Część 6 - Kryteria kwalifikowalności zabezpieczenia i zarządzanie nim

Zgodnie z dyrektywą 2014/49/UE systemy gwarancji depozytów powinny akceptować jako przedmiot zabezpieczenia kwoty zobowiązania do zapłaty tylko aktywa o niskim ryzyku. Systemy gwarancji depozytów i wyznaczone organy powinny określić odpowiednie kryteria kwalifikowalności zabezpieczenia, uwzględniając ryzyko kredytowe i ryzyko rynkowe emitentów aktywów o niskim ryzyku oraz płynność tych aktywów jako sposób na uniknięcie niepłynnych aktywów. Podmioty te powinny także uwzględnić ryzyko koncentracji i ryzyko walutowe. Co do zasady kryteria dotyczące kwalifikowalności zabezpieczenia, które zostały przekazane Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) lub krajowym bankom centralnym Unii Europejskiej, powinny być traktowane jako zgodne z wymogami określonymi w części 6 wytycznych.

Systemy gwarancji depozytów lub wyznaczone organy powinny także określić limity ekspozycji, zapewniając duże zróżnicowanie aktywów w przypadku każdej instytucji kredytowej, przynajmniej pod względem emitenta i terminu zapadalności. W przypadku małych instytucji, które nie są w stanie przekazać aktywów o niskim ryzyku zgodnie z wymogami dotyczącymi zróżnicowania i limitów ekspozycji, poziom zróżnicowania aktywów o niskim ryzyku stanowiących przedmiot zabezpieczenia może być niższy, jeżeli zapewniony jest wysoki ogólny poziom zróżnicowania aktywów o niskim ryzyku w portfelu zabezpieczeń systemu gwarancji depozytów.

Systemy gwarancji depozytów powinny ograniczyć swoje zaangażowanie w instrumenty dłużne, publiczne lub prywatne, których wartość jest w dużym stopniu powiązana ze zdarzeniami, w przypadku których system gwarancji depozytów musiałby dokonać wypłaty środków gwarantowanych lub brać udział w finansowaniu postępowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, co mogłoby skutkować zażądaniem realizacji zobowiązania do zapłaty. Powyższa klauzula nie stosuje się do waluty nominalnej długu, ponieważ stanowiłoby to nadmierne ograniczenie możliwości zapewnienia zabezpieczenia. Ponadto, zgodnie z zasadą proporcjonalności, w przypadku małych instytucji, które nie są w stanie ustanowić zabezpieczenia na aktywach spełniających wymogi, poziom powiązania może być wyższy, jeżeli ogólny poziom powiązania z portfelem systemów gwarancji depozytów jest niski.

W uzupełnieniu do powyższego, systemy gwarancji depozytów i wyznaczone organy powinny w odpowiedni sposób zarządzać różnicami, o ile występują, między walutą nominalną zabezpieczenia a walutą nominalną depozytów gwarantowanych przez system gwarancji depozytów.

Zarządzaniem zabezpieczeniem może zajmować się sam system gwarancji depozytów lub osoba trzecia jako podmiot trójstronnej usługi zarządzania zabezpieczeniem, jeżeli przestrzegane są wymogi określone w niniejszych wytycznych.