Dokumenty dostawy paliwa obejmujące paliwa inne niż paliwa kopalne stosowane na statku uzupełnia się o następujące informacje dotyczące tych paliw:
—
dolna wartość kaloryczna [MJ/g],
—
w przypadku biopaliw wartości E ustalone zgodnie z metodami określonymi w dyrektywie (UE) 2018/2001, załącznik V część C i załącznik VI część B [gCO2eq/MJ] oraz powiązane dowody zgodności z przepisami określonymi w tej dyrektywie w odniesieniu do tych paliw, określające ścieżkę produkcji paliwa;
—
w przypadku paliw innych niż paliwa kopalne i biopaliwa współczynnik emisji gazów cieplarnianych WtT [gCO2eq/MJ] i powiązane świadectwo określające ścieżkę produkcji paliwa.
W przypadku mieszania produktów informacje wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia podaje się dla każdego produktu.
Dokument dostawy energii elektrycznej
Do celów niniejszego rozporządzenia dokumenty dostawy energii elektrycznej dotyczące energii elektrycznej doprowadzanej na statek zawierają co najmniej następujące informacje:
energia dostarczona: część mocy przypisana do punktu zasilania (w stosownych przypadkach) [kW], zużycie energii elektrycznej (kWh) w okresie rozliczeniowym, informacje na temat mocy szczytowej (jeżeli są dostępne);
Metoda określania współczynników emisji gazów cieplarnianych TtW
Emisje TtW określa się na podstawie metodyki zawartej w niniejszym załączniku zgodnie z równaniem (1) i równaniem (2).
Wartości (CO2eq,TtW,j) domyślne współczynników emisji gazów cieplarnianych TtW zawarto w załączniku II.
Zgodnie z planem monitorowania, o którym mowa w art. 8, i po dokonaniu oceny przez weryfikatora przedsiębiorstwo może zastosować inne metody, takie jak bezpośredni pomiar ekwiwalentu Co2eq lub testy laboratoryjne, jeżeli zwiększą one ogólną dokładność obliczeń, przy zastosowaniu art. 10 ust. 5.
Metoda określania emisji niezorganizowanej i utraconej TtW
Emisja niezorganizowana i utracona to emisja pochodząca z paliwa, które nie dociera do komory spalania jednostki spalania paliw lub które nie jest zużywane przez jednostkę zużywającą paliwo, ponieważ nie ulega spaleniu, ulatnia się lub wycieka z układu. Do celów niniejszego rozporządzenia emisję niezorganizowaną i utraconą ujmuje się jako procent masy paliwa zużywanego przez jednostkę zużywającą paliwo. Wartości domyślne przedstawiono w załączniku II.
Metody określania współczynników motywujących związanych z napędem wiatrowym
W przypadku zainstalowania na statku napędu wiatrowego można zastosować współczynnik motywujący określony w następujący sposób:
Współczynnik motywujący dla napędu wiatrowego – WIND (fwind)
0,99
0,05
0,97
0,1
0,95
≥ 0,15
gdzie:
—
PWind to dostępna moc skuteczna napędów wiatrowych i odpowiada feff * Peff obliczonemu zgodnie z wytycznymi z 2021 r. w sprawie traktowania innowacyjnych technologii efektywności energetycznej do obliczania i weryfikacji osiągniętego współczynnika projektowego efektywności energetycznej (EEDI) i wskaźnika efektywności energetycznej dla statku istniejącego (EEXI) (MEPC.1/Circ.896);
—
PProp to moc napędowa statku i odpowiada PME zgodnie z definicją zawartą w wytycznych z 2018 r. dotyczących metody obliczania osiągniętego EEDI dla nowych statków (rezolucja IMO MEPC.364(79)) oraz w wytycznych z 2021 r. dotyczących metody obliczania osiągniętego EEXI (rezolucja IMO MEPC.333(76)). W przypadku gdy zainstalowany jest silnik wałowy lub większa ich liczba, PProp = PME + PPTI(i),s haft.
Następnie oblicza się wskaźnik intensywności emisji gazów cieplarnianych statku poprzez pomnożenie wyniku równania (1) przez współczynnik motywujący.
