b) aannamen in de bedrijfsplanning voor eigen vermogen met het oog op IRRBB

Als instellingen besluiten een beleid in te voeren om de inkomsten uit hun eigen vermogen te stabiliseren:

• (a) dienen zij te beschikken over een passende methode om te bepalen welke elementen van het eigen vermogen in aanmerking zouden kunnen komen voor een dergelijke behandeling;
• (b) dienen zij te bepalen wat een prudent investeringslooptijdprofiel zou zijn voor het in aanmerking komende eigen vermogen, zodanig dat er een goede balans is tussen de voordelen van inkomstenstabilisering via langer lopende posities met een vast rendement en de extra gevoeligheid voor de economische waarde van die posities bij rentestress, evenals het risico van achterblijvende winst bij stijgende rentes;
• (c) dienen zij te beschikken over passende documentatie van deze aannamen in hun beleid en procedures, en dienen zij daarin een procedure op te nemen voor de continue toetsing daarvan;
• (d) dienen zij inzicht te hebben in de impact van het gekozen looptijdprofiel op de uitkomsten van de door de instelling zelf gekozen risicometingen, onder meer door deze regelmatig te berekenen zonder het eigen vermogen daarin mee te nemen, teneinde de effecten op de diverse metingen van IRRBB te isoleren; en
• (e) dienen zij stresstests uit te voeren om inzicht te krijgen in de gevoeligheid van risicometingen voor veranderingen in essentiële aannamen betreffende eigen vermogen, en dienen zij bij besluiten over de interne IRRBB-toewijzing van kapitaal rekening te houden met de uitkomsten van die stresstests.

Bij het besluit over de aannamen voor de investeringstermijn voor eigen vermogen dienen instellingen inkomstenstabilisatieposities te vermijden waardoor zij hun vermogen tot aanpassing aan significante veranderingen in het onderliggende economische en zakelijke klimaat aanzienlijk verkleinen.

De aannamen betreffende de investeringstermijn die worden gebruikt voor het beheren van de risico’s voor de gevoeligheden van de diverse metingen van IRRBB die voortvloeien uit het eigen vermogen, dienen te worden beschouwd als een onderdeel van de normale bedrijfsplanningscyclus, en mogen niet worden gewijzigd uitsluitend wegens een verandering in de verwachtingen van de instelling ten aanzien van de toekomstige ontwikkeling van de rentetarieven. Alle gebruik van portefeuilles van derivaten of activa om het gewenste investeringsprofiel te verwezenlijken, dienen duidelijk te worden vastgelegd en gedocumenteerd.

Wanneer een instelling geen expliciete aannamen heeft vastgesteld voor de investeringstermijn van eigen vermogen of aannamen vaststelt die expliciet op de korte termijn zijn gericht, dient de instelling zich ervan te vergewissen dat haar systemen en managementinformatie de implicaties van de door haar gekozen aanpak voor de volatiliteit van zowel renteopbrengsten als economische waarde kunnen identificeren.