Artykuł 12 Świadczenie centralnych usług informacyjnych

1.   W przypadku gdy świadczone są CIS, integralność i jakość udostępnianych danych muszą być wystarczające, aby umożliwić bezpieczne i pewne usługi zarządzania ruchem bezzałogowych statków powietrznych w sposób umożliwiający korzystanie z przestrzeni powietrznej wspólnie z załogowymi statkami powietrznymi.

2.   Instytucja świadcząca CIS spełnia łącznie następujące wymogi:

3.   W przypadku gdy CIS są świadczone przez wyłączną instytucję świadczącą CIS wyznaczoną przez państwo członkowskie w odniesieniu do konkretnej przestrzeni powietrznej U-space, cena tych usług opiera się na stałych i zmiennych kosztach świadczenia danej usługi i może, dodatkowo, obejmować marżę odzwierciedlającą odpowiedni kompromis między ryzykiem a zyskiem. W przypadku gdy CIS nie są świadczone przez wyłączną instytucję świadczącą CIS, poszczególne CIS są świadczone nieodpłatnie.

4.   Koszty, na których podstawie ustala się cenę CIS, przedstawia się odrębnie od rozliczeń dotyczących wszelkich innych rodzajów działalności danej instytucji świadczącej usługi i udostępnia się zainteresowanej państwowej władzy nadzorującej. Koszty te podaje się do wiadomości publicznej bez uszczerbku dla art. 52 ust. 3.

5.   Cena ustalana przez instytucję świadczącą CIS podlega ocenie i zatwierdzeniu przez zainteresowaną państwową władzę nadzorującą. Cenę takich usług podaje się do wiadomości publicznej.

6.   Dane niezbędne do eksploatacji bezzałogowych statków powietrznych w przestrzeni powietrznej U-space udostępniane są przez instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej na niedyskryminacyjnych zasadach, bez uszczerbku dla interesów bezpieczeństwa narodowego, porządku publicznego i polityki obronnej. Instytucje świadczące CIS i instytucje świadczące usługi U-space wykorzystują te dane wyłącznie do celów operacyjnych związanych ze świadczonymi przez nie usługami.

Ceny za dostęp do tych danych opierają się na dodatkowych kosztach ich udostępniania oraz kosztach generowania danych, w przypadku gdy ten drugi rodzaj kosztów nie jest objęty art. 30 i o ile państwa członkowskie nie wykorzystują innych zasobów finansowych w celu pokrycia takich kosztów.