5.2 S kład komitetów

Wszystkie komitety powinny być kierowane przez niewykonawczego członka organu zarządzającego, który jest zdolny do obiektywnego osądu.

Członkowie niezależni¹⁵ organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą powinni być aktywnie zaangażowani w pracę komitetów.

¹⁵ Określeni w sekcji 9.3 wspólnych wytycznych ESMA i EUNB w sprawie oceny odpowiedniości członków organu zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje wydanych na mocy dyrektywy 2013/36/UE i dyrektywy 2014/65/UE.

Jeśli komitety muszą zostać ustanowione zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub prawem krajowym, powinny one składać się z co najmniej trzech członków.

Z uwzględnieniem wielkości organu zarządzającego oraz liczby członków niezależnych organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą, instytucje powinny zapewnić, aby poszczególne komitety nie składały się z tej samej grupy członków.

Instytucje powinny rozważyć dokonywanie co pewien czas rotacji przewodniczących i członków komitetów, uwzględniając konkretne doświadczenie, wiedzę i umiejętności wymagane indywidualnie lub zbiorowo od członków tych komitetów.

Komitety ds. ryzyka i nominacji powinny składać się z członków niewykonawczych organu zarządzającego pełniącego funkcję nadzorczą danej instytucji. Skład komitetu ds. audytu powinien być zgodny z art. 41 dyrektywy 2006/43/WE¹⁶ . Skład komitetu ds. wynagrodzeń powinien być zgodny z sekcją 2.4.1 wytycznych EUNB dotyczących prawidłowej polityki wynagrodzeń¹⁷ .

¹⁶ Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87) zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/56/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r.

¹⁷ Wytyczne EUNB dotyczące prawidłowej polityki wynagrodzeń, o których mowa w art. 74 ust. 3 i 75 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, i ujawniania informacji zgodnie z art. 450 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (EBA/GL/2015/22).

W przypadku globalnych instytucji o znaczeniu systemowym i innych instytucji o znaczeniu systemowym komitet ds. nominacji powinien składać się w większości z członków niezależnych oraz powinien mu przewodniczyć członek niezależny. W innych istotnych instytucjach określonych przez właściwe organy lub prawo krajowe, w skład komitetu ds. nominacji powinna wchodzić wystarczająca liczba członków niezależnych; instytucje takie mogą również uznać za dobrą praktykę taką, zgodnie z którą przewodniczącym komitetu ds. nominacji jest członek niezależny.

Członkowie komitetu ds. nominacji powinni posiadać indywidualnie i zbiorowo odpowiednią wiedzę, w tym wiedzę fachową, oraz umiejętności w odniesieniu do procesu selekcji i wymagań dotyczących odpowiedniości, jak określono w dyrektywie 2013/36/UE.

W przypadku globalnych instytucji o znaczeniu systemowym i innych instytucji o znaczeniu systemowym komitet ds. ryzyka powinien składać się w większości z członków niezależnych. W przypadku globalnych instytucji o znaczeniu systemowym i innych instytucji o znaczeniu systemowym przewodniczący komitetu ds. ryzyka powinien być członkiem niezależnym. W innych istotnych instytucjach określonych przez właściwe organy lub prawo krajowe w skład komitetu ds. ryzyka powinna wchodzić wystarczająca liczba członków niezależnych, a przewodniczącym komitetu ds. ryzyka powinien być w miarę możliwości członek niezależny. We wszystkich instytucjach przewodniczącym komitetu ds. ryzyka nie powinien być przewodniczący organu zarządzającego ani przewodniczący żadnego innego komitetu.

Członkowie komitetu ds. ryzyka powinni posiadać indywidualnie i zbiorowo odpowiednią wiedzę, w tym wiedzę fachową, oraz umiejętności w odniesieniu do praktyk dotyczących zarządzania ryzykiem i mechanizmów kontrolnych.