Tytuł I - Temat, zakres i definicje

W art. 10 ust. 3 akapit drugi dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów upoważniono EUNB do wydania wytycznych dotyczących zobowiązań do zapłaty. W tym celu w niniejszych wytycznych określono warunki, które należy zawrzeć w uzgodnieniach umownych lub ustawowych, na mocy których instytucja kredytowa przekazuje systemowi gwarancji depozytów zobowiązania do zapłaty, oraz kryteria kwalifikowalności zabezpieczenia i zarządzania nim.

Niniejsze wytyczne skierowane są do:

• a) systemów gwarancji depozytów i wyznaczonych organów określonych w art. 2 ust. 1 dyrektywy 2014/49/UE odpowiednio pkt 1 i 18;
• b) organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonych w art. 4 ust. 2 ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) z późniejszymi zmianami (rozporządzenie w sprawie EUNB) oraz do
• c) właściwych organów w rozumieniu art. 4 ust. 2 ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 w kontekście ostrożnościowego traktowania zobowiązań do zapłaty.

Niniejsze wytyczne stosuje się zgodnie z krajowymi ramami prawnymi upoważniającymi systemy gwarancji depozytów lub wyznaczone organy do akceptowania zobowiązań do zapłaty w granicach dostępnych środków finansowych uwzględnianych w celu osiągnięcia poziomu docelowego.

Jeżeli za funkcjonowanie systemu gwarancji depozytów odpowiada podmiot prywatny, wyznaczone organy powinny sprawdzić, czy zgodnie z przepisami regulującymi takie uzgodnienie system gwarancji depozytów korzysta z ochrony wierzycieli przyznanej przez dyrektywę 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych.

Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinny informować wyznaczone organy, że w trakcie korzystania z uprawnień przewidzianych w art. 69, 70 i 71 dyrektywy 2014/59/UE ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych powinny one zadbać o zapewnienie systemowi gwarancji depozytów skutecznej ochrony wierzycieli.

Do celów niniejszych wytycznych stosuje się następujące definicje:

• i. „zobowiązania do zapłaty” oznaczają zobowiązania do zapłaty zgodnie z definicją z art. 2 ust. 1 pkt 13 dyrektywy 2014/49/UE;
• ii. „aktywa o niskim ryzyku” oznaczają aktywa o niskim ryzyku zgodnie z definicją z art. 2 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2014/49/UE; Aktywa o niskim ryzyku dla celów zabezpieczenia w niniejszych wytycznych mogą być instrumentami finansowymi lub gotówką;
• iii. „uzgodnienie dotyczące zobowiązania do zapłaty” oznacza uzgodnienie, które będzie obowiązywać między systemem gwarancji depozytów a instytucją kredytową, określające warunki zaliczenia zobowiązań do zapłaty instytucji kredytowej do dostępnych środków finansowych systemu gwarancji depozytów, a w szczególności (i) wskazanie przez system gwarancji depozytów kwoty zobowiązania do zapłaty i (ii) nieodwołalne i zabezpieczone zobowiązanie instytucji kredytowej wobec systemu gwarancji depozytów do uiszczenia na żądanie systemu gwarancji depozytów kwoty zobowiązania do zapłaty w terminie określonym w uzgodnieniu;
• iv. „kwota zobowiązania do zapłaty” oznacza udział i kwotę pieniężną wkładu do systemu gwarancji depozytów wymaganą przez ten system, którą instytucja kredytowa zobowiązuje się wnieść w formie zobowiązania do zapłaty na warunkach uzgodnienia dotyczącego zobowiązania do zapłaty;
• v. „uzgodnienie dotyczące zabezpieczenia finansowego w formie gwarancji” zgodnie z definicją określoną w art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych oznacza uzgodnienie regulowane przepisami transponującymi dyrektywę 2002/47/WE, na podstawie którego instytucja finansowa zabezpiecza zobowiązania przyjęte w uzgodnieniu dotyczącym zobowiązania do zapłaty poprzez ustanowienie na rzecz systemu gwarancji depozytów zabezpieczenia składającego się z aktywów o niskim ryzyku w drodze gwarancji, w którym pełne prawo własności aktywów o niskim ryzyku przekazanych jako zabezpieczenie pozostaje przy instytucji kredytowej w chwili ustanowienia prawa do gwarancji;
• vi. „uzgodnienie dotyczące zabezpieczeń finansowych polegające na przeniesieniu tytułu” zgodnie z definicją określoną w art. 2 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych oznacza uzgodnienie regulowane przepisami transponującymi dyrektywę 2002/47/WE, na podstawie którego instytucja kredytowa zabezpiecza zobowiązania przyjęte w uzgodnieniu dotyczącym zobowiązania do zapłaty poprzez przeniesienie pełnego prawa własności aktywów o niskim ryzyku na system gwarancji depozytów;
• vii. „uzgodnienie dotyczące zabezpieczeń finansowych” oznacza uzgodnienie dotyczące zabezpieczenia finansowego w formie gwarancji lub uzgodnienie dotyczące zabezpieczeń finansowych polegające na przeniesieniu tytułu;
• viii. „zdarzenie uprawniające do egzekwowania” oznacza zdarzenie powodujące przyspieszenie obowiązku uregulowania kwoty zobowiązania do zapłaty, tak aby stało się ono niezwłocznie wymagalne. Na mocy uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych i zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. l) dyrektywy 2002/47/WE lub z mocy prawa zaistnienie zdarzenia uprawniającego do egzekwowania uprawnia system gwarancji depozytów do realizacji zabezpieczenia ustanowionego na aktywach o niskim ryzyku przez instytucję kredytową w drodze ich sprzedaży lub przejęcia własności bez potrzeby wcześniejszego powiadomienia lub uzyskania zezwolenia właściwego sądu.
• ix. „postępowanie likwidacyjne” oznacza postępowanie likwidacyjne określone w art. 2 dyrektywy 2001/24/WE w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych;
• x. „środki służące reorganizacji” oznaczają środki służące reorganizacji określone w art. 2 dyrektywy 2001/24/WE w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych;
• xi. „środki wczesnej interwencji” oznaczają środki podjęte przez właściwe organy zgodnie z art. 27-30 dyrektywy 2014/59/UE ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych;
• xii. „środki w zakresie zarządzania kryzysowego” oznaczają środki w zakresie zarządzania kryzysowego określone w art. 2 ust. 102 dyrektywy 2014/59/WE ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych.