Artykuł 19 Rozpatrywanie skarg i dostęp do wymiaru sprawiedliwości

1.   Osoby fizyczne lub prawne uznawane na podstawie prawa krajowego za mające wystarczający interes lub takie, które uważają, że ich prawa zostały naruszone, są uprawnione do przedkładania właściwym organom uzasadnionych skarg, w przypadku gdy uznają, na podstawie obiektywnych okoliczności, że podmiot gospodarczy, przewoźnik UE, przewoźnik spoza UE lub załadowca, lub operator, agent lub kapitan statku morskiego nie przestrzega niniejszego rozporządzenia.

Do celów akapitu pierwszego podmioty lub organizacje pozarządowe promujące ochronę zdrowia ludzi lub dla środowiska lub promujące ochronę konsumentów oraz spełniające wszelkie kryteria prawa krajowego uznaje się za mające wystarczający interes w tym zakresie.

2.   Właściwe organy dokonują oceny uzasadnionej skargi, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, i w stosownych przypadkach podejmują niezbędne kroki w celu zweryfikowania tych skarg, w tym kontrole i wysłuchania osób lub organizacji. W przypadku stwierdzenia zasadności skargi właściwe organy podejmują niezbędne działania zgodnie z art. 5 ust. 3, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2.

3.   Właściwe organy jak najszybciej informują osoby, o których mowa w ust. 1, które przedłożyły skargę, o swojej decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu żądania podjęcia działań przedstawionego w skardze, wraz z podaniem przyczyn.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby każda osoba, o której mowa w ust. 1, miała dostęp do sądu lub innego niezależnego i bezstronnego podmiotu publicznego właściwego do kontroli proceduralnej i merytorycznej zgodności z prawem decyzji, działań lub zaniechania działań przez właściwy organ na podstawie niniejszego rozporządzenia, bez uszczerbku dla wszelkich przepisów prawa krajowego, które wymagają wyczerpania administracyjnych procedur odwoławczych przed wszczęciem postępowania sądowego. Procedury kontroli muszą być bezstronne, oparte na zasadzie równości, terminowe i niedyskryminacyjne ze względu na koszty oraz przewidywać odpowiednie i skuteczne środki odwoławcze, w tym w stosownych przypadkach nakazy sądowe.

5.   Państwa członkowskie zapewniają publiczne udostępnianie praktycznych informacji na temat dostępu do administracyjnych i sądowych procedur odwoławczych, o których mowa w niniejszym artykule.