4.3.1 Strategy implementation options

Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να συμπεριλάβουν έναν συνδυασμό στρατηγικών και μέτρων στη στρατηγική για τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα για την επίτευξη των στόχων τους βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Για την επιτυχή λειτουργία της στρατηγικής για τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα, τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να εξετάσουν τουλάχιστον τις ακόλουθες επιλογές εφαρμογής που δεν αλληλοαποκλείονται, για διαφορετικά χαρτοφυλάκια και υπό διαφορετικές προϋποθέσεις:

• α) Στρατηγική διακράτησης/στρατηγική μέτρων ρύθμισης: κατάλληλη στρατηγική διευθέτησης και επιλογές ρύθμισης. Η επιλογή στρατηγικής διακράτησης συνδέεται στενά με το επιχειρησιακό μοντέλο, την εμπειρία αξιολόγησης του δανειολήπτη και των μέτρων ρύθμισης, τις επιχειρησιακές ικανότητες διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, την ανάθεση διαχείρισης χρέους σε εξωτερικούς φορείς και τις πολιτικές διαγραφής.
• β) Ουσιαστικές μειώσεις χαρτοφυλακίου: πωλήσεις, τιτλοποίηση ή, στην περίπτωση μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων που θεωρούνται μη ανακτήσιμα, διαγραφές. Αυτή η επιλογή συνδέεται στενά με την επάρκεια των προβλέψεων, την αποτίμηση εξασφαλίσεων, την ποιότητα των διαθέσιμων στοιχείων των ανοιγμάτων και τη ζήτηση μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων από επενδυτές.
• γ) Μεταβολή του είδους του ανοίγματος ή της εξασφάλισης, συμπεριλαμβανομένων των κατασχέσεων, των συμφωνιών ανταλλαγής χρέους με μετοχικό κεφάλαιο, των συμφωνιών ανταλλαγής χρέους με στοιχεία ενεργητικού ή αντικατάστασης εξασφαλίσεων.
• δ) Επιλογές νομικής φύσεως: αφορούν μεταξύ άλλων διαδικασίες πτώχευσης ή εξωδικαστικές λύσεις.

Τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να προσδιορίζουν μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιλογές στρατηγικής για τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα που μπορεί να μην μπορούν να επιτευχθούν αμέσως, για παράδειγμα λόγω της έλλειψης άμεσης ζήτησης μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων από επενδυτές, που ενδέχεται να μεταβληθούν μεσομακροπρόθεσμα. Επομένως, το επιχειρησιακό σχέδιο μπορεί να χρειάζεται να προβλέπει τέτοιες αλλαγές και να απαιτεί προετοιμασία για αυτές, για παράδειγμα βελτιώνοντας την ποιότητα των δεδομένων των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων προκειμένου να είναι διαθέσιμα για μελλοντικές συναλλαγές με επενδυτές.

Όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι καμία από τις ανωτέρω επιλογές δεν εξασφαλίζει αποτελεσματική μείωση μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα για ορισμένα χαρτοφυλάκια ή επιμέρους ανοίγματα, αυτό θα πρέπει να αντανακλάται με σαφήνεια στον έγκαιρο προγραμματισμό απομειώσεων και διαγραφών.

Τα πιστωτικά ιδρύματα που επιδιώκουν να εμπλακούν σε σύνθετες διαδικασίες, όπως μεταβιβάσεις κινδύνων μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων και τιτλοποιήσεις, θα πρέπει να διενεργούν τεκμηριωμένη ανάλυση κινδύνων και να εφαρμόζουν τις κατάλληλες διαδικασίες ελέγχου κινδύνων.¹¹

4.3.2. Στόχοι

¹¹ Όπως απαιτείται για τις τιτλοποιήσεις βάσει του άρθρου 82 παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ.