221. Κατά την εκτίμηση των ταμειακών ροών από τη ρευστοποίηση εξασφαλίσεων με ακίνητα, τα πιστωτικά …

Κατά την εκτίμηση των ταμειακών ροών από τη ρευστοποίηση εξασφαλίσεων με ακίνητα, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να χρησιμοποιούν επαρκείς και ρεαλιστικές υποθέσεις. Επιπλέον, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να δίδουν ιδιαίτερη προσοχή στις απαιτήσεις σχετικά με την αποτίμηση των ταμειακών ροών σύμφωνα με το ΔΠΧΑ 13 το οποίο αφορά την επιμέτρηση της εύλογης αξίας. Ειδικότερα, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις κατωτέρω απαιτήσεις:

• α) Πρέπει να προσδιορίζουν τη χρονική στιγμή διάθεσης βάσει των υποθέσεων, λαμβανομένων υπόψη των τρεχουσών και των αναμενόμενων συνθηκών στην αγορά, καθώς και του εθνικού νομικού πλαισίου σχετικά με την εκποίηση ενυπόθηκων ακινήτων.
• β) Πρέπει να διασφαλίζουν ότι η τιμή του ακινήτου που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της εκτιμώμενης αγοραίας αξίας της εξασφάλισης με ακίνητα τη στιγμή της ρευστοποίησης δεν βασίζεται σε μακροοικονομικές προβλέψεις/υποθέσεις που είναι περισσότερο αισιόδοξες από τις προβλέψεις των αρμόδιων αρχών και οργανισμών όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ)/το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ ), και επομένως δεν βασίζεται σε υπόθεση βελτίωσης των τρεχουσών συνθηκών της αγοράς.
• γ) Πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα εισοδήματα από τα ενυπόθηκα ακίνητα δεν θεωρείται ότι θα αυξηθούν σε σχέση με τα τρέχοντα επίπεδα εκτός εάν κάτι τέτοιο προβλέπεται από σχετική συμβατική ρύθμιση. Επιπλέον, τα τρέχοντα εισοδήματα από ακίνητα θα πρέπει να προσαρμόζονται κατά τον υπολογισμό των μελλοντικών ταμειακών ροών προκειμένου να αντανακλώνται οι αναμενόμενες οικονομικές συνθήκες. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάζουν κατά πόσο είναι ορθή η υπόθεση για σταθερά εισοδήματα από ενοίκια σε ένα υφεσιακό περιβάλλον όπου αυξάνονται τα διαθέσιμα προς ενοικίαση ακίνητα ή/και μειώνεται η ζήτηση για υπηρεσίες μεταφορών, που έχουν ως αποτέλεσμα καθοδικές πιέσεις στο ύψος των εν λόγω εισοδημάτων.
• δ) Η στρατηγική της διακράτησης ακίνητης περιουσίας δεν είναι αποδεκτή. Η εν λόγω στρατηγική ορίζεται ως η διακράτηση του στοιχείου ενεργητικού με αξία ανώτερη από την αγοραία βάσει της υπόθεσης ότι το στοιχείο ενεργητικού θα πωληθεί όταν η αγορά ανακάμψει.

1. Επισκόπηση

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

3. Σχετικά πρότυπα

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/