2. Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sporządzają plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, w odniesieniu do których oceniają, że jest bardziej prawdopodobne – w porównaniu z innymi zakładami objętymi ich kompetencjami – że działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji byłoby w interesie publicznym, zgodnie z art. 19 ust. 5, w przypadku upadłości danego zakładu, lub w odniesieniu do których organy oceniają, że pełnią one funkcję krytyczną. W ocenach tych uwzględnia się co najmniej konieczność osiągnięcia celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wielkość zakładu, jego model biznesowy, profil ryzyka, wzajemne powiązania, substytucyjność i w szczególności jego działalność transgraniczną.
Na podstawie ocen, o których mowa w akapicie pierwszym, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zapewniają, aby co najmniej 40 % rynku ubezpieczeń na życie oraz reasekuracji w zakresie ubezpieczeń na życie w danym państwie członkowskim oraz 40 % jego rynku ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie oraz reasekuracji w zakresie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie – przy czym udział w rynku ubezpieczeń na życie opiera się na rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych brutto, a udział w rynku ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie opiera się na składkach przypisanych brutto – podlegało wymogom dotyczącym planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Przy obliczaniu poziomu zasięgu rynkowego można uwzględnić jednostki zależne grupy, jeżeli są one objęte grupowym planem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
Małe i niezłożone zakłady nie podlegają wymogom w zakresie planowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, chyba że organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uzna, że taki zakład stanowi szczególne ryzyko na szczeblu krajowym lub regionalnym.