|
1.1. Niniejsze wytyczne, które zostały przygotowane na podstawie art. 50 ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE (dyrektywa w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji), dotyczą wyznaczania współczynników konwersji długu na akcje w umorzeniu lub kon wersji długu. Dotyczą one również konwersji odpowiednich instrumentów kapitałowych w momencie utraty rentowności, ponieważ art. 60 ust. 3 lit. d) wprowadza zgodność z art. 50, włącznie z wytycznymi EUNB, co stanowi warunek konwersji odpowiednich instrumentów kapitałowych. 1.2. Artykuł 50 ust. 1 stanowi, że organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą stosować inny współczynnik konwersji w odniesieniu do różnych kategorii instrumentów kapitałowych i zobowiązań przy stosowaniu instrumentu umorzenia i konwersji długu. W takim przypadku należy działać zgodnie z: (i) zasadą, że współczynnik konwersji odzwierciedla odpowiednie odszkodowanie dla zaangażowanego wierzyciela z tytułu wszelkich strat poniesionych w wyniku wykonania umorzenia lub konwersji (art. 50 ust. 2), oraz (ii) zasadą, że współczynniki konwersji mające zastosowanie do zobowiązań, które uznaje się za uprzywilejowane zgodnie z obowiązującym prawem upadłościowym, są wyższe niż współczynnik konwersji mający zastosowanie do zobowiązań podporządkowanych (art. 50 ust. 3). 1.3. Artykuł 50 ust. 4 przewiduje wymóg, zgodnie z którym niniejsze wytyczne powinny w szczególności określać sposób, w jaki zaangażowani wierzyciele mogą otrzymać odszkodowanie w drodze współczynnika konwersji, a także współczynniki konwersji, które mogą być odpowiednie do odzwierciedlenia pierwszeństwa zobowiązań uprzywilejowanych zgodnie z obowiązującym prawem upadłościowym. 1.4. Dyrektywa w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie nakłada na organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obowiązku wyznaczenia zróżnicowanych współczynników konwersji, a przy stosowaniu instrumentu umorzenia i konwersji długu lub uprawnienia do umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych może podjąć decyzję o konwersji każdego instrumentu lub zobowiązania na akcje według tego samego współczynnika, o ile osiągną cele restrukturyzacji i będą respektować kolejność umorzenia i konwersji określoną w art. 48, zasady restrukturyzacji określone w art. 34, prawo własności na podstawie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, a w przypadku instrumentu umorzenia i konwersji długu zabezpieczenie w postaci niepogarszania sytuacji wierzycieli, uwzględnione w art. 75 Niniejsze wytyczne zawierają wskazówki w kwestii wyznaczania współczynnika konwersji z uwzględnieniem powyższych czynników. 1.5. Niniejsze wytyczne przewidują wyznaczanie zróżnicowanych współczynników konwersji dla kategorii instrumentów, które różnią się pozycją w odpowiedniej krajowej hierarchii wierzycieli w postępowaniu upadłościowym z powodów ustawodawczych lub umownych. Nie przewidują natomiast wyznaczania zróżnicowanych współczynników konwersji dla kategorii instrumentów, które różnią się na przykład sposobem traktowania pod względem regulacyjnym lub księgowym, lecz nie różnią się pozycją w odpowiedniej krajowej hierarchii wierzycieli w postępowaniu upadłościowym. 2. Zakres i poziom stosowania 1.6. Niniejsze wytyczne są skierowane do organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli są odpowiedzialne za wypłatę odszkodowania wierzycielom w ramach zróżnicowanych współczynników konwersji przy stosowaniu instrumentu umorzenia i konwersji długu w odniesieniu do instytucji, podmiotu, o którym mowa w art. 1 lit. b), c) lub - d) dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, lub w odniesieniu do roszczeń lub instrumentów dłużnych przekazywanych do instytucji pomostowej lub w ramach instrumentu zbycia działalności lub instrument wydzielania aktywów oraz wykorzystania możliwości ustanowienia zróżnicowanych współczynników konwersji. Odnoszą się one również do organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli wykorzystują one uprawnienia do umorzenia lub konwersji odpowiednich instrumentów kapitałowych w momencie utraty rentowności. Podstawą dla tych działań jest art. 60 ust. 3 lit. d), zgodnie z którym instrumenty takie mogą zostać poddane konwersji tylko wtedy, gdy współczynnik konwersji, który określa liczbę instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, które są udostępniane w odniesieniu do poszczególnych odpowiednich instrumentów kapitałowych, jest zgodny z zasadami określonymi w art. 50 oraz niniejszymi wytycznymi.
|