Διαδικασίες που χρησιμοποιούνται σε συμφωνίες

Οι διαδικασίες συμφωνίας που αναφέρονται στον παρόντα τίτλο είναι οι ακόλουθες:

• α) η διαδικασία συγκατάθεσης σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο του άρθρου 3 παράγραφος 6 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ·
• β) η διαδικασία συμφωνίας σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 4 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ·
• γ) η διαδικασία συμφωνίας σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ·
• δ) η διαδικασία έγκρισης σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/87/ΕΚ.

Για την επίτευξη συμφωνίας, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να ακολουθούν τα εξής βήματα:

• α) πριν από τη συμφωνία, ο συντονιστής πρέπει να διεξάγει συζήτηση μεταξύ των σχετικών αρμόδιων αρχών διοργανώνοντας μία ή περισσότερες αυτοπρόσωπες ή εξ αποστάσεως συνεδριάσεις (τηλεδιασκέψεις)·
• β) αφού επιτευχθεί η συμφωνία, θα πρέπει να αποτυπωθεί σε έγγραφο, το οποίο θα περιέχει επαρκές σκεπτικό προς υποστήριξη της συμφωνίας. Το έγγραφο πρέπει να υπογραφεί εκ μέρους του συντονιστή και των άλλων σχετικών αρμόδιων αρχών. Σε περίπτωση διαφωνίας, ο συντονιστής προβαίνει σε διαβούλευση με τη σχετική ΕΕΑ, κατόπιν αιτήματος οποιασδήποτε από τις άλλες ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές ή με δική του πρωτοβουλία. Στις περιπτώσεις διαβούλευσης με ΕΕΑ, όλες οι αρμόδιες αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη γνώμη της ΕΕΑ για την επίτευξη συμφωνίας. Όταν μία ή περισσότερες αρμόδιες αρχές αρνούνται την επίτευξη συμφωνίας, οι άλλες αρμόδιες αρχές δύνανται, ωστόσο, να καταλήξουν σε συμφωνία μεταξύ τους και ο συντονιστής πρέπει να ενημερώσει την αρμόδια ΕΕΑ σχετικά με την αδυναμία επίτευξης πλήρους συμφωνίας·
• γ) ο συντονιστής μπορεί να καλέσει επόπτες τρίτων χωρών να αποτελέσουν μέρη γραπτής συμφωνίας, κατά περίπτωση, κατόπιν αξιολόγησης της ισοδυναμίας των απαιτήσεων εμπιστευτικότητας που ισχύουν για τους εν λόγω επόπτες τρίτων χωρών.