Deel B: Kalibrering renteschokken voor valuta niet vermeld in deel A
1)
Instellingen berekenen allereerst de dagelijkse gemiddelde rente door voor elke valuta een tijdreeks van 16 jaar samen te stellen van dagelijkse “risicovrije” rentetarieven, zonder instrument- of entiteitspecifieke krediet- of liquiditeitsspreads, voor de looptijden drie maanden, zes maanden, één jaar, 2 jaar, 5 jaar, 7 jaar, 10 jaar, 15 jaar en 20 jaar, en vervolgens voor elke valuta c het rekenkundig gemiddelde van de rente voor alle waarnemingen in de tijdreeks en voor alle looptijden te berekenen. De uitkomst is één maatstaf per valuta.
2)
Wanneer de overeenkomstig punt 1) berekende gemiddelde rente voor de eerste zeven jaar meer dan 700 basispunten bedraagt, worden de data voor de tien meest recente jaren gebruikt, afhankelijk van de beschikbaarheid van data. Wanneer de overeenkomstig punt 1) berekende gemiddelde rente voor de eerste zeven jaar ten hoogste 700 basispunten bedraagt, wordt de volledige datareeks van 16 jaar gebruikt.
3)
De parallelle, korte en lange renteschok per valuta wordt afgeleid door de betrokken parameter voor een mondiale schok uit tabel 1 toe te passen op de gemiddelde rente zoals die overeenkomstig de punten 1) en 2) is berekend.
Tabel 1
Parameters mondiale renteschok in basisscenario
Parallel
60 %
Kort
85 %
Lang
40 %
4)
Instellingen passen een ondergrens van 100 basispunten toe, alsmede variabele bovengrenzen van, respectievelijk, 500 basispunten voor de kortetermijnschok, 400 basispunten voor de parallelle schok en 300 basispunten voor de langetermijnschok.
5)
De set renteschokken per valuta wordt vervolgens afgerond op de naaste 50 basispunten.
