Deel 6 – Criteria voor de aanvaardbaarheid van zekerheden en voor het beheer daarvan

Op grond van Richtlijn 2014/49/EU accepteren depositogarantiestelsels alleen activa met een laag risico ter dekking van het bedrag van de betalingsverplichting. Depositogarantiestelsels en aangewezen autoriteiten stellen passende criteria vast voor de aanvaardbaarheid van de zekerheid, rekening houdend met de krediet- en marktrisico's van de emittenten van de activa met een laag risico en met de liquiditeit van die activa, teneinde illiquide activa te vermijden. Zij houden ook rekening met de concentratie- en valutarisico's. In beginsel worden de criteria voor de aanvaardbaarheid van zekerheden die aan de Europese Centrale Bank (ECB) of aan nationale centrale banken van de Europese Unie worden verschaft, geacht in overeenstemming te zijn met de eisen van dit deel 6 van de richtsnoeren.

Depositogarantiestelsels of aangewezen autoriteiten stellen ook blootstellingslimieten vast om te waarborgen dat er voor elke kredietinstelling een hoge mate van diversificatie is ten aanzien van - in ieder geval - emittent en vervaldatum. Voor kleine instellingen die niet in staat zijn activa met een laag risico te verschaffen die voldoen aan de vereisten ten aanzien van diversificatie en blootstellingslimieten, mag de diversificatie van de als zekerheid verschafte activa met een laag risico geringer zijn, mits er binnen de portefeuille aan zekerheden van de depositogarantiestelsels nog altijd een hoog totaal diversificatieniveau is.

Depositogarantiestelsels beperken hun blootstelling aan - publieke of private - schulden waarvan de waarde in hoge mate is verbonden aan situaties waarin het depositogarantiestelsel deposanten zou moeten terugbetalen of zou moeten bijdragen aan afwikkeling, waardoor zij mogelijk de betalingsverplichting moeten opvragen. De valuta waarin de schuld is gesteld, wordt voor dit doel echter niet in aanmerking genomen, omdat dit het vermogen tot het verschaffen van zekerheid te zeer zou beperken. Bovendien mag, in lijn met het evenredigheidsbeginsel, voor kleine instellingen die niet in staat zijn activa als zekerheid te verschaffen die aan dit vereiste voldoen, het correlatieniveau hoger zijn, zolang het totale correlatieniveau binnen de portefeuille van het depositogarantiestelsel laag blijft.

Daarnaast gaan depositogarantiestelsels en aangewezen autoriteiten op adequate wijze om met eventuele verschillen tussen de valuta waarin de zekerheid is gesteld en die van de door het depositogarantiestelsel gedekte deposito's.

Het beheer van zekerheden mag worden uitgevoerd door het depositogarantiestelsel zelf of door een derde, als onderdeel van een tripartiete zekerheidsbeheersdienst, zolang wordt voldaan aan de in deze richtsnoeren vastgelegde eisen.