Artykuł 32 Ustalanie opłat

1.   Opłaty nakładane są – na niedyskryminacyjnych warunkach – na użytkowników przestrzeni powietrznej za zapewnianie służb żeglugi powietrznej, z uwzględnieniem relatywnej zdolności eksploatacyjnej poszczególnych typów statków powietrznych. Przy nakładaniu opłat na różnych użytkowników przestrzeni powietrznej za korzystanie z tej samej służby nie wprowadza się rozróżnienia ze względu na narodowość ani kategorie użytkowników.

2.   Opłatę trasową za służby żeglugi powietrznej za dany lot w danej strefie pobierania opłat trasowych oblicza się na podstawie stawki jednostkowej ustalonej dla danej strefy pobierania opłat trasowych oraz liczby trasowych jednostek usługowych dla tego lotu.

3.   Opłatę terminalową za służby żeglugi powietrznej za dany lot w danej strefie pobierania opłat terminalowych oblicza się na podstawie stawki jednostkowej ustalonej dla tej strefy pobierania opłat terminalowych oraz liczby terminalowych jednostek usługowych dla tego lotu. Do celów obliczania opłat terminalowych podejście i odlot danego lotu liczy się jako jeden lot.

4.   Niektórzy użytkownicy przestrzeni powietrznej lub niektóre loty, w szczególności te wykorzystujące lekkie statki powietrzne i państwowe statki powietrzne lub wykonywane przez operatorów takich statków, mogą zostać zwolnieni z opłat za służby żeglugi powietrznej, pod warunkiem że koszt tego zwolnienia pokrywa się z innych zasobów i że nie przenosi się go na innych użytkowników przestrzeni powietrznej.

5.   Komisja, w porozumieniu z państwami członkowskimi, instytucjami zapewniającymi służby ruchu lotniczego i użytkownikami przestrzeni powietrznej, przeprowadza analizę wpływu modulacji opłat w kontekście osiągnięcia celów jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej określonych w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i celów rozporządzenia (UE) 2021/1119. W analizie tej ocenia się również wykonalność tej modulacji opłat i jej wpływ na ruch lotniczy, zapewnianie służb, koszty administracyjne i zainteresowane strony.

6.   Na podstawie wyników analizy, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, Komisja uzyska istotne informacje umożliwiające jej stwierdzenie, czy należy przyjąć akt wykonawczy zgodnie z art. 48 ust. 3 w celu zapewnienia jednolitego stosowania modulacji opłat trasowych, aby zachęcić użytkowników przestrzeni powietrznej do wspierania poprawy efektywności klimatycznej i środowiskowej, np. poprzez stosowanie najbardziej paliwooszczędnego przebiegu tras, zwiększenie wykorzystania alternatywnych czystych technologii napędu, w tym zrównoważonych paliw alternatywnych, przy jednoczesnym utrzymaniu optymalnego poziomu bezpieczeństwa.

7.   Modulacja, o której mowa w ust. 6, polega na korzyściach lub dodatkowych obciążeniach finansowych i jest neutralna pod względem przychodów instytucji zapewniających służby ruchu lotniczego.

8.   Oprócz modulacji, o której mowa w ust. 6, państwa członkowskie mogą modulować opłaty, aby zachęcić instytucje zapewniające służby ruchu lotniczego i użytkowników przestrzeni powietrznej do wspierania poprawy jakości usług, np. poprzez zwiększenie przepustowości, ograniczenie opóźnień i zrównoważony rozwój.