2. Do celów ust. 1 podmioty zobowiązane oceniają transakcje lub działania prowadzone przez swoich klientów na podstawie i w kontekście wszelkich istotnych faktów i informacji, które są im znane lub które są w ich posiadaniu. W razie potrzeby podmioty zobowiązane nadają priorytet swojej ocenie, biorąc pod uwagę pilny charakter transakcji lub działalności oraz ryzyka mające wpływ na państwo członkowskie, w którym mają siedzibę.
Podejrzenie na podstawie ust. 1 lit. a) jest oparte na cechach klienta i ich odpowiednikach, wielkości i charakterze transakcji lub działalności lub ich metodach i schematach, związku między kilkoma transakcjami lub działaniami, pochodzeniu, przeznaczeniu lub wykorzystaniu środków finansowych lub wszelkich innych okolicznościach znanych podmiotowi zobowiązanemu, w tym zgodności transakcji lub działalności z informacjami uzyskanymi na podstawie rozdziału III, w tym z profilem ryzyka klienta.