3. W zakresie, w jakim instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej dysponują racjonalnymi środkami, by złagodzić wpływ czynników zewnętrznych, w przypadku gdy cele skuteczności działania zawarte w planach skuteczności działania nie zostały osiągnięte lub gdy plan skuteczności działania nie jest prawidłowo wdrażany, państwowa władza nadzorująca wymaga, by zainteresowane instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej wdrożyły środki naprawcze. Te środki naprawcze muszą być odpowiednie, by poprawić skuteczność działania, i proporcjonalne, w szczególności w kontekście współzależności pod kątem bezpieczeństwa oraz między poszczególnymi obszarami skuteczności działania, a także w kontekście wpływu na sieć.
W przypadku gdy nałożone środki naprawcze nie są prawidłowo stosowane, zainteresowane państwo członkowskie podejmuje odpowiednie środki i informuje o tym Komisję. W przypadku przedłużającej się sytuacji niedostatecznej skuteczności działania Komisja może podjąć działania zgodnie z art. 34 ust. 2 i 3.