139. Właściwe organy powinny być przekonane, że instytucje kredytowe przyjęły należyte praktyki w …

Właściwe organy powinny być przekonane, że instytucje kredytowe przyjęły należyte praktyki w zakresie ryzyka kredytowego, które są opisane w niniejszych wytycznych, oraz ich przestrzegają. W swojej ocenie właściwe organy powinny uwzględnić – między innymi – to, czy:

• a. wewnętrzna funkcja weryfikacji ryzyka kredytowego, stosowana przez instytucję kredytową, jest solidna i czy obejmuje wszystkie ekspozycje kredytowe;
• b. jakość procesów i systemów stosowanych przez instytucję kredytową do identyfikacji, klasyfikowania, monitorowania i uwzględniania zmian ryzyka kredytowego w odniesieniu do wszystkich ekspozycji kredytowych w odpowiednim czasie jest adekwatna oraz czy kadra zarządzająca uwzględnia w swojej ocenie sytuacji kredytowej na podstawie doświadczenia aktualne warunki i informacje dotyczące przyszłości, w tym czynniki makroekonomiczne, i czy taka ocena jest dobrze udokumentowana;
• c. procesy stosowane przez instytucję kredytową odzwierciedlają apetyt na ryzyko instytucji kredytowej w sposób, który zapewnia, że ekspozycje kredytowe, w odniesieniu do których nastąpił wzrost ryzyka kredytowego od powstania lub nabycia do poziomu przewyższającego apetyt na ryzyko instytucji, są niezwłocznie identyfikowane i odpowiednio monitorowane, a także, czy szacunki odpisów na oczekiwane straty kredytowe odpowiednio odzwierciedlają wzrost ryzyka kredytowego tych ekspozycji w momencie stwierdzenia wzrostu. W przypadku gdy instytucja kredytowa udziela lub nabywa ekspozycję kredytową, której ryzyko kredytowe już w momencie nabycia przewyższa apetyt na ryzyko instytucji i która w związku z tym stanowi wyjątek od polityk i standardów kredytowych danej instytucji, właściwe organy powinny ocenić, czy instytucja ustanowiła i stosuje odpowiednie procesy i systemy kontroli do celów: wstępnej identyfikacji, przeglądu, zatwierdzania i dokumentowania tego rodzaju ekspozycji; zgłaszania tego rodzaju wyjątków od stosowanej polityki kadrze kierowniczej wyższego szczebla oraz – w przypadku indywidualnie istotnych ekspozycji – organowi zarządzającemu; oraz właściwego monitorowania tego rodzaju ekspozycji po początkowym ujęciu. Właściwe organy powinny również ocenić, czy stosowane przez instytucję kredytową procesy i systemy kontroli umożliwiają odrębne identyfikowanie odpisów na oczekiwane straty kredytowe, dotyczące ekspozycji spójnych z apetytem na ryzyko instytucji kredytowej, oraz tych dotyczących bardziej ryzykownych ekspozycji kredytowych;
• d. odpowiednie informacje dotyczące ryzyka kredytowego ekspozycji kredytowych, zmian ryzyka kredytowego, powiązanych odpisów na oczekiwane straty kredytowe oraz zmian w szacowanych odpisach są regularnie przekazywane organowi zarządzającemu i kadrze kierowniczej wyższego szczebla instytucji kredytowej (na przykład raz na kwartał lub, w uzasadnionych przypadkach, częściej);
• e. prognozy zawarte w ocenach i wycenach ryzyka kredytowego są nie tylko racjonalne i możliwe do udokumentowania, lecz także spójne z prognozami wykorzystywanymi w innych celach przez instytucję kredytową (wszystkie prognozy są udostępniane właściwym organom); oraz
• f. stosowane przez instytucję kredytową polityki i procedury walidacji dokładności i spójności jej wewnętrznych modeli oceny ryzyka kredytowego są solidne.

1. Przegląd

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

3. Powiązane normy

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/