6.1. Τα μέτρα ρύθμισης και η βιωσιμότητά τους

Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν τη χρήση ενός συνδυασμού διαφορετικών μέτρων ρύθμισης, βραχυπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα , ανάλογα και με τη φύση και τη ληκτότητα των πιστωτικών γραμμών/ ανοιγμάτων. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν τον κατάλογο των πιθανών μέτρων ρύθμισης του παραρτήματος 5.

Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να χρησιμοποιούν μέτρα ρύθμισης με χρονικό ορίζοντα μικρότερο των δύο ετών (ένα έτος στην περίπτωση χρηματοδότησης έργου ( project finance ) και κατασκευής εμπορικών ακινήτων), εφόσον τα μέτρα αυτά δεν αφορούν τη διευθέτηση ληξιπρόθεσμων οφειλών, εκτός εάν τα μέτρα αυτά συνδυάζονται με μέτρα ρύθμισης που υπερβαίνουν τα δύο έτη.

Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν τα μέτρα ρύθμισης εντός χρονικού ορίζοντα που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη (και, κατά περίπτωση, για άλλα μέτρα ρύθμισης) όταν ο δανειολήπτης πληροί τα ακόλουθα κριτήρια:

• α) Ο δανειολήπτης αντιμετωπίζει ένα αναγνωρίσιμο γεγονός το οποίο προκαλεί προσωρινούς περιορισμούς στη ρευστότητα. Ένα τέτοιο γεγονός θα πρέπει να καταδεικνύεται με επίσημο τρόπο μέσω σαφών στοιχείων που αποδεικνύουν ότι το εισόδημα του δανειολήπτη θα ανακάμψει πλήρως ή κατά το μεγαλύτερο μέρος του βραχυπρόθεσμα ή ότι, με βάση το συμπέρασμα του πιστωτικού ιδρύματος, δεν είναι δυνατή η παροχή μακροπρόθεσμων μέτρων ρύθμισης λόγω προσωρινής αβεβαιότητας για τις γενικότερες οικονομικές συνθήκες ή για παράγοντες που αφορούν συγκεκριμένα τον δανειολήπτη. Η μορφή των αποδεικτικών στοιχείων που θα πρέπει να παρέχονται για τον σκοπό αυτό πρέπει να είναι ανάλογη της φύσης, της ληκτότητας και της αξίας της εν λόγω πιστωτικής γραμμής/ ανοίγματος .
• β) Ο δανειολήπτης είχε εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις πριν από το γεγονός.
• γ) Ο δανειολήπτης έχει καταδείξει σαφώς την προθυμία του να συνεργαστεί με το πιστωτικό ίδρυμα.

Οι συμβατικοί όροι για κάθε μέτρο ρύθμισης θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι το πιστωτικό ίδρυμα έχει το δικαίωμα να επανεξετάζει τα συμφωνηθέντα μέτρα ρύθμισης αν βελτιωθεί η κατάσταση του δανειολήπτη και μπορούν να εφαρμοστούν ευνοϊκότεροι όροι για το πιστωτικό ίδρυμα (όσον αφορά τη ρύθμιση ή τους αρχικούς συμβατικούς όρους)· για τον σκοπό αυτό, η σύμβαση πρέπει να αναφέρει τις συγκεκριμένες αλλαγές στο μέτρο ρύθμισης που θα εφαρμοστεί ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων βελτιώσεων της κατάστασης του δανειολήπτη. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει επίσης να εξετάζουν το ενδεχόμενο να συμπεριλάβουν αυστηρές συνέπειες, όπως η απαίτηση για πρόσθετη εξασφάλιση, στους συμβατικούς όρους για τους δανειολήπτες που δεν συμμορφώνονται με τη συμφωνία ρύθμισης.

6.1.1 Βιώσιμη και μη βιώσιμη ρύθμιση

6.1.1 Viable versus non-viable forbearance