c) Założenia dla kapitału własnego w planie działań

Ustanawiając założe nia behawioraln e w zakresie rachunków bez określonych terminów przeszacowania dla celów zarządzania ryzykiem stopy procentowej, instytucje powinny:

• a) Być w stanie wskazywać salda „podstawowe”, tj. depozyty stabilne, z niskim prawdopodobieństwem przeszacowania nawet w przypadku istotnych zmian stóp procentowych lub depozyty, których ograniczona podatność na zmiany stóp procentowych mogłaby być modelowana przez banki.
• b) Założenia dotyczące modelowania tych depozytów powinny odzwierciedlać charakterystykę deponentów (np. depozyt detaliczny, depozyt hurtowy) i charakterystykę rachunku (np. depozyt transakcyjny, depozyt nietransakcyjny). Szczegółowy opis wyżej wymienionych kategorii znajduje się poniżej:
• i. Detaliczne depozyty transakcyjne obejmują nieoprocentowane i inne rachunki detaliczne, których składnik wynagrodzenia nie wpływa na decyzję klienta o posiadaniu środków pieniężnych na rachunku.
• ii. Detaliczne depozyty nietransakcyjne obejmują rachunki detaliczne (w tym rachunki regulowane), których składnik wynagrodzenia wpływa na decyzję klienta o posiadaniu środków pieniężnych na rachunku.
• iii. Depozyty hurtowe obejmują rachunki założone przez klientów korporacyjnych i innych klientów hurtowych, z wyłączeniem rachunków międzybankowych lub innych rachunków w pełni wrażliwych na ceny.
• c) Oceniać potencjalną migrację miedzy depozytami bez określonych terminów przeszacowania i innymi depozytami, która to migracja może zmienić – w różnych scenariuszach stopy procentowej – kluczowe założenia behawioralne dotyczące modelowania.
• d) Rozważyć ewentualne ograniczenia dotyczące przeszacowania depozytów detalicznych w przypadku niskiego lub ujemnego poziomu stóp procentowych.
• e) Dopilnować, aby założenia dotyczące pogorszenia stanu sald podstawowych i innych modelowanych sald były ostrożne i odpowiednie do zbilansowania korzyści dla profilu ryzyka dochodowego wobec dodatkowego ryzyka dla wartości ekonomicznej związanego z zamykaniem przyszłego zwrotu odsetek od aktywów finansowanych przez te salda i potencjalnego, z góry przewidzianego dochodu w sytuacji wzrostu stóp procentowych;
• f) Nie powinny polegać wyłącznie na metodach statystycznych ani ilościowych podczas ustalania terminów przeszacowania behawioralnego i profilu przepływów pieniężnych NMD. Ponadto określenie odpowiednich założeń dotyczących modelowania w odniesieniu do NMD może wymagać współpracy różnych ekspertów w ramach instytucji (np. działu ds. zarządzania ryzykiem i kontroli ryzyka, działu sprzedaży i działu finansów).
• g) Posiadać odpowiednią dokumentację dla tych założeń w swoich zasadach polityki i procedurach oraz procedurę poddawania ich przeglądowi.
• h) Rozumieć wpływ założeń na wybrane własne wyniki pomiaru ryzyka instytucji i decyzje dotyczące alokacji kapitału wewnętrznego, w tym poprzez okresowe przeprowadzanie analiz wrażliwości kluczowych parametrów (np. oprocentowania i zapadalności sald podstawowych na rachunkach oraz stopy przeniesienia) oraz dokonywanie pomiarów z zastosowaniem postanowień umownych zamiast założeń behawioralnych, aby wyodrębnić wpływ założeń zarówno na wartość ekonomiczną, jak i dochody.
• i) Przeprowadzać testy warunków skrajnych, aby zrozumieć wpływ wybranych pomiarów ryzyka na zmiany w kluczowych założeniach, uwzględniając wyniki tych testów w decyzjach dotyczących alokacji kapitału wewnętrznego.