15. Systemic risk factors

Choć współzależność pomiędzy emitentami często jest modelowana w sposób podobny do ram regulacyjnych IRB, przy wykorzystaniu połączenia czynnika ryzyka idiosynkratycznego (tj. indywidualnego) z czynnikiem lub czynnikami ryzyka systemowego, w niniejszych wytycznych nie jest zalecana żadna metoda modelowania, przy założeniu, że dana instytucja spełnia wszelkie odnośne wymogi w zakresie jakości i walidacji, zapewniające odpowiednio konserwatywny charakter jej metody.

W przypadku, gdy dany model zakłada różne horyzonty płynnościowe, ewolucja czynników ryzyka systemowego w relacji pomiędzy poszczególnymi horyzontami płynnościowymi powinna być konsekwentna i spójna.

Korelacja pomiędzy czynnikiem lub czynnikami ryzyka systemowego a „procesem zdolności płatniczej” indywidualnego emitenta może być trudna do oszacowania ze względu na fakt, iż nie dają się one bezpośrednio zaobserwować. Wszelkie techniki szacowania oparte bezpośrednio lub pośrednio na możliwych do obserwowania danych rynkowych (jak w przypadku notowanych akcji) należy odpowiednio uzasadnić i udokumentować.

W przypadku zastosowania przez daną instytucję formuły parametrycznej, zakładającej wielorakie czynniki ryzyka systemowego i w ten sposób lepiej odzwierciedlającej koncentrację branżową lub regionalną niż w przypadku założenia unikalnego czynnika ryzyka systemowego, wybór takiej formuły parametrycznej powinien zostać przeanalizowany i zatwierdzony, np. poprzez porównanie wyników bieżącego modelu z wynikami zmodyfikowanej wersji tego samego modelu wykorzystującej formułę IRB, gdzie wszystkie czynniki ryzyka systemowego są idealnie skorelowane.