4.2 Data requirements

Για λόγους συμμόρφωσης προς την απαίτηση του άρθρου 76 όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα σχετικά με τη μεθοδολογία αξιολόγησης της προσέγγισης των εσωτερικών διαβαθμίσεων, σύμφωνα με την οποία τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν άρτιες πολιτικές, διαδικασίες και μεθόδους για την αξιολόγηση και τη βελτίωση της ποιότητας των δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς των διαδικασιών μέτρησης και διαχείρισης του πιστωτικού κινδύνου, τα ιδρύματα θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι εν λόγω πολιτικές εφαρμόζονται σε όλα τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της ανάπτυξης υποδείγματος και της βαθμονόμησης, καθώς και στα δεδομένα που χρησιμοποιούνται κατά την εφαρμογή των παραμέτρων κινδύνου.

Για λόγους συμμόρφωσης των δεδομένων που χρησιμοποιούνται στην ανάπτυξη υποδείγματος και στην εφαρμογή των παραμέτρων κινδύνου ως στοιχείων που εισάγονται στο υπόδειγμα προς τις απαιτήσεις ακρίβειας, πληρότητας και καταλληλότητας που προβλέπονται στο άρθρο 174 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να είναι αρκετά ακριβή ώστε να αποφεύγονται σημαντικές στρεβλώσεις του αποτελέσματος της ταξινόμησης των ανοιγμάτων σε βαθμίδες ή ομάδες πιστούχων ή πιστοδοτήσεων και να μην περιέχουν τυχόν συστηματικά σφάλματα τα οποία καθιστούν τα δεδομένα ακατάλληλα για τον επιδιωκόμενο σκοπό.

4.2.2 Διακυβέρνηση όσον αφορά την αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων

Για λόγους συμμόρφωσης προς την απαίτηση της αντιπροσωπευτικότητας των δεδομένων που χρησιμοποιούνται στα υποδείγματα PD και LGD κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 174 στοιχείο γ), στο άρθρο 179 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και στο άρθρο 179 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, καθώς και στα άρθρα 40 και 45 των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων σχετικά με τη μεθοδολογία αξιολόγησης της προσέγγισης των εσωτερικών διαβαθμίσεων, τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν άρτιες πολιτικές, διαδικασίες και μεθόδους για την αξιολόγηση της αντιπροσωπευτικότητας των δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς της εκτίμησης των παραμέτρων κινδύνου. Τα ιδρύματα θα πρέπει να προσδιορίζουν στις εσωτερικές τους πολιτικές τους στατιστικούς ελέγχους και τους δείκτες μέτρησης που πρέπει να εφαρμόζονται για τους σκοπούς της αξιολόγησης της αντιπροσωπευτικότητας των δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τη διαφοροποίηση του κινδύνου και, χωριστά, για τα δεδομένα στα οποία βασίζεται η ποσοτικοποίηση του κινδύνου. Τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να προσδιορίζουν τις μεθόδους για τη διενέργεια της ποιοτικής αξιολόγησης των δεδομένων στις περιπτώσεις οι οποίες καθορίζονται στις πολιτικές τους και στις οποίες δεν είναι δυνατή η εφαρμογή στατιστικών ελέγχων.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα ίδια πρότυπα και τις ίδιες μεθόδους για την αξιολόγηση της αντιπροσωπευτικότητας των δεδομένων που προέρχονται από διαφορετικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών, εξωτερικών και κοινών πηγών δεδομένων, ή συνδυασμού αυτών, εκτός εάν η χρήση διαφορετικών μεθόδων δικαιολογείται λόγω της ιδιαιτερότητας της πηγής δεδομένων ή λόγω της διαθεσιμότητας των πληροφοριών.

Σε περίπτωση που χρησιμοποιούνται εξωτερικά ή κοινά δεδομένα, τα ιδρύματα οφείλουν να λαμβάνουν από τους παρόχους δεδομένων επαρκείς πληροφορίες για την αξιολόγηση της αντιπροσωπευτικότητας των εν λόγω εξωτερικών ή κοινών πηγών δεδομένων σε σχέση με τα χαρτοφυλάκια και τις διαδικασίες των ιδρυμάτων.

4.2.3 Αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων για την ανάπτυξη υποδείγματος

Τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν την αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων στην περίπτωση των στατιστικών υποδειγμάτων και άλλων αυτοματοποιημένων μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την ταξινόμηση των ανοιγμάτων σε βαθμίδες ή ομάδες, καθώς και στην περίπτωση των στατιστικών υποδειγμάτων πρόβλεψης της αθέτησης για τη διαμόρφωση των εκτιμήσεων πρόβλεψης της πιθανότητας αθέτησης όσον αφορά μεμονωμένους πιστούχους ή μεμονωμένες πιστοδοτήσεις. Για τους σκοπούς της ανάπτυξης υποδείγματος, τα ιδρύματα θα πρέπει να επιλέγουν κατάλληλο σύνολο δεδομένων ώστε να διασφαλίζεται ότι η αποτελεσματικότητα του υποδείγματος επί του χαρτοφυλακίου εφαρμογής, ιδίως όσον αφορά τη διακριτική ικανότητα, δεν παρεμποδίζεται σημαντικά από τυχόν ανεπαρκή αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων.

Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται στην ανάπτυξη του υποδείγματος για την ταξινόμηση των πιστούχων ή των ανοιγμάτων σε βαθμίδες ή ομάδες είναι αντιπροσωπευτικά του χαρτοφυλακίου εφαρμογής που καλύπτεται από το σχετικό υπόδειγμα, όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 174 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και του άρθρου 40 παράγραφος 2 των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων σχετικά με τη μεθοδολογία αξιολόγησης της προσέγγισης των εσωτερικών διαβαθμίσεων, τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν την αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων στο στάδιο της ανάπτυξης του υποδείγματος σε σχέση με όλα τα ακόλουθα στοιχεία:

α ) το πεδίο εφαρμογής·

β ) τον ορισμό της αθέτησης·

γ ) την κατανομή των σημαντικών χαρακτηριστικών κινδύνου·

δ ) τα πιστοδοτικά πρότυπα και τις πολιτικές ανάκτησης.

Για τους σκοπούς του σημείου 21 στοιχείο (α), τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν την τμηματοποίηση των ανοιγμάτων και να εξετάζουν αν έχουν επέλθει τυχόν μεταβολές στο πεδίο εφαρμογής του υπό εξέταση υποδείγματος κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτεται από τα δεδομένα τα οποία χρησιμοποιούνται στο υπόδειγμα για την ταξινόμηση των πιστούχων ή των ανοιγμάτων σε βαθμίδες ή ομάδες. Σε περίπτωση που έχουν παρατηρηθεί μεταβολές αυτού του είδους, τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν τους παράγοντες κινδύνου που είναι σημαντικοί για τη μεταβολή του πεδίου εφαρμογής του υποδείγματος συγκρίνοντας την κατανομή τους στο σύνολο δεδομένων αναφοράς πριν και μετά τη μεταβολή, καθώς και με την κατανομή των εν λόγω παραγόντων κινδύνου στο χαρτοφυλάκιο εφαρμογής. Για τον σκοπό αυτό, τα ιδρύματα θα πρέπει να εφαρμόζουν στατιστικές μεθοδολογίες, όπως ανάλυση συστάδων ή παρόμοιες τεχνικές, για την απόδειξη της αντιπροσωπευτικότητας. Στην περίπτωση των κοινών υποδειγμάτων, η ανάλυση θα πρέπει να διενεργείται σε σχέση με το τμήμα του πεδίου εφαρμογής του υποδείγματος που χρησιμοποιείται από το ίδρυμα.

Για τους σκοπούς του σημείου 21 στοιχείο (β), τα ιδρύματα θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ο ορισμός της αθέτησης στον οποίο βασίζονται τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη υποδείγματος χαρακτηρίζεται από διαχρονική συνέπεια και, ειδικότερα, ότι ανταποκρίνεται σε όλα τα ακόλουθα κριτήρια: α ) έχουν πραγματοποιηθεί προσαρμογές για τη διασφάλιση της συνέπειας με τον ισχύοντα ορισμό αθέτησης, σε περίπτωση που ο ορισμός της αθέτησης έχει μεταβληθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου παρατήρησης·

β ) έχουν ληφθεί επαρκή μέτρα από το ίδρυμα, σε περίπτωση που το υπόδειγμα καλύπτει ανοίγματα σε διάφορες δικαιοδοσίες οι οποίες διαθέτουν ή διέθεταν διαφορετικούς ορισμούς της αθέτησης·

γ ) ο ορισμός της αθέτησης σε κάθε πηγή δεδομένων έχει υποβληθεί σε χωριστή ανάλυση·

δ ) ο ορισμός της αθέτησης που χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της ανάπτυξης υποδείγματος δεν έχει αρνητικό αντίκτυπο στη δομή και στην επίδοση του υποδείγματος διαβάθμισης, όσον αφορά τη διαφοροποίηση του κινδύνου και την προβλεπτική ικανότητα, σε περίπτωση που ο εν λόγω ορισμός είναι διαφορετικός από τον ορισμό της αθέτησης που χρησιμοποιείται από το ίδρυμα σύμφωνα με το άρθρο 178 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

Για τους σκοπούς του σημείου 21 στοιχείο (γ), τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν την κατανομή και το εύρος τιμών των βασικών χαρακτηριστικών κινδύνου των δεδομένων που χρησιμοποιούνται στην ανάπτυξη του υποδείγματος για τη διαφοροποίηση του κινδύνου σε σύγκριση με το χαρτοφυλάκιο εφαρμογής. Όσον αφορά τα υποδείγματα LGD, τα ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν την εν λόγω ανάλυση χωριστά για τα ανοίγματα που δεν είναι σε αθέτηση και για τα ανοίγματα που είναι σε αθέτηση.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν την αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων όσον αφορά τη δομή του χαρτοφυλακίου με βάση τα σημαντικά χαρακτηριστικά κινδύνου, σύμφωνα με τις στατιστικές αναλύσεις που προσδιορίζονται στις πολιτικές τους, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι το εύρος τιμών που παρατηρούνται ως προς τα εν λόγω χαρακτηριστικά κινδύνου στο χαρτοφυλάκιο εφαρμογής αποτυπώνεται επαρκώς στο δείγμα ανάπτυξης. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η εφαρμογή στατιστικών δοκιμών, τα ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν τουλάχιστον ποιοτική ανάλυση επί τη βάσει των περιγραφικών στατιστικών της δομής του χαρτοφυλακίου, λαμβάνοντας υπόψη τις πιθανές εποχικές διακυμάνσεις που αναφέρονται στο άρθρο 180 παράγραφος 2 στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Κατά την εξέταση των αποτελεσμάτων της εν λόγω ανάλυσης, τα ιδρύματα θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την ευαισθησία των χαρακτηριστικών κινδύνου στις οικονομικές συνθήκες. Σημαντικές διαφορές στα βασικά χαρακτηριστικά κινδύνου μεταξύ των δεδομένων του δείγματος και του χαρτοφυλακίου εφαρμογής θα πρέπει να αντιμετωπίζονται, για παράδειγμα, με τη χρήση άλλου δείγματος δεδομένων ή υποσυνόλου παρατηρήσεων ή με την επαρκή αποτύπωση των εν λόγω χαρακτηριστικών κινδύνου ως παραγόντων κινδύνου στο υπόδειγμα.

Για τους σκοπούς του σημείου 21 στοιχείο (δ), τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν, κατά τη σχετική περίοδο ιστορικής παρατήρησης, αν επήλθαν σημαντικές μεταβολές στα πιστοδοτικά τους πρότυπα ή στις πολιτικές ανάκτησής τους ή στο σχετικό νομικό περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των μεταβολών στη νομοθεσία περί αφερεγγυότητας, στις δικαστικές διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης, καθώς και σε τυχόν νομικές ρυθμίσεις σχετικές με τη ρευστοποίηση εξασφαλίσεων, που ενδέχεται να επηρεάζουν το επίπεδο κινδύνου ή την κατανομή ή τα εύρη τιμών των χαρακτηριστικών κινδύνου στο χαρτοφυλάκιο που καλύπτεται από το υπό εξέταση υπόδειγμα. Όταν τα ιδρύματα παρατηρούν μεταβολές αυτού του είδους, θα πρέπει να συγκρίνουν τα δεδομένα που περιλαμβάνονται στο σύνολο δεδομένων αναφοράς πριν και μετά τη μεταβολή της πολιτικής. Τα ιδρύματα θα πρέπει να διασφαλίζουν τη συγκρισιμότητα των ισχυόντων προτύπων αναδοχής ή ανάκτησης με τα αντίστοιχα πρότυπα τα οποία εφαρμόζονται στις παρατηρήσεις που περιλαμβάνονται στο σύνολο δεδομένων αναφοράς και χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη υποδείγματος.

Στο πλαίσιο του υποδείγματος PD, η αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων που χρησιμοποιούνται στην ανάπτυξη του υποδείγματος για τη διαφοροποίηση του κινδύνου δεν προϋποθέτει την αναλογία των ανοιγμάτων σε αθέτηση και των ανοιγμάτων που δεν είναι σε αθέτηση και περιλαμβάνονται στο εν λόγω υποσύνολο να ισούται με την αναλογία των ανοιγμάτων σε αθέτηση και των ανοιγμάτων που δεν είναι σε αθέτηση και περιλαμβάνονται στο χαρτοφυλάκιο εφαρμογής του ιδρύματος. Ωστόσο, τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν επαρκή αριθμό παρατηρήσεων σε αθέτηση και παρατηρήσεων που δεν είναι σε αθέτηση στο υποσύνολο ανάπτυξης και θα πρέπει να τεκμηριώνουν αυτή τη διαφορά.

4.2.4 Αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων για τη βαθμονόμηση των παραμέτρων κινδύνου

Προκειμένου τα ιδρύματα να είναι σε θέση να διασφαλίζουν ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται στην ποσοτικοποίηση του κινδύνου είναι αντιπροσωπευτικά του χαρτοφυλακίου εφαρμογής που καλύπτεται από το σχετικό υπόδειγμα σύμφωνα με το τρίτο μέρος κεφάλαιο 3 τμήμα 6 ενότητα 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και το άρθρο 45 παράγραφος 2 των ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων σχετικά με τη μεθοδολογία αξιολόγησης της προσέγγισης των εσωτερικών διαβαθμίσεων, τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν τη συγκρισιμότητα των δεδομένων που χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς του υπολογισμού των μακροπρόθεσμων μέσων ποσοστών αθέτησης ή των μακροπρόθεσμων μέσων τιμών της LGD, όπως αναφέρεται στο άρθρο 179 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και, κατά περίπτωση, την αντιπροσωπευτικότητα της ομάδας σύμφωνα με το άρθρο 179 παράγραφος 2 στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού, σε σχέση με όλα τα ακόλουθα στοιχεία:

α ) το πεδίο εφαρμογής·

β ) τον ορισμό της αθέτησης·

γ ) την κατανομή των σημαντικών χαρακτηριστικών κινδύνου·

δ ) τις τρέχουσες και τις αναμενόμενες οικονομικές συνθήκες ή συνθήκες της αγοράς·

ε ) τα πιστοδοτικά πρότυπα και τις πολιτικές ανάκτησης.

Για τους σκοπούς του σημείου 28(α), τα ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν ανάλυση κατά τα οριζόμενα στο σημείο 22.

Για τους σκοπούς του σημείου 28 στοιχείο (β) και προκειμένου να διασφαλίζεται ότι ο ορισμός της αθέτησης στον οποίο βασίζονται τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για την ποσοτικοποίηση του κινδύνου από κάθε πηγή δεδομένων συνάδει με τις απαιτήσεις του άρθρου 178 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα θα πρέπει να συγκρίνουν τον ορισμό της αθέτησης τον οποίο εφαρμόζει επί του παρόντος το ίδρυμα με τους ορισμούς της αθέτησης που εφαρμόζονται για τις παρατηρήσεις που περιλαμβάνονται στο σύνολο δεδομένων το οποίο χρησιμοποιείται για την ποσοτικοποίηση του κινδύνου. Σε περίπτωση που ο ορισμός της αθέτησης έχει μεταβληθεί κατά την περίοδο ιστορικής παρατήρησης, τα ιδρύματα θα πρέπει να αξιολογούν την αντιπροσωπευτικότητα των ιστορικών δεδομένων που περιλαμβάνονται στο σύνολο δεδομένων αναφοράς και χρησιμοποιούνται κατά τον ίδιο τρόπο με εκείνον που προσδιορίζεται για τα εξωτερικά δεδομένα στο κεφάλαιο 6 των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ σχετικά με την εφαρμογή του ορισμού της αθέτησης δυνάμει του άρθρου 178 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Σε περίπτωση που ο ορισμός της αθέτησης έχει μεταβληθεί κατά την περίοδο ιστορικής παρατήρησης περισσότερες από μία φορές, τα ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν χωριστή ανάλυση για καθέναν από τους προηγούμενους ορισμούς της αθέτησης.

Για τους σκοπούς του σημείου 28 στοιχείο (γ), τα ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν κατάλληλη ανάλυση ώστε να διασφαλίζεται ότι, στο επίπεδο του τμήματος βαθμονόμησης, τα εύρη τιμών των βασικών χαρακτηριστικών κινδύνου στο χαρτοφυλάκιο εφαρμογής είναι συγκρίσιμα με εκείνα που περιλαμβάνονται στο χαρτοφυλάκιο το οποίο συνιστά το σύνολο δεδομένων αναφοράς για την ποσοτικοποίηση του κινδύνου, στον βαθμό που απαιτείται προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η ποσοτικοποίηση του κινδύνου δεν είναι μεροληπτική.

Για τους σκοπούς του σημείου 28 στοιχείο (δ), τα ιδρύματα θα πρέπει να διενεργούν την ανάλυση των συνθηκών της αγοράς και των οικονομικών συνθηκών στις οποίες βασίζονται τα δεδομένα κατά τον ακόλουθο τρόπο:

α ) όσον αφορά την εκτίμηση της PD, σύμφωνα με την ενότητα 5.3.4·

β ) όσον αφορά την εκτίμηση της LGD, σύμφωνα με την ενότητα 6.3.2 και λαμβανομένης υπόψη της παραμέτρου της οικονομικής ύφεσης, όπως απαιτείται δυνάμει του άρθρου 181 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.

Για τους σκοπούς του σημείου 28 στοιχείο (ε), τα ιδρύματα θα πρέπει να αναλύουν αν κατά τη σχετική περίοδο ιστορικής παρατήρησης έχουν επέλθει στα πιστοδοτικά πρότυπα ή στις πολιτικές ανάκτησης σημαντικές μεταβολές οι οποίες ενδέχεται να επηρεάζουν το επίπεδο κινδύνου ή την κατανομή ή τα εύρη τιμών των χαρακτηριστικών των σημαντικών παραγόντων κινδύνου που περιλαμβάνονται στο χαρτοφυλάκιο το οποίο καλύπτεται από το υπό εξέταση υπόδειγμα. Σε περίπτωση που τα ιδρύματα παρατηρούν μεταβολές αυτού του είδους, θα πρέπει να αναλύουν το πιθανό σφάλμα (μεροληψία) που περιέχεται στις εκτιμήσεις των παραμέτρων κινδύνου που προκύπτουν από τις εν λόγω μεταβολές κατά τον ακόλουθο τρόπο:

α ) όσον αφορά την εκτίμηση της PD, από την άποψη του επιπέδου των ποσοστών αθέτησης και του πιθανού εύρους διακύμανσης των ποσοστών αθέτησης· β ) όσον αφορά την εκτίμηση της LGD, από την άποψη των ποσοστών ζημίας, της μέσης διάρκειας των διαδικασιών ανάκτησης, της συχνότητας χρήσης ορισμένων σεναρίων ανάκτησης και των κατανομών της σοβαρότητας της ζημίας.

Σε περίπτωση που η αντιπροσωπευτικότητα των δεδομένων που αξιολογούνται σύμφωνα με τα σημεία 28 έως 33 δεν είναι επαρκής και συνεπάγεται μεροληψία ή αυξημένη αβεβαιότητα ως προς την ποσοτικοποίηση του κινδύνου, τα ιδρύματα θα πρέπει να προβαίνουν σε κατάλληλη προσαρμογή για τη διόρθωση του συστηματικού σφάλματος, ενώ θα πρέπει επίσης να εφαρμόζουν περιθώριο ασφαλείας σύμφωνα με την ενότητα 4.4.