|
+ZAŁĄCZNIK V |
ZAŁĄCZNIK V
ZAŁĄCZNIK V
1. STAN WÓD POWIERZCHNIOWYCH 1.1. Elementy jakości dla klasyfikacji stanu ekologicznego 1.1.1. Rzeki Elementy biologiczne Skład i liczebność flory wodnej Skład i liczebność bezkręgowców bentosowych Skład, liczebność i struktura wiekowa ichtiofauny Elementy hydromorfologiczne wspierające elementy biologiczne System hydrologiczny ilość i dynamika przepływu wód połączenie z częściami wód podziemnych Ciągłość rzeki Warunki morfologiczne głębokość rzeki i zmienność szerokości struktura i skład podłoża rzek struktura strefy nadbrzeżnej Ogólne elementy fizykochemiczne wspierające elementy biologiczne Warunki termiczne Warunki natlenienia Zasolenie Stan zakwaszenia Warunki biogenne 1.1.2. Jeziora Elementy biologiczne Skład, liczebność i biomasa fitoplanktonu Skład i liczebność innej flory wodnej Skład i liczebność bezkręgowców bentosowych Skład, liczebność i struktura wiekowa ichtiofauny Elementy hydromorfologiczne wspierające elementy biologiczne System hydrologiczny ilość i dynamika przepływu wód czas retencji połączenie z jednolitymi częściami wód podziemnych Warunki morfologiczne zmienność głębokości jeziora wielkość, struktura i skład podłoża jeziora struktura brzegu jeziora Ogólne elementy fizykochemiczne wspierające elementy biologiczne Przezroczystość Warunki termiczne Warunki natlenienia Zasolenie Stan zakwaszenia Warunki biogenne 1.1.3. Wody przejściowe Elementy biologiczne Skład, liczebność i biomasa fitoplanktonu Skład i liczebność innej flory wodnej Skład i liczebność bezkręgowców bentosowych Skład i liczebność ichtiofauny Elementy hydromorfologiczne wspierające elementy biologiczne Warunki morfologiczne zmienność głębokości wielkość, struktura i skład podłoża struktura strefy pływów Reżim pływów przepływ wód słodkich ekspozycja na fale Ogólne elementy fizykochemiczne wspierające elementy biologiczne Przezroczystość Warunki termiczne Warunki natlenienia Zasolenie Warunki biogenne 1.1.4. Wody przybrzeżne Elementy biologiczne Skład, liczebność i biomasa fitoplanktonu Skład i liczebność innej flory wodnej Skład i liczebność bezkręgowców bentosowych Elementy hydromorfologiczne wspierające elementy biologiczne Warunki morfologiczne zmienność głębokości struktura i skład podłoża wybrzeża struktura strefy pływów Reżim pływów kierunek dominujących prądów ekspozycja na fale Ogólne elementy fizykochemiczne wspierające elementy biologiczne Przezroczystość Warunki termiczne Warunki natlenienia Zasolenie Warunki biogenne 1.1.5. Sztuczne lub silnie zmienione części wód powierzchniowych Elementy jakości stosowane do sztucznych i silnie zmienionych części wód powierzchniowych są stosowane do jednej z wyżej wymienionych czterech kategorii naturalnych wód powierzchniowych, najbardziej przypominającej odpowiednią, silnie zmienioną lub sztuczną część wód. 1.2. Normatywne definicje klasyfikacji stanu ekologicznego Tabela 1.2. Ogólna definicja dla rzek, jezior, wód przejściowych i wód przybrzeżnych
Poniższy tekst podaje ogólną definicję jakości ekologicznej. Do celów klasyfikacji charakterystykę elementów jakości stanu ekologicznego dla każdej kategorii wód powierzchniowych podano w tabelach 1.2.1–1.2.4 poniżej.
Wody osiągające stan poniżej umiarkowanego są klasyfikowane jako wody o słabym stanie lub złym stanie. Wody wykazujące oznaki znacznych zmian wartości biologicznych elementów jakości dla danego typu części wód powierzchniowych oraz wody, w których odpowiednie zbiorowiska organizmów różnią się znacznie od tych, jakie zwykle towarzyszą danemu typowi części wód powierzchniowych w warunkach niezakłóconych, są klasyfikowane jako wody o słabym stanie. Wody wykazujące oznaki poważnych zmian wartości biologicznych elementów jakości dla danego typu części wód powierzchniowych i w których brak jest znacznej części odpowiednich populacji biologicznych, jakie zwykle towarzyszą danemu typowi części wód powierzchniowych, są klasyfikowane jako wody o złym stanie. 1.2.1. Definicje bardzo dobrego, dobrego i umiarkowanego stanu ekologicznego w rzekach
Biologiczne elementy jakości
Hydromorfologiczne elementy jakości
Ogólne fizykochemiczne elementy jakości
1.2.2. Definicje bardzo dobrego, dobrego i umiarkowanego stanu ekologicznego w jeziorach
Biologiczne elementy jakości
Hydromorfologiczne elementy jakości j
Ogólne fizykochemiczne elementy jakości
1.2.3. Definicje bardzo dobrego, dobrego i umiarkowanego stanu ekologicznego w wodach przejściowych
Biologiczne elementy jakości
Hydromorfologiczne elementy jakości
Ogólne fizykochemiczne elementy jakości
1.2.4. Definicje bardzo dobrego, dobrego i umiarkowanego stanu ekologicznego w wodach przybrzeżnych
Biologiczne elementy jakości
Hydromorfologiczne elementy jakości
Ogólne fizykochemiczne elementy jakości
1.2.5. Definicje maksymalnego, dobrego i umiarkowanego potencjału ekologicznego dla silnie zmienionych lub sztucznych części wód
▼M8 —————
▼M8 ————— 1.3. Monitorowanie stanu ekologicznego i stanu chemicznego wód powierzchniowych Sieć monitorowania wód powierzchniowych jest ustalona zgodnie z wymogami art. 8. Sieć monitorowania projektowana jest w sposób umożliwiający pozyskanie spójnego i całościowego obrazu stanu ekologicznego i chemicznego w każdym dorzeczu oraz zezwala na podział części wód na pięć klas zgodnie z normatywnymi definicjami w ppkt 1.2. Państwa Członkowskie przedstawiają mapę lub mapy ilustrujące sieć monitorowania wód powierzchniowych do planu gospodarowania wodami w dorzeczu. Na podstawie charakterystyki oraz oceny wpływu, wykonanych zgodnie z art. 5 i załącznikiem II, Państwa Członkowskie ustalają dla każdego przedziału czasowego, dla którego ma zastosowanie plan gospodarowania wodami w dorzeczu, programy monitorowania kontrolnego oraz monitorowania operacyjnego. W niektórych przypadkach może zaistnieć potrzeba ustalenia przez Państwa Członkowskie programów monitorowania badawczego. Państwa Członkowskie monitorują parametry wskaźnikowe dla stanu każdego właściwego elementu jakości. Przy doborze parametrów elementów jakości biologicznej, Państwa Członkowskie określają właściwy poziom taksonomiczny wymagany do osiągnięcia odpowiednich poziomów zaufania i dokładności w klasyfikacji elementów jakości. Szacunki poziomu zaufania i dokładności wyników z programów monitorowania przedstawiane są w planie. W przypadku gdy sieć monitorowania obejmuje obserwację Ziemi i teledetekcję zamiast lokalnych punktów pobierania próbek lub inne innowacyjne techniki, mapa sieci monitorowania zawiera informacje o elementach jakości i częściach wód lub grupach części wód monitorowanych przy użyciu takich metod monitorowania. Podaje się odniesienie do normy CEN, ISO lub innych norm międzynarodowych lub krajowych zastosowanych w celu zapewnienia, aby uzyskane dane czasowe i przestrzenne były tak samo wiarygodne jak dane uzyskane przy wykorzystaniu konwencjonalnych metod monitorowania w lokalnych punktach pobierania próbek i lokalnych punktach pomiarowych. W stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą stosować pasywne metody pobierania próbek w celu monitorowania zanieczyszczeń chemicznych, w szczególności do celów kontroli przesiewowej i oceny długoterminowej, pod warunkiem że takie metody pobierania próbek nie będą powodowały niedoszacowania stężeń substancji zanieczyszczających, w odniesieniu do których stosuje się środowiskowe normy jakości, i tym samym będą w sposób wiarygodny umożliwiały stwierdzenie „braku osiągnięcia dobrego stanu”, oraz że w każdym zaobserwowanym przypadku braku osiągnięcia dobrego stanu przeprowadzana będzie – zgodnie z mającymi zastosowanie środowiskowymi normami jakości – analiza chemiczna próbek wody, fauny i flory lub osadów. Państwa członkowskie mogą również stosować metody monitorowania oparte na skutkach, z zastrzeżeniem spełnienia tych samych warunków. 1.3.1. Projektowanie monitoringu diagnostycznego Cel Państwa Członkowskie ustanawiają programy monitoringu diagnostycznego w celu dostarczenia informacji dla:
—
uzupełnienia i zatwierdzenia procedury oceny wpływu określonej w załączniku II,
—
sprawnego i skutecznego zaprojektowania przyszłych programów monitorowania,
—
oceny długoterminowych zmian w warunkach naturalnych; oraz
—
oceny długoterminowych zmian wynikających z szeroko rozumianej działalności antropogenicznej.
Wyniki takiego monitorowania zostaną poddane kontroli oraz użyte, w połączeniu z procedurą oceny wpływu opisaną w załączniku II, do ustalenia wymagań programów monitorowania w ramach aktualnych oraz przyszłych planów gospodarowania wodami w dorzeczu. Wybór punktów monitorowania Monitoring diagnostyczny przeprowadzony jest w wystarczającej liczbie części wód powierzchniowych w celu dokonania oceny ogólnego stanu wód powierzchniowych w ramach każdej zlewni lub podzlewni w obszarze dorzecza. Przy wyborze tych części wód Państwa Członkowskie zapewniają, że, gdzie stosowne, monitorowanie jest przeprowadzane w punktach, gdzie:
—
zmienność przepływu wody jest znaczna w ramach obszaru dorzecza jako całości; w tym w punktach na dużych rzekach, dla których powierzchnia zlewni jest większa niż 2 500 km2,
—
objętość występującej wody jest znaczna w ramach obszaru dorzecza, włączając duże jeziora i zbiorniki,
—
duże części wód przekraczają granice Państwa Członkowskiego,
—
miejsca zostały określone zgodnie z decyzją o wymianie informacji 77/795/EWG; oraz
w takich miejscach, które są wymagane dla oszacowania ładunku zanieczyszczeń przekraczającego granice Państwa Członkowskiego i który wprowadzany jest do środowiska morskiego. Wybór elementów jakości Monitorowanie diagnostyczne prowadzi się na każdym stanowisku monitorowania przez jeden rok w trakcie okresu objętego planem gospodarowania wodami w dorzeczu. Monitorowanie diagnostyczne obejmuje:
a)
parametry wskaźnikowe dla wszystkich biologicznych elementów jakości;
b)
parametry wskaźnikowe dla wszystkich hydromorfologicznych elementów jakości;
c)
parametry wskaźnikowe dla wszystkich ogólnych fizykochemicznych elementów jakości;
d)
substancje priorytetowe, które są zrzucane lub w inny sposób nanoszone w dorzeczu lub w zlewni;
e)
substancje zanieczyszczające specyficzne dla dorzeczy. Jeżeli jednak uprzednio przeprowadzone monitorowanie diagnostyczne wykazało, że dana jednolita część wód osiągnęła dobry stan i z przeglądu wpływu działalności człowieka, o którym mowa w załączniku II, nie wynika, że nastąpiły zmiany tego wpływu, wówczas monitorowanie diagnostyczne przeprowadza się jednorazowo w okresie objętym trzema kolejnymi planami gospodarowania wodami w dorzeczu. 1.3.2. Projektowanie monitoringu operacyjnego Monitorowanie operacyjne prowadzi się dla tych wszystkich części wód, w odniesieniu do których na podstawie oceny wpływu wykonanej zgodnie z załącznikiem II albo monitorowania diagnostycznego stwierdzono, że występuje ryzyko nieosiągnięcia celów środowiskowych określonych dla nich na podstawie art. 4, oraz dla tych części wód, do których zrzucane lub w inny sposób nanoszone są substancje priorytetowe lub do których zrzucane lub w inny sposób nanoszone są – w znacznych ilościach – substancje zanieczyszczające specyficzne dla dorzeczy. Punkty monitorowania wyznaczane są dla substancji priorytetowych według określenia zawartego w prawodawstwie ustanawiającym odpowiednie środowiskowe normy jakości. We wszystkich pozostałych przypadkach, w tym dotyczących substancji priorytetowych, dla których brak jest określonych wytycznych w takim prawodawstwie, punkty monitorowania wyznaczane są następująco:
—
ustalenia stanu tych części wód, które zostały określone jako zagrożone niespełnieniem określonych dla nich celów ochrony środowiska; oraz
—
oceny wszelkich zmian stanu tych części wód wynikających z podjętych programów środków.
Program może być zmieniony w okresie ważności planu gospodarowania wodami w dorzeczu w świetle uzyskanych informacji będących częścią wymagań załącznika II lub częścią wymagań niniejszego załącznika, w szczególności dla umożliwienia zmniejszenia częstotliwości pomiarów, jeżeli stwierdzone oddziaływanie nie jest znaczne lub usunięto określone oddziaływanie. Wybór miejsc monitorowania Monitoring operacyjny przeprowadzany jest dla tych części wód, które na podstawie oceny wpływu wykonanej zgodnie z załącznikiem II lub monitoringu diagnostycznego zostały określone jako zagrożone niespełnieniem celów środowiskowych, określonych dla nich na mocy art. 4, oraz dla tych części wód, do których zrzucane są substancje z listy priorytetowej. Punkty monitorowania wyznaczane są dla substancji z listy priorytetowej według określenia zawartego w prawodawstwie ustanawiającym odpowiednie środowiskowe normy jakości. We wszystkich pozostałych przypadkach, w tym dotyczących substancji z listy priorytetowej, dla których brak jest określonych wytycznych w takim prawodawstwie, punkty monitorowania wyznaczane są następująco:
—
dla części wód zagrożonych znacznym oddziaływaniem ze strony źródła punktowego, wystarczająca liczba punktów monitorowania w każdej części wód dla oceny wielkości i wpływu źródła punktowego. Jeżeli część wód objęta jest oddziaływaniem z wielu źródeł punktowych, punkty monitorowania mogą być wyznaczone w celu oceny łącznej wielkości i wpływu oddziaływania,
—
dla części wód zagrożonych znacznym oddziaływaniem ze strony źródła rozproszonego, wystarczająca liczba punktów monitorowania wśród wyboru części wód w celu oceny wielkości i wpływu oddziaływania wywieranych przez źródło rozproszone. Wybór części wód dokonywany jest dla zapewnienia odpowiedniej reprezentatywności poszczególnych zagrożeń wywołanych przez oddziaływania źródła rozproszonego oraz zagrożeń nieosiągnięciem dobrego stanu wód powierzchniowych,
—
dla części wód zagrożonych znacznym oddziaływaniem hydromorfologicznym, wystarczająca liczba punktów monitorowania wśród wyboru części wód w celu oceny wielkości i wpływu oddziaływania hydromorfologicznego. Wybór części wód powinien być wskaźnikowy dla ogólnego wpływu oddziaływania hydromorfologicznego, pod którego wpływem znajdują się dane części wód.
Wybór elementów jakości W celu oceny wielkości i oddziaływania wywieranego na części wód powierzchniowych, Państwa Członkowskie monitorują te elementy jakości, które są wskaźnikowe dla oddziaływania, pod którego wpływem znajdują się części wód. W celu oceny wpływu oddziaływania, Państwa Członkowskie monitorują odpowiednie:
—
parametry wskaźnikowe dla elementu lub elementów jakości biologicznej najbardziej wrażliwych na oddziaływania, pod których wpływem znajdują się części wód,
—
wszystkie substancje priorytetowe zrzucane lub w inny sposób nanoszone do jednolitych części wód oraz wszystkie substancje zanieczyszczające specyficzne dla dorzeczy zrzucane lub w inny sposób nanoszone w znacznych ilościach do jednolitych części wód.
—
parametry wskaźnikowe dla elementu jakości hydromorfologicznej najbardziej wrażliwego na określone oddziaływanie.
1.3.3. Projektowanie monitoringu badawczego Cel Monitoring badawczy przeprowadzany jest:
—
tam gdzie nie jest znany powód jakichkolwiek przekroczeń,
—
tam gdzie monitoring diagnostyczny wykazuje, że cele wymienione w art. 4 dla części wód przypuszczalnie nie zostaną osiągnięte, a jeszcze nie został ustanowiony monitoring operacyjny, celem określenia przyczyn, z których powodu części wód lub grupa części wód nie spełniają celów środowiskowych; lub
—
dla określenia wielkości i wpływów przypadkowego zanieczyszczenia,
i informuje władze o koniecznym programie środków dla osiągnięcia celów środowiskowych oraz szczególnych środków dla zaradzenia skutkom przypadkowego zanieczyszczenia. 1.3.4. Częstotliwość monitorowania W okresie monitorowania diagnostycznego stosowane są podane poniżej częstotliwości monitorowania parametrów wskaźnikowych dla elementów jakości fizykochemicznej, chyba że na podstawie wiedzy technicznej i opinii ekspertów uzasadnione są dłuższe odstępy czasu między monitorowaniem. Dla elementów jakości biologicznej oraz hydromorfologicznej, monitorowanie przeprowadzane jest co najmniej raz podczas okresu monitorowania diagnostycznego. Dla monitoringu operacyjnego, częstotliwość monitorowania wymagana dla każdego parametru ustalana jest przez Państwa Członkowskie tak, aby zapewnić zebranie wystarczających danych do wiarygodnej oceny stanu danego elementu jakości. Zalecane jest, aby prowadzenie monitorowania miało miejsce w odstępach czasu nieprzekraczających wartości wymienionych w poniższej tabeli, chyba że na podstawie wiedzy technicznej i opinii ekspertów uzasadnione są dłuższe odstępy czasu między monitorowaniem. Częstotliwości wybierane są w sposób zapewniający osiągnięcie akceptowanego poziomu zaufania i dokładności. Oszacowania zaufania i dokładności osiągniętej przez stosowany system monitorowania podawane są w planie gospodarowania wodami w dorzeczu. Częstotliwość monitorowania dostosowuje się, w razie potrzeby, tak by uwzględnić zmienność parametrów wynikającą ze zmian zarówno warunków antropogenicznych, jak i naturalnych. Terminy przeprowadzania monitorowania wybiera się w taki sposób, by uwzględnić wpływ sezonowej zmienności w stosowaniu substancji lub wahań poziomów wody na wyniki monitorowania, dzięki czemu można będzie zapewnić, by wyniki faktycznie odzwierciedlały wszelkie zmiany w jednolitej części wód spowodowane presją antropogeniczną oraz różnicami klimatycznymi. W odniesieniu do substancji priorytetowych, których stężenie może osiągać wartości szczytowe w krótkim czasie ze względu na sezonowe zmiany w ich stosowaniu, monitorowanie w tych okresach szczytowych prowadzi się, w razie potrzeby, w krótszych odstępach czasu niż w przypadku innych substancji, aby zapewnić uzyskanie odpowiednich informacji na temat stężenia tych substancji.
1.3.5. Dodatkowe wymogi monitorowania dla obszarów chronionych Programy monitorowania wymienione powyżej uzupełniane są w celu spełnienia następujących wymagań: Punkty poboru wody do spożycia Części wód powierzchniowych wyznaczone na mocy art. 7, z których pozyskiwana jest woda w ilości średnio ponad 100 m3 na dobę, są wyznaczane jako miejsca monitorowania i są przedmiotem takiego dodatkowego monitorowania, które może być konieczne dla spełnienia wymogów tego artykułu. Części wód takie są monitorowane z punktu widzenia wszystkich zrzucanych substancji priorytetowych oraz innych substancji zrzucanych w znacznych ilościach, które mogą wpływać na stan części wód i które są kontrolowane przepisami dyrektywy w sprawie wody do spożycia. Monitorowanie przeprowadzane jest zgodnie z określoną poniżej częstotliwością:
Obszary ochrony gatunków i siedlisk Części wód stanowiące takie obszary włączone są do programu monitorowania operacyjnego określonego powyżej, jeżeli na podstawie oceny wpływu i monitorowania diagnostycznego zostały zidentyfikowane jako zagrożone niespełnieniem celów środowiskowych, określonych dla nich na mocy art. 4. Monitorowanie przeprowadzane jest w celu oceny wielkości i wpływu odpowiednich znaczących oddziaływań wywieranych na te części wód oraz, w miarę potrzeby, dla oceny zmian stanu tych części wód wynikających z podjętych programów środków. Monitorowanie kontynuowane jest dopóki obszary te nie spełnią wymagań zawartych w prawodawstwie dotyczącym wody, na mocy którego zostały wyznaczone oraz nie spełnią określonych dla nich na mocy art. 4 celów środowiskowych. 1.3.6. Metody stosowane w monitorowaniu parametrów typów odpowiadają niżej wymienionym normom międzynarodowym, o ile obejmują one monitorowanie, lub takim normom krajowym lub międzynarodowym, które zapewnią zebranie danych o równoważnej jakości naukowej i porównywalności. Normy dla pobierania próbek biologicznych elementów jakości Ogólne metody do stosowania ze szczególnymi metodami podanymi w normach dotyczących następujących biologicznych elementów jakości:
Normy dla fitoplanktonu
Normy dla makrofitów i fitobentosu
Normy dla bezkręgowców bentosowych
Normy dla ryb
Normy dla parametrów hydromorfologicznych
Normy dla parametrów hydromorfologicznych Wszelkie odpowiednie normy CEN/ISO 1.4. Klasyfikacja i prezentacja stanu ekologicznego 1.4.1. Porównywalność wyników monitorowania biologicznego
i)
Państwa Członkowskie ustanawiają systemy monitorowania do celów oszacowania wartości dla elementów jakości biologicznej określonych dla każdej kategorii wód powierzchniowych lub dla silnie zmienionych i sztucznych części wód powierzchniowych. Stosując procedurę określoną poniżej dla silnie zmienionych lub sztucznych części wód, odniesienia do stanu ekologicznego powinny być konstruowane jako odniesienia do potencjału ekologicznego. Systemy takie mogą wykorzystywać poszczególne gatunki lub grupy gatunków które są reprezentatywne dla elementu jakości w ujęciu całościowym.
ii)
W celu zapewnienia porównywalności takich systemów monitorowania, ich wyniki otrzymywane przez każde Państwo Członkowskie wyrażane są jako współczynniki jakości ekologicznej do celów klasyfikacji stanu ekologicznego. Współczynniki te przedstawiają zależności między wartościami zaobserwowanych parametrów biologicznych dla danej części wód powierzchniowych i wartościami tych parametrów w warunkach referencyjnych stosowanych dla tej części wód. Współczynnik wyrażony jest wartością liczbową w zakresie od zera do jedności, przy czym bardzo dobry stan ekologiczny wyrażany jest przez wartości bliskie jedności, a zły stan ekologiczny przez wartości bliskie zeru.
iii)
Każde Państwo Członkowskie podzieli skalę współczynnika jakości ekologicznej dla swojego systemu monitorowania dla każdej kategorii wód powierzchniowych na pięć klas od bardzo dobrego do złego stanu ekologicznego, jak określono w ppkt 1.2, poprzez przypisanie wartości liczbowej dla każdej granicy między klasami. Wartość graniczna między klasami bardzo dobrego i dobrego stanu oraz wartość graniczna między dobrym a umiarkowanym stanem ustalane są na zasadzie niżej opisanej procedury interkalibracji.
iv)
Komisja umożliwia wykonanie ćwiczenia interkalibracyjnego w celu zapewnienia, że wartości dopuszczalne ustanowione są porównywalne między Państwami Członkowskimi zgodnie z normatywnymi definicjami w ppkt 1.2 i.
v)
Jako część tego wykonania Komisja umożliwia wymianę informacji między Państwami Członkowskimi prowadzącą do określenia zakresu miejsc w każdym ekoregionie Wspólnoty; miejsca te będą tworzyły sieć interkalibracji. Sieć składa się z miejsc wybranych spośród zakresu typów części wód powierzchniowych obecnych w każdym ekoregionie. Dla każdego wybranego typu części wód powierzchniowych, sieć składa się z co najmniej dwóch miejsc odpowiadających normatywnym definicjom granicy między bardzo dobrym i dobrym stanem zgodnie z, oraz co najmniej dwóch miejsc odpowiadających normatywnym definicjom granicy między dobrym a umiarkowanym stanem. Miejsca wyznaczane są na drodze opinii ekspertów, wykonanej w ramach wspólnych inspekcji, oraz wszelkich innych dostępnych informacji.
vi)
Każdy system monitorowania Państwa Członkowskiego stosowany jest w tych miejscach sieci interkalibracji, które należą zarówno do ekoregionu, jak i do danego typu części wód powierzchniowych, dla którego będzie stosowany system monitorowania zgodnie z wymogami niniejszej dyrektywy. Otrzymane wyniki stosowane są do określenia wartości liczbowych odpowiadających odpowiednim granicom klas w każdym systemie monitorowania Państwa Członkowskiego.
vii)
Komisja przygotowuje projekt rejestru miejsc przewidzianych do stworzenia sieci interkalibracji. ►M8 ————— ◄ ▼M8 —————
(ix)
Wyniki ćwiczenia interkalibracyjnego oraz ustalone zgodnie z ppkt (i)–(viii) wartości klasyfikacji dla systemu monitorowania danego państwa członkowskiego publikuje się w ciągu sześciu miesięcy od przyjęcia aktu wykonawczego zgodnie z art. 21. 1.4.2. Prezentacja wyników monitorowania i klasyfikacja stanu ekologicznego oraz potencjału ekologicznego
i)
Dla kategorii wód powierzchniowych, klasyfikacja stanu ekologicznego dla części wód jest reprezentowana poprzez niższą z wartości otrzymanych z monitorowania biologicznego i fizykochemicznego dla właściwych elementów jakości określonych zgodnie z pierwszą kolumną poniższej tabeli. Państwa Członkowskie przedstawiają mapę każdego obszaru dorzecza przedstawiającą klasyfikację stanu ekologicznego każdej części wód, oznaczoną kodami barwnymi zgodnymi z drugą kolumną poniższej tabeli, celem odzwierciedlenia klasyfikacji stanu ekologicznego części wód.
ii)
Dla silnie zmienionych oraz sztucznych części wód, klasyfikacja stanu ekologicznego części wód jest reprezentowana przez niższą z wartości otrzymanych z monitorowania wartości biologicznych i fizykochemicznych dla właściwych elementów jakości określonych zgodnie z pierwszą kolumną poniższej tabeli. Państwa Członkowskie przedstawiają mapę dla każdego obszaru dorzecza ilustrującą klasyfikację potencjału ekologicznego dla każdej części wód, oznaczoną kodami barwnymi, odnoszącymi się do sztucznych części wód zgodnie z drugą kolumną poniższej tabeli, oraz odnoszącymi się do silnie zmienionych części wód zgodnie z trzecią kolumną poniższej tabeli.
iii)
Państwa Członkowskie wskazują także, za pomocą czarnej kropki na mapie, te części wód, w których nie osiągnięto dobrego stanu lub dobrego potencjału ekologicznego na skutek niezgodności z jednym lub większą ilością norm jakości środowiska, ustalonymi dla tej części wód w odniesieniu do określonych zanieczyszczeń syntetycznych lub niesyntetycznych (zgodnie z systemem zgodności ustalonym przez Państwo Członkowskie).
(iv)
Państwa członkowskie mogą dostarczyć dodatkowe mapy przedstawiające informacje na temat jakości ekologicznej oddzielnie dla jednego z następujących elementów jakości lub większej ich liczby:
—
elementy biologiczne,
—
elementy hydromorfologiczne wspierające elementy biologiczne,
—
elementy fizykochemiczne wspierające elementy biologiczne.
Państwa członkowskie mogą również dostarczyć mapy lub tabele wskazujące stopień zmiany tych elementów jakości w porównaniu z poprzednim cyklem planowania. 1.4.3. Prezentacja wyników monitorowania i klasyfikacja stanu chemicznego Część wód określa się jako osiągającą dobry stan chemiczny, w przypadku gdy charakteryzuje się dobrym stanem chemicznym wód powierzchniowych zdefiniowanym w art. 2 pkt 24. W przeciwnym razie określa się ją jako nieosiągającą dobrego stanu chemicznego.
Państwa Członkowskie przedstawiają mapę każdego obszaru dorzecza ilustrującą stan chemiczny każdej części wód, oznaczoną kodami barwnymi, zgodnie z drugą kolumną poniższej tabeli celem odzwierciedlenia klasyfikacji stanu chemicznego części wód.
Państwa członkowskie mogą dostarczyć dodatkowe mapy przedstawiające informacje o stanie chemicznym dla jednej z następujących substancji lub większej ich liczby oddzielnie od informacji dotyczących pozostałych substancji zidentyfikowanych w części A załącznika I do dyrektywy 2008/105/WE:
a)
substancje priorytetowe zidentyfikowane w części A załącznika I dyrektywy 2008/105/WE jako substancje zachowujące się jak wszechobecne substancje trwałe, wykazujące zdolność do bioakumulacji i substancje toksyczne (uPBT);
b)
nowo zidentyfikowane substancje priorytetowe zawarte w najnowszym przeglądzie przeprowadzonym przez Komisję zgodnie z art. 16 ust. 2) niniejszej dyrektywy;
c)
substancje priorytetowe, w przypadku których w ramach ostatniego przeglądu zgodnie z art. 16 ust.2 niniejszej dyrektywy ustalono zmienione i bardziej rygorystyczne środowiskowe normy jakości;
d)
substancje zidentyfikowane jako substancje zanieczyszczające specyficzne dla dorzeczy zgodnie z art. 8d dyrektywy 2008/105/WE oraz na podstawie przeprowadzonej zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy oceny presji i wpływu na jednolite części wód powierzchniowych. Państwa członkowskie mogą również przedstawić w planach gospodarowania wodami w dorzeczu zakres odstępstwa od wartości środowiskowej normy jakości dla substancji, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a)–d). Państwa członkowskie przedstawiające takie dodatkowe mapy dokładają starań, aby zapewnić ich porównywalność na poziomie dorzecza i na poziomie unijnym. 2. WODY PODZIEMNE 2.1. Stan ilościowy wód podziemnych 2.1.1. Parametry klasyfikacji stanu ilościowego Reżim poziomu wód podziemnych 2.1.2. Definicja stanu ilościowego
2.2. Monitorowanie stanu ilościowego wód podziemnych 2.2.1. Sieć monitorowania poziomu wód podziemnych Sieć monitorowania wód podziemnych ustalana jest zgodnie z wymogami art. 7 oraz 8. Sieć monitorowania projektowana jest w sposób umożliwiający wiarygodną ocenę stanu ilościowego wszystkich części wód lub grup części wód podziemnych, w tym ocenę dostępnych zasobów wód podziemnych. Państwa Członkowskie przedstawiają w planie gospodarowania wodami w dorzeczu mapę lub mapy ilustrujące sieć monitorowania wód podziemnych. W przypadku gdy sieć monitorowania obejmuje metody obserwacji Ziemi lub teledetekcję zamiast lokalnych punktów pobierania próbek lub inne innowacyjne techniki, podaje się odniesienie do normy CEN, ISO lub innych norm międzynarodowych lub krajowych zastosowanych w celu zapewnienia, aby uzyskane dane czasowe i przestrzenne były tak samo wiarygodne jak dane uzyskane przy wykorzystaniu konwencjonalnych metod monitorowania w lokalnych punktach pobierania próbek. 2.2.2. Gęstość miejsc monitorowania Sieć obejmuje wystarczającą liczbę reprezentatywnych punktów monitorowania dla oszacowania poziomu wód podziemnych w każdej części wód lub grupie części wód podziemnych, uwzględniając zmienności krótko- i długoterminowe w zasilaniu części wód, w szczególności:
—
dla części wód podziemnych określonych jako zagrożone niespełnieniem celów środowiskowych, na mocy art. 4, zapewnia się wystarczającą gęstość punktów monitorowania dla oceny wpływu poboru wód i zrzutów na poziom wód podziemnych,
—
dla części wód podziemnych, w granicach których przepływ wód podziemnych przekracza granice Państwa Członkowskiego, zapewnia się wystarczającą liczbę punktów monitorowania dla oszacowania kierunku i wielkości przepływu wód podziemnych przez granice Państwa Członkowskiego.
2.2.3. Częstotliwość monitorowania Częstotliwość monitorowania jest wystarczająca dla dokonania oceny stanu ilościowego każdej części wód lub grupy części wód podziemnych, uwzględniając zmienności krótko- i długoterminowe w zasilaniu części wód. W szczególności:
—
dla części wód podziemnych określonych jako zagrożone niespełnieniem celów środowiskowych, na mocy art. 4, zapewnia się wystarczającą częstotliwość pomiarów dla oceny wpływu poboru wód i zrzutów do poziomu wód podziemnych,
—
dla części wód podziemnych, w granicach których przepływ wód podziemnych przekracza granice Państwa Członkowskiego, zapewnia się wystarczającą częstotliwość pomiarów dla oszacowania kierunku i wielkości przepływu wód podziemnych przez granice Państwa Członkowskiego.
2.2.4. Interpretacja i prezentacja stanu ilościowego wód podziemnych Wyniki otrzymane z sieci monitorowania dla części wód lub grupy części wód podziemnych wykorzystywane są dla oceny stanu ilościowego tej części wód lub części wód. Z zastrzeżeniem ppkt 2.5 Państwa Członkowskie przedstawiają mapę obrazującą wyniki oceny stanu ilościowego wód podziemnych za pomocą kodu barwnego, zgodnie z następującym systemem: Stan dobry : barwa zielona Stan słaby : barwa czerwona 2.3. Stan chemiczny wód podziemnych 2.3.1. Parametry określania stanu chemicznego wód podziemnych Przewodność elektryczna Stężenia zanieczyszczeń
2.3.2. Definicja dobrego stanu chemicznego wód podziemnych
2.4. Monitorowanie stanu chemicznego wód podziemnych 2.4.1. Sieć monitorowania wód podziemnych Sieć monitorowania wód podziemnych ustalana jest zgodnie z wymogami art. 7 oraz 8. Sieć monitorowania projektowana jest, aby umożliwić otrzymanie spójnego i całościowego obrazu stanu chemicznego wód podziemnych w ramach każdego dorzecza oraz umożliwić wykrycie długoterminowych, antropogenicznych tendencji wzrostu poziomu zanieczyszczeń. Na podstawie charakterystyki i oceny wpływu, wykonanych zgodnie z art. 5 i załącznikiem II, Państwa Członkowskie ustanawiają, dla każdego okresu, do którego stosuje się plan gospodarowania wodami w dorzeczu, program monitorowania diagnostycznego. Wyniki tego programu wykorzystane są do ustanowienia programu monitoringu operacyjnego w pozostałych okresach planu gospodarowania wodami w dorzeczu. Oszacowania poziomu zaufania i dokładności wyników otrzymanych w ramach monitorowania zawarte są w planie gospodarowania wodami w dorzeczu. W przypadku gdy sieć monitorowania obejmuje obserwację Ziemi lub teledetekcję zamiast lokalnych punktów pobierania próbek lub inne innowacyjne techniki, podaje się odniesienie do normy CEN, ISO lub innych norm międzynarodowych lub krajowych zastosowanych w celu zapewnienia, aby uzyskane dane czasowe i przestrzenne były tak samo wiarygodne jak dane uzyskane przy wykorzystaniu konwencjonalnych metod monitorowania w lokalnych punktach pobierania próbek. 2.4.2 Monitoring diagnostyczny Cel Monitoring diagnostyczny przeprowadzany jest w celu:
—
uzupełnienia i sprawdzenia procedury oceny wpływu;
—
dostarczenia informacji dla oceny długoterminowych tendencji wynikających zarówno ze zmian warunków naturalnych, jak również na skutek działalności antropogenicznej.
Wybór miejsc monitorowania Wystarczająca liczba miejsc monitorowania wyznaczana jest dla każdej z:
—
części wód określonych jako zagrożone zgodnie z charakterystyką wykonaną, zgodnie z załącznikiem II,
—
części wód przekraczających granicę Państwa Członkowskiego.
Wybór parametrów Dla każdej wyznaczonej części wód podziemnych monitorowany jest następujący zestaw kluczowych parametrów:
—
zawartość tlenu
—
wartość pH
—
przewodność elektryczna
—
azotany
—
azot amonowy
Części wód, które zgodnie z załącznikiem II wyznaczono jako znacząco zagrożone nieosiągnięciem dobrego stanu, monitorowane są z uwzględnieniem tych parametrów, które są indykatywne dla wpływu tych oddziaływań. Transgraniczne części wód są także monitorowane z uwzględnieniem tych parametrów, które są właściwe dla ochrony wszystkich spośród wykorzystań wspieranych przez przepływ wód podziemnych. 2.4.3. Monitorowanie operacyjne Cel Monitoring operacyjny przeprowadzany jest w okresach między programami monitoringu diagnostycznego w celu:
—
ustalenia stanu chemicznego wszystkich części wód lub grup części wód podziemnych określonych jako zagrożone,
—
ustalenia obecności jakichkolwiek spowodowanych działalnością antropogeniczną długoterminowych tendencji wzrostu stężenia wszelkich zanieczyszczeń.
Wybór miejsc monitorowania Monitoring operacyjny przeprowadzany jest dla wszystkich części wód lub grup części wód podziemnych, które na podstawie zarówno oceny wpływu, przeprowadzonej zgodnie z załącznikiem II, jak też monitoringiem diagnostycznym, zostały określone jako zagrożone nieosiągnięciem celów ustanowionych na mocy art. 4. Wybór miejsc monitorowania odzwierciedla również wyniki oceny reprezentatywności danych monitorowania przeprowadzonego w danym miejscu. dla jakości danej części wód lub grupy części wód podziemnych. Częstotliwość monitorowania Monitorowanie operacyjne przeprowadza się w okresach pomiędzy programami monitorowania diagnostycznego z częstotliwością wystarczającą do wykrycia skutków odpowiednich presji, w tym, w stosownych przypadkach, sezonowej zmienności w stosowaniu substancji oraz krótko- i długoterminowych zmian w zasilaniu, które mogą wpływać na parametry stanu chemicznego, przy czym minimalna częstotliwość to raz w roku, chyba że na podstawie wiedzy technicznej i opinii ekspertów uzasadnione będą większe odstępy czasu, w szczególności jeżeli można wykazać, że w odniesieniu do konkretnego parametru w kolejnych latach nie stwierdzono przekroczenia ani utrzymującej się tendencji wzrostowej. 2.4.4. Określanie tendencji zanieczyszczeń Państwa Członkowskie wykorzystują dane otrzymane zarówno z monitoringu diagnostycznego jak i operacyjnego do określenia, spowodowanych działalnością antropogeniczną długoterminowych tendencji wzrostu poziomów zanieczyszczeń oraz zmian tych tendencji. Zostanie określony rok lub okres bazowy, w stosunku do którego obliczane są takie tendencje. Obliczanie tendencji wykonywane jest dla części wód lub, gdzie stosowne, dla grup części wód podziemnych. Zmiana tendencji wykazywana jest statystycznie wraz z określeniem związanego z tą oceną poziomu zaufania. 2.4.5. Interpretacja i prezentacja stanu chemicznego wód podziemnych Przy ocenie stanu chemicznego wód podziemnych wyniki otrzymane z poszczególnych punktów monitorowania jednolitych części wód podziemnych agregowane są dla danej jednolitej części wód jako całości. Średnią wartość wyników monitorowania w każdym punkcie pomiarowym jednolitych części wód lub grupy części wód podziemnych oblicza się dla następujących parametrów:
a)
parametry chemiczne, dla których ustalono normy jakości w załączniku I do dyrektywy 2006/118/WE;
b)
parametry chemiczne, dla których ustalono krajowe wartości progowe na podstawie art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/118/WE;
c)
parametry chemiczne, dla których ustalono unijne wartości progowe na podstawie art. 8 ust. 3 dyrektywy 2006/118/WE. Wartości średnie, o których mowa w akapicie pierwszym, są wykorzystywane do wykazania dobrego stanu chemicznego wód podziemnych definiowanego przez odniesienie do norm jakości i wartości progowych, o których mowa w akapicie pierwszym. Z zastrzeżeniem sekcji 2.5 państwa członkowskie przedstawiają mapę stanu chemicznego wód podziemnych oznaczoną zgodnie z poniższym kodem barwnym: Stan słaby: barwa czerwona
Stan dobry: barwa zielona
Państwa członkowskie mogą dostarczyć dodatkowe mapy przedstawiające informacje o stanie chemicznym odnośnie do jednej z następujących substancji lub większej ich liczby oddzielnie od informacji dotyczących pozostałych substancji zidentyfikowanych w dyrektywie 2006/118/WE:
a)
substancje nowo zidentyfikowane wskazane podczas ostatniego przeglądu zgodnie z art. 8 dyrektywy 2006/118/WE;
b)
substancje, dla których zmienione i bardziej rygorystyczne normy jakości (QS) lub wartości progowe zgodnie z art. 8 dyrektywy 2006/118/WE. Państwa członkowskie mogą również przedstawić w planach gospodarowania wodami w dorzeczu zakres odstępstwa od wartości normy jakości lub wartości progowej dla substancji, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b). Państwa członkowskie przedstawiające takie dodatkowe mapy dokładają starań, aby zapewnić ich porównywalność na poziomie dorzecza i na poziomie unijnym. Państwa członkowskie wskazują również na mapie, za pomocą czarnych punktów, te części wód podziemnych, w których stwierdzono znaczący i utrzymujący się trend wzrostowy stężeń wszelkich substancji zanieczyszczających będący skutkiem działalności człowieka. Odwrócenie takich trendów wskazuje się na mapie za pomocą niebieskiego punktu. Mapy te dodaje się do planu gospodarowania wodami w dorzeczu. 2.5. Prezentacja stanu wód podziemnych Państwa Członkowskie przedstawiają w ramach planu gospodarowania wodami w dorzeczu mapę, ilustrującą dla każdej części wód lub grupy części wód podziemnych zarówno stan ilościowy, jak również stan chemiczny tej części wód lub grupy części wód, za pomocą kodu barwnego, zgodnie z wymogami ppkt 2.2.4 oraz 2.4.5. Państwa Członkowskie mogą nie przedstawiać oddzielnych map w ppkt 2.2.4 oraz 2.4.5, ale w takim przypadku powinny przedstawić te wartości zgodnie z wymogami ppkt 2.4.5 na mapie wymaganej na podstawie tego punktu dla tych części wód, które są przedmiotem znaczącej i długotrwałej tendencji wzrostu stężeń wszelkich zanieczyszczeń lub każdego odwrócenia tej tendencji. 1. Przegląd
1.1 Odwołania1.2 Zidentyfikowane wymagania1.3 Powiązane normy2. Zidentyfikowane wymagania
3. Powiązane normy
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||