Titel II – Specificatie van de voorwaarden voor financiële steun binnen de groep

Wanneer de bevoegde autoriteit en de verlenende entiteit bepalen of het verlenen van financiële steun ten doel heeft om de financiële stabiliteit van de groep in zijn geheel te behouden of te herstellen, analyseren en vergelijken ze

• (a) de directe en indirecte totale voordelen voor de groep als geheel (d.w.z. het totaal van de voordelen voor elke groepsentiteit) die voortvloeien uit het herstellen van de financiële stabiliteit van de ontvangende entiteit en het totale risico dat voor de financiële positie van de groep te verwachten is indien de steun niet verleend wordt, alsmede de kans op wanbetaling van de zijde van de ontvangende entiteit in dit geval, waarbij
• (b) het risico voor de groep voortvloeit uit het verlenen van financiële steun, daarbij inbegrepen het risico op wanbetaling voor de ontvangende entiteit en het verlies voor de groep bij wanbetaling nadat steun is verleend.

Wanneer de bevoegde autoriteit en instellingen beoordelen of het verlenen van financiële steun in het belang is van de verlenende entiteit, maken ze een analyse en vergelijking van

• (a) de directe en indirecte totale voordelen voor de verlenende entiteit die voortvloeien uit het herstellen van de financiële stabiliteit van de ontvangende entiteit en het totale risico dat voor de financiële positie van de verlenende entiteit te verwachten is indien de steun niet verleend wordt, alsmede de kans op wanbetaling van de kant van de ontvangende entiteit in dit geval, waarbij
• (b) het risico voor de groep voortvloeit uit het verlenen van financiële steun, daarbij inbegrepen het risico op wanbetaling voor de ontvangende entiteit en het verlies voor de verlenende entiteit bij wanbetaling van de zijde van de ontvangende entiteit nadat steun is verleend. De analyse van het risico op wanbetaling van de zijde van de ontvangende entiteit is gebaseerd op de elementen die in artikel 2 van de technische reguleringsnorm worden uiteengezet, die de voorwaarden voor financiële steun binnen de groep specificeren uit hoofde van artikel 23 van Richtlijn 2014/59/EU. Dat laat onverlet dat ten behoeve van een vergelijkende analyse van voordelen en risico's, per geval en naar welbevinden van de bevoegde autoriteit die voor de verlenende entiteit verantwoordelijk is, nadere relevante elementen in acht kunnen worden genomen die de verlenende entiteit in een kredietbeoordeling in acht zou nemen wanneer zij, op grond van alle informatie die haar ter beschikking staat, een besluit neemt over de vraag wel of geen lening te zullen verstrekken.

De analyse in paragrafen 3 en 4 neemt de vereisten voor degelijk kapitaal- en liquiditeitsbeheer op het niveau van de individuele entiteit en dat van de groep in overweging, alsmede eventueel bestaand intern beleid en bestaande interne procedures voor het beheer en de beperking van transacties binnen de groep. De analyse omvat onder andere de potentiële negatieve gevolgen voor de franchisewaarde, herfinanciering of reputatie, alsmede de voordelen die voortvloeien uit het efficiënte gebruik en de fungibiliteit van de kapitaalmiddelen van de groep en de herfinancieringsvoorwaarden ervan. Waar mogelijk schatten instellingen de monetaire waarde van de kosten en baten die niet gekwantificeerd zijn.

Wanneer de bevoegde autoriteit en de verlenende entiteit beoordelen of er een redelijke verwachting is dat de vergoeding voor de financiële steun zal worden betaald en de hoofdsom zal worden terugbetaald op de respectieve vervaldata, maken ze een adequate analyse van alle risicofactoren die van invloed kunnen zijn op het vermogen van de ontvangende entiteit om deze verplichtingen of potentiële verplichtingen na te komen op de vervaldata, alsmede van het risico op wanbetaling van de zijde van de ontvangende entiteit, daarbij vooral het volgende overwegende:

• (a) of de kapitaal- en liquiditeitsbehoeften van de ontvangende entiteit, die door een omschrijving van haar kapitaal- en liquiditeitssituatie en door een prognose van haar kapitaal- en liquiditeitsbehoeften worden geïdentificeerd, voor een afdoende tijdsperiode gedekt zijn, rekening houdend met alle relevante bronnen waarmee in deze behoeften zou kunnen worden voorzien;
• (b) of de maatregelen voor herstructurering van de ontvangende entiteit en een revisie van haar bedrijfsmodel en beleid op het gebied van risicobeheer het herstel van de financiële situatie waar de ontvangende entiteit in verkeert efficiënt kunnen ondersteunen, in overeenstemming met het voorgenomen tijdsschema, en een volledige terugbetaling van de hoofdsom, met inachtneming van de vervaldata, toelaat; en
• (c) een analyse van de financiële situatie van de ontvangende entiteit en van de interne en externe oorzaken van de financiële moeilijkheden, met name van het bedrijfsmodel en het beleid op het gebied van risicobeheer van de ontvangende entiteit, alsmede van de marktvoorwaarden in het verleden, het heden en de toekomst, ter ondersteuning van de conclusies onder a) en b).

De onderliggende aannamen in de in de punten a) tot en met c) genoemde omschrijvingen en prognoses moeten coherent en plausibel zijn en houden rekening met de druk waaronder de ontvangende entiteit staat, de huidige marktomstandigheden en mogelijke negatieve ontwikkelingen. De bevoegde autoriteit neemt de informatie en beoordelingen die worden aangeleverd door de bevoegde autoriteit die voor de ontvangende entiteit verantwoordelijk is in aanmerking.

Wanneer de bevoegde autoriteit en de verlenende entiteit beoordelen of het verlenen van financiële steun een bedreiging zou kunnen vormen voor de financiële stabiliteit, analyseren ze, met name in de lidstaat waarin de groepsentiteit die de steun verleent gevestigd is, in ieder geval de volgende factoren:

• (a) het belang dat de verlenende entiteit heeft voor de financiële stabiliteit van de lidstaat waarin deze gevestigd is, van de andere lidstaten en van de Unie, rekening houdend met alle onderlinge relaties van afhankelijkheid tussen de verlenende entiteit en andere entiteiten die voor de financiële stabiliteit van belang zijn, in het bijzonder door middel van het lidmaatschap van een institutioneel protectiestelsel in overeenstemming met artikel 113, lid 7, van Verordening (EU) Nr. 575/2013;
• (b) de financiële toestand van de verlenende entiteit en van de groepsleden die van belang zijn voor haar stabiliteit;
• (c) de waarschijnlijkheid dat toekomstige ontwikkelingen een negatieve invloed hebben op de verlenende entiteit of op groepsleden die voor de stabiliteit van de verlenende entiteit van belang zijn, of op de financiële stabiliteit van de lidstaat waarin de verlenende entiteit gevestigd is, of van andere lidstaten of van de Unie; en
• (d) het risico dat het verlenen van steun de verlenende entiteit de liquiditeit of activa zullen ontnemen die nodig zullen zijn voor het ondersteunen van andere groepsleden die voor de stabiliteit van de groep en de financiële stabiliteit in de nabije toekomst van belang zijn.

Wanneer de bevoegde autoriteit de invloed op de financiële stabiliteit in de lidstaat waarin de ontvangende entiteit gevestigd is analyseert, houdt deze rekening met informatie en beoordelingen die zijn verstrekt door de bevoegde autoriteit die voor de ontvangende entiteit verantwoordelijk is.

Ten aanzien van de naleving van de kapitaalvereisten van Richtlijn 2013/36/EU, zoals vervat in artikel 104, lid 2, van Richtlijn 2013/36/EU, en van de mogelijke overtreding van deze voorschriften door verlening van financiële steun, handelen verlenende entiteiten en bevoegde autoriteiten als volgt:

• (a) De verlenende entiteit verstrekt aan de bevoegde autoriteit een gemotiveerde verklaring dat de instelling aan deze kapitaalvereisten voldoet en dat de steunverlening niet tot gevolg zal hebben dat de kapitaalratio van de verlenende entiteit naar een zodanig niveau daalt dat niet langer aan de gecombineerde buffervereiste wordt voldaan, of de verlenende entiteit vraagt toestemming om niet aan deze vereisten te hoeven voldoen;
• (b) Indien de verlenende entiteit niet aan de gecombineerde buffervereiste voldoet of de verlening van de steun zou leiden tot een daling van de kapitaalratio van de verlenende entiteit naar een niveau waarop niet meer aan de gecombineerde buffervereiste wordt voldaan, bepaalt de bevoegde autoriteit op basis van het kapitaalconserveringsplan voor de verlenende entiteit of zij ondanks deze niet-naleving toestemming voor de steunverlening geeft. De verlening van de steun dient in overeenstemming te zijn met het kapitaalconserveringsplan;
• (c) Bij de afweging of zij ondanks de niet-naleving van bovengenoemde vereisten en gelet op het kapitaalconserveringsplan de verlening van steun zal goedkeuren, beoordeelt de bevoegde autoriteit de betrouwbaarheid van het kapitaalconserveringsplan en houdt met name rekening met:
• i) de verwachte termijn voor het op orde brengen van het tier 1-kernkapitaal van de verlenende entiteit;
• ii) het belang van het kapitaaltekort;
• iii) de belangen van de verlenende entiteit, zoals indirecte voordelen die voortvloeien uit de stabilisatie van de groep als geheel;
• iv) het doel van de desbetreffende kapitaalbuffers; en
• v) de risico’s dan wel voordelen van de goedkeuring voor de financiële stabiliteit.
• (d) Onverminderd bovenstaande punten a), b) en c) overweegt de bevoegde autoriteit, indien de verlenende entiteit een dochteronderneming van de ontvangende entiteit is, of wanneer de verlenende entiteit en de ontvangende entiteit dochterondernemingen van dezelfde groepsentiteit zijn, bij de afweging of de verlening van steun ondanks niet-naleving van deze vereisten goedgekeurd moet worden, ook of de verlening van de financiële steun noodzakelijk is ter voorkoming van:
• i) het faillissement van de ontvangende entiteit, dat anders vermoedelijk zou plaatsvinden;
• ii) de destabilisatie van de groep als geheel als gevolg van genoemd faillissement; en
• iii) nadelige effecten op de financiële stabiliteit als gevolg van de destabilisatie van de groep.

De bevoegde autoriteit houdt rekening met de door de voor de ontvangende entiteit verantwoordelijke bevoegde autoriteit verstrekte informatie;

• (e) Indien de voor de verlenende entiteit verantwoordelijke bevoegde autoriteit de verlening van steun ondanks niet-naleving goedkeurt, legt zij de maximale duur en de voorwaarden voor de ondanks de niet-naleving verleende goedkeuring in haar beslissing vast;
• (f) De punten a) tot en met e) gelden onverminderd enige ontheffing overeenkomstig artikel 7 of 15 van Verordening (EU) nr. 575/2013.

Met betrekking tot de naleving van de liquiditeitsvereisten van Richtlijn 2013/36/EU, waaronder die van artikel 105 van Richtlijn 2013/36/EU, handelen verlenende entiteiten en bevoegde autoriteiten als volgt:

• (a) De verlenende entiteit overlegt aan de bevoegde autoriteit een gemotiveerde verklaring dat de instelling aan de geldende liquiditeitsvereisten voldoet en dat de verlening van de steun niet zal leiden tot zodanige liquiditeitsafvloeiingen dat niet wordt voldaan aan de geldende liquiditeitsvereisten overeenkomstig de artikelen 86 en 105 van Richtlijn 2013/36/EU, of de verlenende entiteit vraagt toestemming om niet aan deze vereisten te hoeven voldoen;
• (b) Indien de verlenende entiteit niet voldoet aan de geldende liquiditeitsvereisten, of de verlening van de steun tot zodanige liquiditeitsafvloeiingen leidt dat niet langer wordt voldaan aan de geldende liquiditeitsvereisten overeenkomstig de artikelen 86 en 105 van Richtlijn 2013/36/EU, beslist de bevoegde autoriteit of zij ondanks deze niet-naleving goedkeuring aan de steun verleent. In een dergelijke situatie dienen de instellingen een herstelplan bij de bevoegde autoriteit in om weer aan de vereisten te voldoen;
• (c) Bij de afweging of zij ondanks de niet-naleving van bovengenoemde vereisten de verlening van steun zal goedkeuren, houdt de bevoegde autoriteit rekening met:
• i) de periode waarin de verlenende entiteit niet aan de desbetreffende liquiditeitslimieten voldoet;
• ii) het belang van de niet-naleving;
• iii) het door de verlenende entiteit ingediende plan om weer aan de vereisten te voldoen;
• iv) de belangen van de verlenende entiteit, zoals indirecte voordelen die voortvloeien uit de stabilisatie van de groep als geheel;
• v) de risico’s dan wel voordelen van de goedkeuring voor de financiële stabiliteit.
• (d) Onverminderd bovenstaande punten a), b) en c) overweegt de bevoegde autoriteit, indien de verlenende entiteit een dochteronderneming van de ontvangende entiteit is, of wanneer de verlenende entiteit en de ontvangende entiteit dochterondernemingen van dezelfde groepsentiteit zijn, bij de afweging of de verlening van steun ondanks niet-naleving van deze vereisten goedgekeurd moet worden, ook of de verlening van de financiële steun noodzakelijk is ter voorkoming van:
• i) het faillissement van de ontvangende entiteit, dat anders vermoedelijk zou plaatsvinden;
• ii) de destabilisatie van de groep als geheel als gevolg van dit faillissement, rekening houdend met indirecte voordelen die voortvloeien uit de stabilisatie van de groep als geheel; en
• iii) nadelige effecten op de financiële stabiliteit als gevolg van de destabilisatie van de groep.

De bevoegde autoriteit houdt rekening met de door de voor de ontvangende entiteit verantwoordelijke bevoegde autoriteit verstrekte informatie;

• (e) Indien de bevoegde autoriteit voor de verlenende entiteit de verlening van steun ondanks niet-naleving van deze liquiditeitsvereisten goedkeurt, legt zij de maximale duur en de voorwaarden voor de ondanks de niet-naleving verleende goedkeuring in haar beslissing vast;
• (f) Bovengenoemde punten a) tot en met e) gelden onverminderd enige ontheffing van liquiditeitsvereisten overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EU) nr. 575/2013.

Bij de vaststelling of de verlening van financiële steun voldoet aan de vereisten voor blootstelling aan grote risico’s zoals vastgelegd in Richtlijn 2013/36/EU en Verordening (EU) nr. 575/2013, beoordelen de verlenende entiteiten en de bevoegde autoriteit:

• (a) of de verlenende entiteit ten tijde van de verlening van de steun de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013 met betrekking tot blootstelling aan grote risico’s naleeft, bijvoorbeeld door middel van nationale wetgeving waarin de daarin vermelde mogelijkheden zijn verwerkt; en
• (b) of, na de verlening van de steun, de verlenende entiteit nog steeds de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013 met betrekking tot blootstelling aan grote risico’s zal naleven, met inbegrip van nationale wetgeving waarin de daarin vermelde mogelijkheden zijn verwerkt.

Indien de verlenende entiteit als gevolg van de verlening van de steun zou ophouden de desbetreffende bepalingen van Verordening (EU) nr. 575/2013 met betrekking tot blootstelling aan grote risico’s na te leven, met inbegrip van nationale wetgeving of toezichtbesluiten van algemene strekking waarin de in die bepalingen vermelde mogelijkheden zijn verwerkt, beslist de bevoegde autoriteit of zij de verlening van steun ondanks deze niet-naleving goedkeurt en houdt daarbij rekening met:

• (a) de periode waarin de verlenende entiteit zich niet aan de desbetreffende blootstellingsgrenzen houdt;
• (b) het belang van de niet-naleving;
• (c) het door de verlenende entiteit ingediende plan om weer aan de vereisten te voldoen;
• (d) de belangen van de verlenende entiteit, zoals indirecte voordelen die voortvloeien uit de stabilisatie van de groep als geheel;
• (e) de risico’s dan wel voordelen van de goedkeuring voor de financiële stabiliteit.

Indien de bevoegde autoriteit voor de verlenende entiteit de verlening van steun ondanks niet-naleving van vereisten voor blootstelling aan grote risico’s goedkeurt, legt zij de maximale duur en de voorwaarden voor de ondanks de niet-naleving verleende goedkeuring in haar beslissing vast.