6.3.1.2 Treatment of fees, interest and additional drawings after default

Voor de toepassing van artikel 181, lid 1, onder i), van Verordening (EU) nr. 575/2013 dienen instellingen bij de berekening van gerealiseerde LGD's rekening te houden met provisies voor vertraagde betalingen die zijn gekapitaliseerd in de winst-en-verliesrekening van de instelling vóór het moment van de wanbetaling, door ze op te nemen in het uitstaande bedrag van de kredietverplichting op het moment van de wanbetaling in de teller en de noemer van het gerealiseerde LGD. Wanneer de provisies aan de debiteur in rekening zijn gebracht om reeds door de instelling gemaakte directe kosten terug te verdienen en deze kosten reeds zijn opgenomen in de berekening van het economisch verlies, mogen instellingen deze bedragen niet nogmaals toevoegen aan het economisch verlies of het uitstaande bedrag. Na het moment van de wanbetaling gekapitaliseerde provisies mogen het bedrag van het economisch verlies of het uitstaande bedrag op het moment van de wanbetaling niet verhogen. Alle invorderingen, waaronder invorderingen die verband houden met na de wanbetaling gekapitaliseerde provisies, dienen te worden opgenomen in de berekening van economisch verlies.

Instellingen dienen de in paragraaf 137 beschreven behandeling toe te passen op rente die vóór en na het moment van de wanbetaling is gekapitaliseerd in de winst-en-verliesrekening van de instelling.

Overeenkomstig artikel 182, lid 1, onder c), van Verordening (EU) nr. 575/2013 zijn instellingen die toestemming hebben verkregen voor het gebruik van eigen LGD-ramingen en omrekening verplicht om de mogelijkheid dat de debiteur nog opnemingen verricht tot en na het plaatsvinden van een gebeurtenis waardoor wanbetaling ontstaat, tot uiting te laten komen in hun ramingen van omrekeningsfactoren. In geval van blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen kunnen instellingen, overeenkomstig artikel 181, lid 2, onder b), en artikel 182, lid 3, van Verordening (EU) nr. 575/2013, toekomstige opnemingen verwerken in ofwel hun omrekeningsfactoren, ofwel hun LGD-ramingen. Deze toekomstige opnemingen dienen te worden begrepen als nieuwe opnemingen door de debiteur na het moment van de wanbetaling.

Wanneer instellingen nieuwe opnemingen door de debiteur na het moment van de wanbetaling verwerken in hun omrekeningsfactoren, dienen ze het gerealiseerde LGD te berekenen als de verhouding tussen het economisch verlies en het uitstaande bedrag van de kredietverplichting op het moment van de wanbetaling, verhoogd met het bedrag van nieuwe opnemingen door de debiteur na het moment van de wanbetaling, gedisconteerd tot het moment van de wanbetaling.

Voor blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen dienen instellingen, wanneer ze nieuwe opnemingen door de debiteur na het moment van de wanbetaling niet verwerken in hun omrekeningsfactoren, het gerealiseerde LGD te berekenen als de verhouding tussen het economisch verlies en het uitstaande bedrag van de kredietverplichting op het moment van de wanbetaling en mogen ze de noemer van de verhouding niet verhogen met het bedrag van de nieuwe opnemingen door de debiteur na het moment van de wanbetaling.

Ongeacht of instellingen toekomstige opnemingen verwerken in hun omrekeningsfactoren of in hun LGD-ramingen, zouden ze het economisch verlies dat ze gebruiken in de teller van het gerealiseerde LGD moeten berekenen met inachtneming van alle nieuwe opnemingen na het moment van de wanbetaling en alle gerealiseerde invorderingen, gedisconteerd tot het moment van de wanbetaling.