6.1 Środki wstrzymujące i ich wykonalność

Instytucje kredytowe powinny rozważyć połączenie różnych środków wstrzymujących, m.in. krótkich i długich ram czasowych dostosowanych do charakteru i zapadalności instrumentów kredytowych. Instytucje kredytowe powinny rozważyć środki wstrzymujące zawarte w załączniku 5.

Instytucje kredytowe nie powinny stosować środków wstrzymujących przy ramach czasowych krótszych niż 2 lata (rok w przypadku finansowania typu project finance oraz budowy nieruchomości komercyjnej), gdy takie działania nie służą rozwiązaniu problemu zaległości, chyba że są połączone ze środkami wstrzymującymi na dłużej niż dwa lata.

Instytucje kredytowe powinny rozważyć podjęcie środków wstrzymujących z ramami czasowymi nie dłuższymi od 2 lat (i, gdy jest to wskazane, inne środki wstrzymujące), gdy kredytobiorca spełnia następujące kryteria:

• a) Z powodu wykrywalnego zdarzenia kredytobiorca ma przejściowe kłopoty z płynnością. Takie zdarzenie należy oficjalnie wykazać, jasno dokumentując, że kredytobiorca odzyska dochód w pełni albo w większości w krótkim okresie, albo na podstawie wniosku instytucji kredytowej, że nie można zastosować długoterminowego środka wstrzymującego z powodu przejściowej niepewności finansowej natury ogólnej albo dotyczącej kredytobiorcy. Forma dowodów, które należy w tym celu przygotować, powinna być dopasowana do charakteru, zapadalności i wartości danego instrumentu kredytowego.
• b) Przed tym zdarzeniem kredytobiorca wypełniał zobowiązania umowy.
• c) Kredytobiorca wyraźnie wykazał chęć współpracy z instytucją kredytową.

Zawarte w umowie warunki środków wstrzymujących powinny zapewnić instytucji kredytowej prawo do korekty ustalonych środków wstrzymujących, jeżeli poprawi się sytuacja kredytobiorcy, wobec czego można narzucić korzystniejsze warunki dla instytucji kredytowej (odnośnie do zwłoki albo pierwotnych ustaleń umowy); w tym celu należy określić w umowie konkretne zmiany w środkach wstrzymujących, które zostaną zastosowane w następstwie konkretnej poprawy sytuacji kredytobiorcy. Instytucje kredytowe powinny też rozważyć ujęcie w umowie surowych konsekwencji, np. wymogu dodatkowego zabezpieczenia w przypadku kredytobiorców, którzy nie spełniają warunków umowy o udzielenie zwłoki.

6.1.1 Zwłoka realistyczna i nierealistyczna