4.3 IRRBB-meting door het interne systeem van een instelling

Instellingen dienen robuuste interne meetsystemen (IMS) ten uitvoer te leggen waarmee alle onderdelen en bronnen van IRRBB worden vastgelegd die relevant zijn voor het bedrijfsmodel van de instelling.

Instellingen dienen hun blootstelling aan IRRBB te meten in termen van potentiële veranderingen van zowel van de economische waarde als de meting van de netto-renteopbrengst plus veranderingen in de marktwaarde. Instellingen dienen elkaars aanvullende kenmerken van de meting van IRRBB te gebruiken om de complexe aard van IRRBB op korte en lange termijn vast te leggen. In het bijzonder dienen instellingen (i) de totale impact van essentiële modelleringsaannamen op de meting van IRRBB volgens de diverse IRRBB-metingen, en (ii) het IRRBB van de rentederivaten in hun bankportefeuille wanneer deze relevant zijn voor hun bedrijfsmodel te meten en te bewaken.

Als commerciële marges en andere spreadcomponenten niet worden meegenomen bij metingen van de economische waarde, dienen instellingen (i) een transparante methode voor het identificeren van de risicovrije rentevoet bij de aanvang van het instrument; en (ii) een methode die consistent wordt toegepast bij alle rentegevoelige instrumenten en alle bedrijfseenheden te gebruiken.

Instellingen dienen commerciële marges mee in aanmerking te nemen bij de berekening van de netto-renteopbrengst om de IRRBB-blootstellingen te evalueren.

Instellingen dienen niet-renderende blootstellingen (na aftrek van voorzieningen) te beschouwen als rentegevoelige instrumenten die de verwachte kasstromen en de timing daarvan weerspiegelen.

Wanneer instellingen hun blootstelling aan IRRBB meten, mogen zij zich niet uitsluitend baseren op de berekening en de uitkomsten van de uitbijtertest van de toezichthouder als beschreven in artikel 98, lid 5, van Richtlijn 2013/36/EU, of op een eventuele aanvullende uitbijtertest die is ontwikkeld door de bevoegde autoriteit, maar dienen zij hun eigen aannamen en berekeningsmethoden te ontwikkelen en te gebruiken. De uitbijtertests van de toezichthouder dient echter volledig te worden opgenomen in het interne kader voor het beheer van IRRBB en te worden gebruikt als aanvullende instrumenten voor het meten van de blootstelling aan IRRBB.

4.3.2 Methoden voor het meten van IRRBB

Instellingen mogen niet volstaan met één enkele risicometing, maar dienen een reeks kwantitatieve instrumenten en modellen te gebruiken die overeenkomt met hun specifieke risicoblootstelling. Daartoe dienen instellingen de toepassing van de methoden die worden genoemd in bijlage I te overwegen, zonder zich daartoe te beperken, teneinde te waarborgen dat diverse aspecten van renterisico op toereikende wijze worden vastgesteld.

De instelling dient een volledig inzicht te hebben in de beperkingen van elk kwantitatief instrument en model en bij het IRRBB-risicobeheerproces rekening te houden met deze beperkingen. De instelling dient zich bij de beoordeling van het IRRBB bewust te zijn van de risico’s die kunnen ontstaan als gevolg van de boekhoudkundige verwerking van transacties buiten de handelsportefeuille.

Instellingen dienen alle componenten van IRRBB te identificeren en te meten. Instellingen dienen voor het identificeren van verschillende componenten van IRRBB ten minste de aanpakken te overwegen die worden genoemd in tabel 1.

Tabel 1: Identificatie van subcomponenten van renterisico buiten de handelsportefeuille

a) Gedragsaannamen voor cliëntrekeningen met ingebouwde cliëntopties met het oog op IRRBB

b) aannamen in de bedrijfsplanning voor eigen vermogen met het oog op IRRBB