(iii) Afzonderlijke risico-indicatoren (IRS)

Voor elke ARS dient het depositogarantiestelsel een overeenkomstig ARW toe te wijzen door de drempels voor het ARW vast te stellen en door de “emmer”- of de “glijdendeschaal”-methode toe te passen, ongeacht de methode die wordt gebruikt om de verschillende IRS van de risico-indicatoren te bepalen.

Het depositogarantiestelsel dient de ARW zodanig toe te wijzen aan de geaggregeerde risicoscores (ARS), dat de laagste en de hoogste ARW kan worden toegewezen aan aangesloten instellingen en dat instellingen in de diverse risicocategorieën kunnen worden ingedeeld. Depositogarantiestelsels dienen er met name voor te zorgen dat het model niet zodanig wordt gekalibreerd dat bijna alle aangesloten instellingen, ondanks het feit dat ze significant verschillende risicoprofielen hebben, in één risicocategorie terechtkomen (bijvoorbeeld in de categorie van instellingen met een gemiddeld risicoprofiel) en hun dus hetzelfde ARW wordt toegekend. Dit houdt echter niet in dat het depositogarantiestelsel in elke periode noodzakelijkerwijze de volledige bandbreedte gebruikt en de laagste en de hoogste ARW-drempels toewijst aan aangesloten instellingen.

Drempels voor ARW

Het depositogarantiestelsel dient de bovenste drempel “α” en de onderste drempel “β” van het ARW vast te stellen om de verschillen in risico van de verschillende aangesloten instellingen weer te geven.

Het depositogarantiestelsel dient de bovenste drempel “α” van het ARW in te stellen tussen 150% en 200%.

Het depositogarantiestelsel dient de onderste drempel “β” van het ARW in te stellen tussen 50% en 75%.

Het depositogarantiestelsel kan een grotere bandbreedte vaststellen wanneer kan worden gerechtvaardigd dat de bandbreedte van 50%-200% niet voldoende is om de verschillen in bedrijfsmodellen en risicoprofielen van aangesloten instellingen weer te geven en tot een moreel risico zou leiden doordat aangesloten instellingen met zeer verschillende risicoprofielen kunstmatig in één categorie worden ingedeeld.

De “emmer”-methode voor het ARW

Als het depositogarantiestelsel de emmer-methode toepast, dient het bandbreedten voor de ARS zodanig te definiëren dat ze overeenkomen met een bepaalde risicoklasse (emmer) en aan elke emmer een ARW toewijzen volgens de volgende formule:

𝐸𝐸𝑚𝑚𝑚𝑚𝐸𝐸𝐸𝐸 𝑝𝑝 −1

Het depositogarantiestelsel dient het aantal emmers “P” vast te stellen in verhouding tot het aantal en de verscheidenheid van de aangesloten instellingen, maar moet ten minste vier emmers “P” vaststellen. Het depositogarantiestelsel dient ten minste één emmer vast te stellen voor aangesloten instellingen met een gemiddeld risico, ten minste één emmer voor instellingen met een laag risico en ten minste twee emmers voor instellingen met een hoog risico.

De “glijdendeschaal”-methode voor het ARW

Als het depositogarantiestelsel de glijdendeschaalmethode toepast, dient het aan elk ARS een overeenkomstig ARW toe te wijzen volgens de volgende formule: