του μέτρου, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι εν λόγω ενδοομιλικές συμφωνίες χρηματοδότησης και οι συμφωνίες παροχής υπηρεσιών είναι προσβάσιμες και εκτελεστές εντός σύντομου χρονικού διαστήματος. Εάν η σχετική στρατηγική εξυγίανσης προβλέπει τη χρήση εργαλείου (μερικής) μεταβίβασης, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν να είναι δυνατή η μεταβίβαση των συμφωνιών στις οντότητες που προκύπτουν από τη δράση εξυγίανσης ή να αναγνωρίζονται τα έννομα αποτελέσματα των υποχρεωτικών εκ του νόμου μεταβιβάσεων.

Όσον αφορά την απαίτηση περιορισμού των μέγιστων ατομικών και συνολικών ανοιγμάτων σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο β) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Όπου κρίνεται αναγκαίο για την υποστήριξη μιας στρατηγικής εξυγίανσης που προβλέπει διαχωρισμό νομικών οντοτήτων εντός του ομίλου, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από το ίδρυμα να συγκρατεί τα όρια των ενδοομιλικών ανοιγμάτων προκειμένου να περιορίζει την εσωτερική χρηματοπιστωτική διασύνδεση μεταξύ οντοτήτων (ή υποομίλων) του ομίλου που πρέπει να υποβληθούν χωριστά σε διαδικασία εξυγίανσης βάσει της στρατηγικής εξυγίανσης, εάν το εν λόγω ενδοομιλικό άνοιγμα παρεμποδίζει τη δυνατότητα εξυγίανσης του ιδρύματος. Το ίδιο μπορεί να ισχύει σε σχέση με μια οντότητα κλειστής διάρθρωσης, εάν σύμφωνα με τις νομοθετικές απαιτήσεις ή τις εποπτικές αποφάσεις απαιτείται ο διαχωρισμός ορισμένων δραστηριοτήτων και η ανάθεσή τους σε αυτόν τον τύπο οντότητας, εφόσον αυτό κρίνεται αναγκαίο για να διασφαλιστεί η αξιόπιστη και εφικτή χρήση εργαλείων εξυγίανσης στην οντότητα κλειστής διάρθρωσης ή στα υπόλοιπα τμήματα εντός του ομίλου.
• β) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να περιορίζουν τα ανοίγματα σε οντότητες ειδικού σκοπού οι οποίες είναι συνδεδεμένες με το ίδρυμα μέσω σημαντικών μη αναληφθεισών πιστωτικών διευκολύνσεων, ουσιαστικών εγγυήσεων ή δηλώσεων προθέσεων και οι οποίες δεν ενοποιούνται στον ισολογισμό του ιδρύματος και δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των εξουσιών εξυγίανσης.

Όσον αφορά το μέτρο της επιβολής απαιτήσεων παροχής συγκεκριμένων ή τακτικών πληροφοριών για τους σκοπούς της εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο γ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο επιβολής απαιτήσεων παροχής πληροφοριών εάν εκτιμούν ότι οι εν λόγω απαιτήσεις θα τους παράσχουν τη δυνατότητα να εφαρμόσουν με αποτελεσματικότερο τρόπο τα εργαλεία εξυγίανσης που προβλέπονται στο πλαίσιο της στρατηγικής εξυγίανσης ή να καταρτίσουν ένα αποτελεσματικό σχέδιο εξυγίανσης.
• β) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να υποβάλλουν πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για την ενημέρωση της διοίκησης σχετικά με την κατάσταση του ιδρύματος (πληροφόρηση διοίκησης), συμπεριλαμβανομένων οικονομικών καταστάσεων και πληροφοριών σχετικά με το κεφάλαιο και το χρέος μειωμένης εξασφάλισης, οι οποίες είναι διαθέσιμες για κάθε νομική οντότητα που είναι σημαντική για την εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης, ιδίως εάν προβλέπεται ως σημείο έναρξης στο πλαίσιο μιας προσέγγισης πολλαπλών σημείων έναρξης, καθώς και να είναι σε θέση να προσκομίζουν, κατόπιν αιτήματος, συγκεκριμένες πληροφορίες ανά νομική οντότητα για όλες τις οντότητες των οποίων η αφερεγγυότητα είναι πιθανό να επηρεάσει αρνητικά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε οποιαδήποτε περιοχή δικαιοδοσίας.
• γ) Εάν ένα ίδρυμα έχει πολύπλοκες ενδοομιλικές ρυθμίσεις λειτουργικών υπηρεσιών, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες προκειμένου να διευκρινιστεί πλήρως η δομή των εν λόγω ρυθμίσεων.
• δ) Σε περίπτωση εφαρμογής του εν λόγω μέτρου, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα είναι σε θέση να υποβάλουν τις απαιτούμενες επικαιροποιημένες πληροφορίες εντός του χρονοδιαγράμματος που προβλέπεται στο πλαίσιο της στρατηγικής εξυγίανσης, και τα πληροφοριακά συστήματα του ιδρύματος πρέπει να παρέχουν όλα τα δεδομένα που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη και την εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης, καθώς και για την υποστήριξη μιας αξιόπιστης αποτίμησης πριν και κατά τη διάρκεια της εξυγίανσης, περιλαμβανομένων εκείνων που απαιτούνται βάσει των άρθρων 36 και 74. Ειδικότερα, τα ιδρύματα πρέπει να διασφαλίζουν τη διαθεσιμότητα των πληροφοριών που απαιτούν οι αρχές εξυγίανσης προκειμένου να προσδιορίσουν:
• - τις κρίσιμες λειτουργίες,
• - τους πιστωτές ή τους τύπους πιστωτών που είναι πιθανότερο να απορροφήσουν ζημίες κατά την εξυγίανση,
• - τους πιστωτές υποχρεώσεων που είναι ιδιαίτερης σημασίας για τις κρίσιμες λειτουργίες ή για την υλοποίηση της στρατηγικής εξυγίανσης, όπως είναι οι καλυπτόμενες και μη καλυπτόμενες καταθέσεις από ΜΜΕ και φυσικά πρόσωπα (δηλαδή την εικόνα ανά επιμέρους πελάτη), και
• - τις θέσεις, τις υπηρεσίες και τις λειτουργίες που είναι ουσιώδεις για τη διαχείριση κινδύνων του ομίλου, οι οποίες πρέπει να διατηρηθούν προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών.

Όσον αφορά την απαίτηση εκχώρησης συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο δ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να εκχωρήσουν περιουσιακά στοιχεία πριν από την εξυγίανση εάν η στρατηγική εξυγίανσης απαιτεί την πώληση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων και εάν η εν λόγω πώληση, σε περίπτωση που γινόταν κατά τη διάρκεια της εξυγίανσης, θα είχε σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στη χρήση ή την εφαρμογή εργαλείων εξυγίανσης ή θα δυσχέραινε σημαντικά τη διαδικασία. Σε περίπτωση εφαρμογής του εν λόγω μέτρου, τα προς εκχώρηση περιουσιακά στοιχεία πρέπει να είναι εκείνα των οποίων η πώληση εντός του χρονικού πλαισίου που προβλέπεται βάσει της στρατηγικής εξυγίανσης είναι πιθανό να οδηγήσει σε πιέσεις στις τιμές περιουσιακών στοιχείων, καταστροφή αξίας και πρόσθετη αβεβαιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και άλλων ιδρυμάτων, εάν αυτά τα αποτελέσματα μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές δυσμενείς συνέπειες για τα χρηματοπιστωτικά συστήματα.
• β) Επιπλέον, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο εφαρμογής του εν λόγω μέτρου εάν η υφιστάμενη περιουσιακή διάρθρωση του ιδρύματος είναι πιθανό να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην εφικτή ή αξιόπιστη εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης. Εάν η στρατηγική εξυγίανσης στηρίζεται στη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων για την παραγωγή ρευστότητας με στόχο τη διασφάλιση της συνέχειας των κρίσιμων λειτουργιών, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να εκχωρήσουν περιουσιακά στοιχεία τα οποία είναι πιθανό να είναι μη ρευστοποιήσιμα υπό συνθήκες πίεσης ή κατά τη χρονική στιγμή της εξυγίανσης, προκειμένου να αυξήσουν το μερίδιο των περιουσιακών στοιχείων που αναμένεται να είναι περισσότερο ρευστοποιήσιμα. Το εν λόγω μέτρο πρέπει επίσης να εξετάζεται σε σχέση με περιουσιακά στοιχεία που παρεμποδίζουν σημαντικά την εφικτότητα της αποτίμησης που απαιτείται δυνάμει του άρθρου 36 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τον κίνδυνο παρακράτησης των περιουσιακών στοιχείων ή της χρηματοδότησης σε τρίτες χώρες.
• γ) Κατά την εφαρμογή του μέτρου αυτού, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον αντίκτυπο της εκχώρησης των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων στην αγορά, μεταξύ άλλων ως αποτέλεσμα εκχωρήσεων που απαιτούνται από άλλα ιδρύματα.

Όσον αφορά την απαίτηση για περιορισμό ή παύση συγκεκριμένων υφιστάμενων ή προτεινόμενων δραστηριοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο ε) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από το ίδρυμα να περιορίσει τυχόν πολύπλοκες πρακτικές που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται η πώληση, η εγγραφή στα βιβλία, η χρηματοδότηση και η διαχείριση κινδύνων για τις πράξεις συναλλαγών ή αντιστάθμισης κινδύνων, καθώς και τον τόπο εγκατάστασής τους εντός του ομίλου, εάν οι εν λόγω πρακτικές υπονομεύουν την εφικτή ή αξιόπιστη εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης.
• β) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να περιορίζουν τις δραστηριότητες σε τρίτες χώρες που διαθέτουν ανεπαρκές σύστημα εξυγίανσης, εάν κρίνεται ότι η αδυναμία των εν λόγω χωρών να διατηρήσουν τη συνέχεια των δραστηριοτήτων της εταιρείας εντός της δικαιοδοσίας τους κατά τη διάρκεια μιας διαδικασίας εξυγίανσης ενδέχεται μετέπειτα να υπονομεύσει την ικανότητα μιας αρχής εξυγίανσης να διατηρήσει τη συνέχεια των κρίσιμων λειτουργιών σε ένα κράτος μέλος.
• γ) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν κατά πόσον είναι σκόπιμο να απαιτήσουν από τα ιδρύματα να περιορίσουν τις υπηρεσίες που παρέχουν σε άλλα ιδρύματα ή σε άλλους συμμετέχοντες σε χρηματοπιστωτικές αγορές εάν, βάσει συνολικής αξιολόγησης των λειτουργιών του ιδρύματος, η αρχή εκτιμά ότι οι υπηρεσίες δεν μπορούν να συνεχιστούν κατά την εξυγίανση και ότι η διακοπή τους θα μπορούσε να υπονομεύσει τη σταθερότητα των αποδεκτών των εν λόγω υπηρεσιών.
• δ) Εάν, σύμφωνα με νομοθετικές απαιτήσεις ή εποπτικές αποφάσεις, απαιτείται διαχωρισμός συγκεκριμένων δραστηριοτήτων και ανάθεσή τους σε ειδική οντότητα, στην οποία δεν θα επιτρεπόταν η εκτέλεση ορισμένων άλλων δραστηριοτήτων, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαγορεύουν στην εν λόγω οντότητα την εκτέλεση ορισμένων πρόσθετων δραστηριοτήτων, εάν αυτό κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να διασφαλιστεί η αξιόπιστη και εφικτή χρήση εργαλείων εξυγίανσης σε κάθε τμήμα του ομίλου μετά τον διαχωρισμό.

Όσον αφορά τα μέτρα που περιορίζουν ή αποτρέπουν την ανάπτυξη ή την πώληση νέων επιχειρηματικών τομέων ή προϊόντων σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο στ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο επιβολής περιορισμών σε προϊόντα που είναι δομημένα κατά τέτοιον τρόπο ώστε να παρεμποδίζεται η χρήση εργαλείων εξυγίανσης ή με σκοπό να παρακάμπτεται η εφαρμογή τους.
• β) Οι αρχές πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να περιορίζουν ή να αποτρέπουν την ανάπτυξη ή την πώληση προϊόντων που διέπονται από το δίκαιο τρίτης χώρας ή από πράξεις που εκδίδονται από οντότητες σε αλλοδαπή δικαιοδοσία, για παράδειγμα από υποκατάστημα ή οντότητα ειδικού σκοπού σε τρίτη χώρα, εάν το δίκαιο της τρίτης χώρας δεν θέτει σε ισχύ την άσκηση εξουσιών εξυγίανσης που προβλέπονται στο πλαίσιο της στρατηγικής εξυγίανσης ή δεν τις καθιστά ουσιαστικά εκτελεστές, ή εάν η πώληση των εν λόγω προϊόντων είναι πιθανό να έχει σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στη χρήση ή άσκηση εξουσιών εξυγίανσης. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι αρχές πρέπει επίσης να εξετάζουν το ενδεχόμενο να περιορίζουν τις πωλήσεις σε επενδυτές σε αλλοδαπές δικαιοδοσίες, όπου η κατοχή προϊόντων εκ μέρους των εν λόγω επενδυτών συνεπάγεται δυνητικά την κίνηση νομικών διαδικασιών κατά της αρχής εξυγίανσης.
• γ) Οι αρχές πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να περιορίζουν την ανάπτυξη ή την πώληση προϊόντων εάν η πολυπλοκότητα των εν λόγω προϊόντων έχει ως αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η εκτίμηση των υποχρεώσεων του ιδρύματος από την αρχή εξυγίανσης ή να παρακωλύεται σημαντικά η αποτίμηση δυνάμει του άρθρου 36 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.

Όσον αφορά την απαίτηση αλλαγών στη νομική ή λειτουργική δομή ενός ιδρύματος προκειμένου να μειωθεί η πολυπλοκότητα και να διασφαλιστεί ότι οι κρίσιμες λειτουργίες είναι δυνατόν να διαχωριστούν νομικά και οικονομικά από άλλες λειτουργίες μέσω της εφαρμογής των εργαλείων εξυγίανσης σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο ζ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Η εφαρμογή του εν λόγω μέτρου πρέπει να εξετάζεται εάν η αρχή εξυγίανσης κρίνει ότι η νομική και λειτουργική δομή του ιδρύματος ή του ομίλου είναι υπερβολικά πολύπλοκη ή υπερβολικά διασυνδεδεμένη για να μπορέσει να διατηρήσει τη συνέχεια της πρόσβασης στις κρίσιμες λειτουργίες κατά την εξυγίανση ή για να διασπαστεί στο πλαίσιο μιας στρατηγικής εξυγίανσης που προβλέπει διάσπαση του ομίλου ή εκκαθάριση ή μεταβίβαση ορισμένων στοιχείων ενεργητικού και παθητικού.
• β) Εφόσον κρίνεται αναγκαίο για την αποτελεσματική εφαρμογή μιας στρατηγικής πολλαπλών σημείων έναρξης, και προκειμένου να διασφαλιστεί η δυνατότητα διαχωρισμού ορισμένων υποομίλων ή οντοτήτων, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τους ομίλους να οργανώνουν τις νομικές οντότητες σύμφωνα με τις περιφερειακές ομάδες ή τους βασικούς επιχειρηματικούς τομείς, ιδίως εάν οι κρίσιμες λειτουργίες μπορούν να αποδοθούν σε ορισμένους επιχειρηματικούς τομείς ενώ άλλοι επιχειρηματικοί τομείς δεν περιλαμβάνουν κρίσιμες λειτουργίες. Αυτό πρέπει να ισχύει ιδίως για την κεντρική αντιστάθμιση και διαχείριση κινδύνων, τη διαχείριση συναλλαγών και ρευστότητας, καθώς και τη διαχείριση εξασφαλίσεων, τη διαχείριση ρευστότητας ή άλλες βασικές λειτουργίες διαθεσίμων και χρηματοδότησης, εκτός εάν οι εν λόγω λειτουργίες μπορούν να αντικατασταθούν από συναλλαγές στην αγορά με εξωτερικούς παράγοντες. Σύμφωνα με τη στρατηγική εξυγίανσης, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να αποτρέπουν τις εκτεταμένες πρακτικές εγγραφών στα βιβλία και αντιστάθμισης κινδύνων μεταξύ οντοτήτων, καθώς και να διασφαλίζουν ότι οι οντότητες που πρέπει να υποβληθούν χωριστά σε διαδικασία εξυγίανσης διαθέτουν επαρκή αυτόνομα συστήματα εγγραφών στα βιβλία και διαχείρισης κινδύνων. Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να εφαρμόζουν αποτελεσματικές ρυθμίσεις αυτόνομης διακυβέρνησης, ελέγχου και διαχείρισης σε κάθε υποόμιλο ή οντότητα.
• γ) Εάν, σύμφωνα με νομοθετικές απαιτήσεις ή εποπτικές αποφάσεις, απαιτείται διαρθρωτικός διαχωρισμός ορισμένων δραστηριοτήτων, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν τον διαχωρισμό πρόσθετων δραστηριοτήτων, εάν αυτό κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να διασφαλιστεί η αξιόπιστη και εφικτή χρήση εργαλείων εξυγίανσης σε κάθε τμήμα του ομίλου μετά τον διαχωρισμό.
• δ) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι θυγατρικές που είναι ουσιώδους σημασίας για τη διασφάλιση της συνέχειας των κρίσιμων λειτουργιών είναι εγκατεστημένες στην ΕΕ ή σε δικαιοδοσίες τρίτων χωρών που δεν θέτουν εμπόδια στην εξυγίανση.
• ε) Εάν η στρατηγική εξυγίανσης προβλέπει διάσπαση του ιδρύματος ή του ομίλου ή αλλαγή ιδιοκτησίας μέσω πώλησης ή μεταβίβασης, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από το ίδρυμα να οργανώνει τις κρίσιμες λειτουργίες και την πρόσβαση σε υποδομές ή υπηρεσίες κοινής χρήσης που είναι απαραίτητες για τη συνέχιση των κρίσιμων λειτουργιών κατά τέτοιον τρόπο ώστε να διευκολύνεται η συνέχειά τους. Εάν κρίνεται αναγκαίο για την αξιόπιστη και εφικτή εφαρμογή μιας στρατηγικής εξυγίανσης, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να προβαίνουν σε αλλαγές στη λειτουργική δομή τους ούτως ώστε να μειώσουν ή να αποτρέψουν την εξάρτηση σημαντικών οντοτήτων ή βασικών επιχειρηματικών τομέων σε κάθε υποόμιλο από βασικές υποδομές, τεχνολογία πληροφορικής, προσωπικό ή άλλες κρίσιμες υπηρεσίες κοινής χρήσης από διαφορετικούς υποομίλους. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να περιλαμβάνονται και τα πληροφοριακά συστήματα διοίκησης. Πρέπει να διασφαλίζεται η εφαρμογή επαρκών ρυθμίσεων διακυβέρνησης και ελέγχου και η διαθεσιμότητα των αναγκαίων χρηματοδοτικών πόρων ούτως ώστε οι εσωτερικοί και εξωτερικοί πάροχοι υπηρεσιών να μπορούν να συνεχίσουν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους.
• στ) Εφόσον κρίνεται απαραίτητο για τη διασφάλιση της παροχής κρίσιμων υπηρεσιών κοινής χρήσης μετά την εξυγίανση, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να μεταθέτουν τις εν λόγω υπηρεσίες σε χωριστές λειτουργικές θυγατρικές. Σε περίπτωση εφαρμογής του μέτρου αυτού, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τις εν λόγω λειτουργικές θυγατρικές
• - να περιορίζουν τις δραστηριότητές τους στην παροχή των συγκεκριμένων υπηρεσιών και να εφαρμόζουν κατάλληλους περιορισμούς όσον αφορά τους κινδύνους και τις δραστηριότητες,
• - να διαθέτουν επαρκή κεφαλαιοποίηση ώστε να καλύπτουν τα λειτουργικά τους έξοδα για κατάλληλο χρονικό διάστημα,
• - να πληρούν τις ισχύουσες απαιτήσεις για την εξωτερική ανάθεση των εν λόγω λειτουργιών και
• - να παρέχουν τις υπηρεσίες τους βάσει ενδοομιλικών συμφωνιών για το επίπεδο των υπηρεσιών οι οποίες είναι άρτιες και ανθεκτικές υπό καθεστώς εξυγίανσης.

Οι όροι των συμφωνιών αυτών, οι ρυθμίσεις διακυβέρνησης των εν λόγω θυγατρικών και η ιδιοκτησιακή τους δομή πρέπει να είναι κατάλληλα ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια των υπηρεσιών μετά την εξυγίανση.

• ζ) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να λαμβάνουν προφυλάξεις ούτως ώστε, σε περίπτωση εξυγίανσης, να πληρούν τις ειδικές απαιτήσεις οποιωνδήποτε υποδομών των χρηματοπιστωτικών αγορών στις οποίες συμμετέχουν, περιλαμβανομένης της πρόσβασης σε υπηρεσίες εκκαθάρισης, πληρωμών και διακανονισμού για όλους τους υποομίλους και τις σημαντικές οντότητες του υποομίλου κατά την εξυγίανση και, κατά περίπτωση, για τυχόν αποδέκτη στον οποίον έχουν μεταβιβαστεί κρίσιμες λειτουργίες. Εφόσον κρίνεται απαραίτητο, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να καταβάλλουν εύλογες προσπάθειες για την ανάλογη επαναδιαπραγμάτευση συμβάσεων με τις υποδομές των χρηματοπιστωτικών αγορών, με την επιφύλαξη διασφαλίσεων για την προστασία της άρτιας διαχείρισης των κινδύνων και των ασφαλών και ομαλών λειτουργιών των υποδομών των χρηματοπιστωτικών αγορών.
• η) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να αποτρέπουν τυχόν κρίσιμη εξάρτηση του ιδρύματος, του ομίλου ή οποιουδήποτε υποομίλου από την παροχή υπηρεσιών βάσει συμβάσεων που δεν εμπίπτουν στη δικαιοδοσία κρατών μελών της ΕΕ και που επιτρέπουν την καταγγελία της σύμβασης σε περίπτωση εξυγίανσης των οντοτήτων του ομίλου. Μια σχέση εξάρτησης πρέπει να θεωρείται κρίσιμη όταν επηρεάζει κρίσιμες λειτουργίες του ιδρύματος.
• θ) Εάν μια στρατηγική μοναδικού σημείου έναρξης περιλαμβάνει εκκαθάριση επιχειρηματικών τομέων που επιτελούν μη κρίσιμες λειτουργίες, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να διασφαλίζουν τη δυνατότητα διαχωρισμού των εν λόγω επιχειρηματικών τομέων, εντός ή εκτός της υφιστάμενης δομής, περιλαμβανομένης της δυνατότητας πώλησης ορισμένων λειτουργιών σε περίπτωση που η στρατηγική εξυγίανσης απαιτεί την πώλησή τους. Εφόσον κρίνεται αναγκαίο για τη διασφάλιση της δυνατότητας διαχωρισμού, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να αλλάξουν τη δομή τους στις τρίτες χώρες από υποκαταστήματα σε θυγατρικές, ή να διαχωρίσουν εσωτερικά όλες ή ορισμένες από τις λειτουργίες και τους επιχειρηματικούς τομείς στα εν λόγω υποκαταστήματα προκειμένου να προετοιμάσουν την απόσπαση των εν λόγω λειτουργιών και να διευκολύνουν τη μεταβίβαση σε χωριστή οντότητα.
• ι) Εφόσον κρίνεται αναγκαίο για την αποτελεσματική εφαρμογή μιας στρατηγικής μοναδικού σημείου έναρξης, η χρηματοδότηση των θυγατρικών από την κορυφαία εταιρεία του ομίλου πρέπει να είναι αρκούντως μειωμένης εξασφάλισης, να μην υπόκειται σε αλληλοσυμψηφισμό ( set-off ) ή/και να προβλέπει κατάλληλες ρυθμίσεις για τις ζημίες προς μεταβίβαση στη νομική οντότητα στην οποία θα εφαρμοστούν εργαλεία εξυγίανσης από άλλες εταιρείες του ομίλου, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να παραμένουν βιώσιμες οι σχετικές λειτουργικές οντότητες του ομίλου. Η χρηματοδότηση πρέπει να είναι διαρθρωμένη κατά τέτοιο τρόπο ώστε ο όμιλος ή το τμήμα του ομίλου που επιτελεί κρίσιμες λειτουργίες να μην διασπαστεί μετά από απομείωση και μετατροπή σημαντικού μεριδίου των μέσων που υπόκεινται σε εξουσίες απομείωσης και μετατροπής. Εάν η στρατηγική εξυγίανσης εξαρτάται από ανακατανομή κεφαλαίου και ρευστότητας εντός του ομίλου, το κεφάλαιο και η ρευστότητα πρέπει να βρίσκονται σε δικαιοδοσίες όπου η εν λόγω ανακατανομή επιτρέπεται στο πλαίσιο των τοπικών κανονιστικών ορίων.
• ια) Εφόσον κρίνεται αναγκαίο για τη διασφάλιση της δυνατότητας διαχωρισμού των κρίσιμων λειτουργιών από άλλες λειτουργίες, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν τη σύσταση εταιρείας συμμετοχών που δεν επιτελεί κρίσιμες λειτουργίες υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται στην παράγραφο 14 στοιχείο β) κατωτέρω. Ισχύουν κατ' αναλογία οι παράμετροι της παραγράφου 14 στοιχείο γ).
• ιβ) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να λαμβάνουν εύλογες προφυλάξεις για να διασφαλίζουν τη διαθεσιμότητα, τη διατήρηση ή την υποκατάσταση του βασικού προσωπικού, όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο για την εφαρμογή της προτιμώμενης στρατηγικής εξυγίανσης, με στόχο επίσης την αντικατάσταση του διοικητικού οργάνου και των ανώτερων διοικητικών στελεχών του ιδρύματος υπό εξυγίανση, όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 34 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
• ιγ) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να διασφαλίζουν τη συνέχεια των πληροφοριακών συστημάτων διοίκησης. Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο επιβολής απαίτησης βάσει της οποίας από τα πληροφοριακά συστήματα διοίκησης του ιδρύματος και τη διαθεσιμότητα δεδομένων πρέπει να διασφαλίζεται η δυνατότητα των αρχών να λαμβάνουν τα αναγκαία δεδομένα για την εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης και για τη διενέργεια αποτιμήσεων πριν και κατά τη διάρκεια της εξυγίανσης. Ειδικότερα, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να διασφαλίζουν τη λειτουργικότητα της άσκησης εξουσιών απομείωσης και μετατροπής κατά την εξυγίανση, καθιστώντας εφικτό τον προσδιορισμό των υποχρεώσεων, τις αναστολές πληρωμών και την τεχνική εφαρμογή της απομείωσης και μετατροπής.
• ιδ) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τα ιδρύματα να μειώνουν την πολυπλοκότητα και το μέγεθος του χαρτοφυλακίου συναλλαγών τους, εάν αυτό κρίνεται απαραίτητο για την εφαρμογή των εργαλείων εξυγίανσης, ιδίως του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα για τα μεγάλα χαρτοφυλάκια παραγώγων και άλλων χρηματοπιστωτικών συμβάσεων, για την έλλειψη διαφανούς και προσβάσιμης δομής ή την πολυπλοκότητα ή μεταβλητότητα της μέτρησης και αποτίμησης των προϊόντων και χαρτοφυλακίων στο χαρτοφυλάκιο συναλλαγών και την εσωτερική τους διασύνδεση.

Όσον αφορά την απαίτηση βάσει της οποίας η μητρική επιχείρηση πρέπει να συστήσει μητρική χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος ή μητρική χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών εγκατεστημένη στην Ένωση σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο η) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο εφαρμογής του εν λόγω μέτρου εάν εκτιμούν ότι δεν είναι εφικτή ή αξιόπιστη η εξυγίανση του εντός ΕΕ τμήματος μιας τράπεζας η οποία δεν υπόκειται σε ρύθμιση από την ΕΕ λόγω του γεγονότος ότι δεν υπάρχει μητρική εταιρεία που να υπάγεται στη δικαιοδοσία της ΕΕ. Ειδικότερα, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν την ίδρυση ενδιάμεσης χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών εγκατεστημένης στην ΕΕ, εάν η έκδοση χρέους σε αυτό το επίπεδο είναι απαραίτητη για την πρόβλεψη επαρκούς ποσού και κατάλληλου επιμερισμού των υποχρεώσεων που αναμένεται να συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση, για τη διευκόλυνση της απορρόφησης ζημιών στο επίπεδο των λειτουργικών θυγατρικών και για τη διασφάλιση της εναλλαξιμότητας των υποχρεώσεων που αναμένεται να συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση εντός του τμήματος του ομίλου το οποίο είναι εγκατεστημένο στην ΕΕ.
• β) Επιπλέον, το εν λόγω μέτρο μπορεί να εφαρμοστεί όταν για λόγους εφικτότητας ή αξιοπιστίας απαιτείται η εφαρμογή εργαλείων εξυγίανσης σε επίπεδο εταιρείας συμμετοχών αντί σε επίπεδο λειτουργικών οντοτήτων, ιδίως σε σχέση με πιθανές εξαιρέσεις από την εξουσία διάσωσης με ίδια μέσα. Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο εφαρμογής του εν λόγω μέτρου σε συνδυασμό με περιορισμούς των λειτουργικών δραστηριοτήτων της χρηματοοικονομικής εταιρείας συμμετοχών, εάν οι λειτουργικές δραστηριότητες στο επίπεδο της εν λόγω εταιρείας παρεμποδίζουν ουσιαστικά την εφικτή ή αξιόπιστη εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης. Ειδικότερα, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο θέσπισης κατάλληλων περιορισμών ούτως ώστε να μην επιτρέπεται στην εν λόγω χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών η εκτέλεση κρίσιμων λειτουργιών ή η παροχή υπηρεσιών προς άλλες οντότητες του ομίλου, από τις οποίες λειτουργίες ή υπηρεσίες εξαρτώνται οι κρίσιμες υπηρεσίες που εκτελούν οι εν λόγω οντότητες. Εφόσον κρίνεται αναγκαίο, ο ισολογισμός της μητρικής εταιρείας συμμετοχών πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τα ίδια κεφάλαια και τις υποχρεώσεις που αναμένεται να συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση.
• γ) Σε περίπτωση δραστηριότητας σημαντικού υποκαταστήματος στην ΕΕ που επιτελεί κρίσιμες λειτουργίες η συνέχιση των οποίων δεν προβλέπεται επαρκώς στο σχέδιο εξυγίανσης της αντίστοιχης οντότητας της τρίτης χώρας, ή από όπου προκύπτει σημαντικός κίνδυνος μετάδοσης, ο οποίος δεν αντικατοπτρίζεται επαρκώς στο σχέδιο εξυγίανσης της οντότητας της τρίτης χώρας, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο σύστασης θυγατρικής ή υπαγωγής της περίπτωσης αυτής στη χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών που απαιτείται σύμφωνα με το στοιχείο α).

Όσον αφορά την απαίτηση βάσει της οποίας μια μητρική επιχείρηση ή εταιρεία που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχεία γ) και δ) πρέπει να εκδώσει τα χρεωστικά μέσα ή δάνεια που αναφέρονται στο άρθρο 45 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο θ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

• α) Ανάλογα με την προτιμώμενη στρατηγική εξυγίανσης, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από ένα ίδρυμα στο κατάλληλο επίπεδο να εκδίδει επαρκές ποσό υποχρεώσεων που αναμένεται να συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση, λαμβάνοντας υπόψη πιθανές ζημίες σε οντότητες που υπάγονται στη στρατηγική εξυγίανσης και δεν διαθέτουν από μόνες τους επαρκείς υποχρεώσεις που αναμένεται να συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση και, κατά περίπτωση, και σε άλλες οντότητες που ανήκουν στον ίδιο όμιλο. Όταν η στρατηγική εξυγίανσης στηρίζεται στην ανταλλαξιμότητα των υποχρεώσεων που αναμένεται να συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα τοπικά κανονιστικά όρια και τις υφιστάμενες συμφωνίες χρηματοδοτικής στήριξης σε επίπεδο ομίλου.
• β) Για μια στρατηγική μοναδικού σημείου έναρξης, οι υποχρεώσεις που συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών πρέπει να είναι επαρκείς για να απορροφούν ζημίες στο επίπεδο του συνόλου του ομίλου και, σύμφωνα με τη στρατηγική εξυγίανσης, να διασφαλίζουν την ακεραιότητα και τη λειτουργικότητα των τμημάτων του ομίλου στα οποία επιτελούνται κρίσιμες λειτουργίες. Ελλείψει επαρκών υποχρεώσεων που αναμένεται να συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση σε επίπεδο θυγατρικών και, εφόσον απαιτείται για την εφαρμογή στρατηγικής εξυγίανσης μοναδικού σημείου έναρξης, οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από τη μητρική εταιρεία ή την εταιρεία συμμετοχών να παρέχει χρηματοδότηση στις θυγατρικές υπό μορφή μειωμένης εξασφάλισης προκειμένου να διευκολύνει την προς τα άνω μεταβίβαση ζημιών από τη θυγατρική στη μητρική, ούτως ώστε να αποφεύγεται με τον τρόπο αυτόν η υπαγωγή της θυγατρικής σε διαδικασία εξυγίανσης. Δεν πρέπει να παρέχεται δυνατότητα αλληλοσυμψηφισμού ( set-off ) μεταξύ των απαιτήσεων μιας θυγατρικής έναντι της μητρικής και των απαιτήσεων της μητρικής έναντι της θυγατρικής.
• γ) Για μια στρατηγική πολλαπλών σημείων έναρξης, οι υποχρεώσεις που συνεισφέρουν στην απορρόφηση ζημιών πρέπει να είναι επαρκείς σε κάθε σημείο έναρξης προκειμένου να απορροφούν ζημίες σε όλες τις οντότητες που περιλαμβάνονται στη μονάδα εξυγίανσης πολλαπλών σημείων έναρξης.

Όσον αφορά την απαίτηση της λήψης άλλων μέτρων για την τήρηση της ελάχιστης απαίτησης για ίδια κεφάλαια και επιλέξιμες υποχρεώσεις βάσει του άρθρου 45 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, και ειδικότερα της προσπάθειας, μεταξύ άλλων, για επαναδιαπραγμάτευση οποιασδήποτε επιλέξιμης υποχρέωσης ή πρόσθετων μέσων της κατηγορίας 1 ή της κατηγορίας 2 που έχει εκδώσει, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι κάθε απόφαση της αρχής εξυγίανσης για απομείωση ή μετατροπή της εν λόγω υποχρέωσης ή του μέσου θα εφαρμοστεί σύμφωνα με το δίκαιο της περιοχής δικαιοδοσίας που διέπει το εν λόγω μέσο, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο ι) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να αξιολογούν τον κίνδυνο εξαίρεσης υποχρεώσεων από τη συνεισφορά στην απορρόφηση ζημιών ή την ανακεφαλαιοποίηση λαμβάνοντας υπόψη, και ενόψει της στρατηγικής εξυγίανσης, μεταξύ άλλων, i) τη διάρκεια· ii) την κατηγορία μειωμένης εξασφάλισης· iii) τους τύπους κατόχων και τη δυνατότητα μεταβίβασης· iv) τον κίνδυνο να εξαιρεθούν οι υποχρεώσεις από την απορρόφηση ζημιών κατά την εξυγίανση· και

• v) άλλα νομικά εμπόδια όπως είναι η απουσία αναγνώρισης εργαλείων εξυγίανσης βάσει του δικαίου τρίτης χώρας ή η ύπαρξη δικαιωμάτων αλληλοσυμψηφισμού ( set-off ) , βάσει του συναφούς δικαίου της περιοχής δικαιοδοσίας που διέπει την εν λόγω υποχρέωση ή το μέσο.

Όσον αφορά την απαίτηση βάσει της οποίας, στην περίπτωση που ένα ίδρυμα είναι η θυγατρική μιας μεικτής εταιρείας συμμετοχών, η μεικτή εταιρεία συμμετοχών πρέπει να ιδρύσει χωριστή χρηματοοικονομική εταιρεία συμμετοχών για τον έλεγχο του ιδρύματος σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 στοιχείο ια) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ισχύουν οι ακόλουθες προδιαγραφές:

Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να απαιτούν από μια μεικτή εταιρεία συμμετοχών να ιδρύσει χωριστή χρηματοδοτική εταιρεία συμμετοχών, εφόσον με τον τρόπο αυτόν ενισχύεται σημαντικά ο εφικτός και αξιόπιστος χαρακτήρας της εξυγίανσης των τραπεζικών ή επενδυτικών δραστηριοτήτων χωριστά, λαμβάνοντας υπόψη τον κίνδυνο μετάδοσης μεταξύ διαφορετικών τμημάτων του χρηματοπιστωτικού τομέα και της ευρύτερης οικονομίας. Οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να συνεκτιμούν τα πλεονεκτήματα για την εφικτή και αξιόπιστη εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης που προσδιορίζονται στην παράγραφο 14.