English - European Union - Environment -

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/841 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 oraz decyzję nr 529/2013/UE (Tekst mający znaczenie dla EOG)

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/841

z dnia 30 maja 2018 r.

w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 oraz decyzję nr 529/2013/UE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

1. Przegląd

Artykuł 1 Przedmiot

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące:

zobowiązań państw członkowskich w sektorze użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa (LULUCF), które przyczyniają się do osiągnięcia celów porozumienia paryskiego i osiągnięcia unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych w latach 2021–2025;

rozliczania emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w sektorze LULUCF oraz kontroli przestrzegania przez państwa członkowskie zobowiązań, o których mowa w lit. a), w latach 2021–2025;

unijnego celu na 2030 r. w zakresie pochłaniania gazów cieplarnianych netto w sektorze LULUCF;

celów pochłaniania gazów cieplarnianych netto w sektorze LULUCF dla państw członkowskich w latach 2026–2030.

Artykuł 2 Zakres stosowania

Zakres stosowania

Artykuł 3 Definicje

Definicje

Artykuł 4 Zobowiązania i cele

Zobowiązania i cele

Artykuł 5 Ogólne zasady rozliczania

Ogólne zasady rozliczania

Artykuł 6 Rozliczenia dotyczące gruntów zalesionych i gruntów wylesionych

Rozliczenia dotyczące gruntów zalesionych i gruntów wylesionych

Artykuł 7 Rozliczenia dotyczące zarządzanych gruntów uprawnych, zarządzanych gruntów trawiastych i zarządzanych terenów podmokłych

Rozliczenia dotyczące zarządzanych gruntów uprawnych, zarządzanych gruntów trawiastych i zarządzanych terenów podmokłych

Artykuł 8 Rozliczenia dotyczące zarządzanych gruntów leśnych

Rozliczenia dotyczące zarządzanych gruntów leśnych

Artykuł 9 Rozliczenia dotyczące produktów z pozyskanego drewna

Rozliczenia dotyczące produktów z pozyskanego drewna

Artykuł 10 Rozliczanie dotyczące zjawisk katastrofalnych

Rozliczanie dotyczące zjawisk katastrofalnych

Artykuł 11 Elastyczności i zarządzanie

Elastyczności i zarządzanie

Artykuł 12 Elastyczności ogólne

Elastyczności ogólne

Artykuł 13 Elastyczności dotyczące zarządzanych gruntów leśnych

Elastyczności dotyczące zarządzanych gruntów leśnych

Artykuł 13a Dodatkowa kompensacja

Dodatkowa kompensacja

Artykuł 13b Mechanizm użytkowania gruntów na lata 2026–2030

Mechanizm użytkowania gruntów na lata 2026–2030

Artykuł 13c Zarządzanie

Artykuł 13c

Zarządzanie

Jeżeli w wyniku kompleksowego przeglądu przeprowadzonego w 2032 r. Komisja stwierdzi, że przy uwzględnieniu elastyczności zastosowanych zgodnie z art. 12 i 13b pula na lata 2026–2029, o której mowa w art. 4 ust. 4, nie została osiągnięta, ilość równą wyrażonej w tonach ekwiwalentu CO2 ilości nadwyżki emisji netto gazów cieplarnianych, pomnożonej przez współczynnik 1,08, dodaje się do wielkości emisji netto gazów cieplarnianych zgłoszonej przez to państwo członkowskie w 2030 r., zgodnie ze środkami przyjętymi na podstawie art. 15.

Artykuł 13d Działania naprawcze

Działania naprawcze

Artykuł 14 Ocena zgodności z przepisami

Ocena zgodności z przepisami

Artykuł 15 Rejestr

Rejestr

Artykuł 16 Wykonywanie przekazanych uprawnień

Wykonywanie przekazanych uprawnień

Artykuł 16a Procedura komitetowa

Procedura komitetowa

Artykuł 17 Przegląd

Przegląd

Artykuł 18 Zmiany rozporządzenia (UE) nr 525/2013

Artykuł 18

Zmiany rozporządzenia (UE) nr 525/2013

W rozporządzeniu (UE) nr 525/2013 wprowadza się następujące zmiany:

w art. 7 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

dodaje się literę w brzmieniu:

„da)

począwszy od 2023 r. swoje emisje i pochłanianie objęte art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 ( 6 ) zgodnie z metodykami określonymi w załączniku IIIa do niniejszego rozporządzenia;

dodaje się akapit w brzmieniu:

„Państwo członkowskie może zwrócić się o przyznanie przez Komisję odstępstwa od akapitu pierwszego lit. da), aby zastosować inną metodykę niż określona w załączniku IIIa, jeżeli wymaganego usprawnienia metodyki nie można osiągnąć w takim czasie, by móc uwzględnić jej w wykazach gazów cieplarnianych dla okresu od 2021 r. do 2030 r., lub jeżeli koszt usprawnienia metodyki byłby nieproporcjonalnie wysoki w stosunku do korzyści płynących ze stosowania takiej metodyki służącej usprawnieniu rozliczania emisji i pochłaniania z uwagi na małe znaczenie emisji i pochłaniania w rezerwuarach węgla, których to dotyczy. Państwo członkowskie pragnące skorzystać z tego odstępstwa przekazuje Komisji uzasadniony wniosek do dnia 31 grudnia 2020 r., wskazując termin, w którym możliwe będzie wprowadzenie usprawnienia metodyki, proponowaną metodykę alternatywną lub zarówno ten termin jak i metodykę alternatywną; wniosek obejmuje też ocenę potencjalnego wpływu wnioskowanego odstępstwa na dokładność rozliczeń. Komisja może zwrócić się o przekazanie dodatkowych informacji w określonym rozsądnym terminie. W przypadku gdy Komisja uzna, że wniosek jest zasadny, przyznaje odstępstwo. W przypadku odrzucenia wniosku Komisja przedstawia uzasadnienie swojej decyzji.”;

w art. 13 ust. 1 lit. c) dodaje się podpunkt w brzmieniu:

„(viii)

począwszy od 2023 r. informacje na temat krajowych polityk i środków wdrażanych w celu realizacji swoich obowiązków wynikających z rozporządzenia (UE) 2018/841 oraz informacje o dodatkowych krajowych strategiach politycznych i środkach, planowanych z myślą o ograniczeniu emisji gazów cieplarnianych lub wzmocnieniu pochłaniaczy w stopniu większym niż ich zobowiązania na podstawie tego rozporządzenia;”;

w art. 14 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„ba)

począwszy od 2023 r. prognozy sumarycznych emisji gazów cieplarnianych i odrębne oszacowania prognozowanych emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych objętych rozporządzeniem (UE) 2018/841;”;

dodaje się załącznik IIIa w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK IIIA
Metodyka monitorowania i sprawozdawczości, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. da)
Podejście 3: Jednoznaczne geograficznie dane dotyczące zmiany użytkowania gruntów zgodnie z wytycznymi IPCC z roku 2006 dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych.
Metodyka poziomu 1 zgodnie z wytycznymi IPCC z roku 2006 dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych.
W odniesieniu do emisji i pochłaniania w rezerwuarze węgla, który stanowi co najmniej 25–30 % emisji lub pochłaniania w kategorii danego źródła lub pochłaniacza będącej priorytetem w krajowym wykazie państwa członkowskiego, ponieważ jego oszacowanie ma znaczny wpływ na sumaryczny wykaz gazów cieplarnianych państwa pod względem bezwzględnego poziomu emisji i pochłaniania, trendu w zakresie emisji i pochłaniania lub niepewności pod względem emisji i pochłaniania w kategoriach użytkowania gruntów, metodyka co najmniej poziomu 2 zgodnie z wytycznymi IPCC z roku 2006 dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych.
Zachęca się państwa członkowskie do stosowania metodyki poziomu 3 zgodnie z wytycznymi IPCC z roku 2006 dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych.”.

Artykuł 19 Zmiana decyzji nr 529/2013/UE

Artykuł 19

Zmiana decyzji nr 529/2013/UE

W decyzji nr 529/2013/UE wprowadza się następujące zmiany:

uchyla się art. 3 ust. 2 akapit pierwszy;

uchyla się art. 6 ust. 4.

Artykuł 20 Wejście w życie

Artykuł 20

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

ZAŁĄCZNIK I

GAZY CIEPLARNIANE I REZERWUARY WĘGLA

Gazy cieplarniane, o których mowa w art. 2:

dwutlenek węgla (CO2);

metan (CH4);

podtlenek azotu (N2O).

Te gazy cieplarniane są wyrażane w tonach ekwiwalentu CO2 i określane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 525/2013.

▼M2

Rezerwuary węgla, o których mowa w art. 5 ust. 4:

żywa biomasa;

ściółka ( 7 );

martwe drewno 1 ;

martwa materia organiczna ( 8 );

gleby mineralne;

gleby organiczne;

pozyskane produkty drzewne w kategoriach rozliczania gruntów obejmujących grunty zalesione i zarządzane grunty leśne.

▼B

ZAŁĄCZNIK II

MINIMALNE WARTOŚCI PARAMETRÓW WIELKOŚCI OBSZARU, ZWARCIA DRZEWOSTANU I WYSOKOŚCI DRZEW

Państwo członkowskie	Powierzchnia (ha)	Zwarcie drzewostanu (%)	Wysokość drzew (m)
Belgia	0,5	20	5
Bułgaria	0,1	10	5
Republika Czeska	0,05	30	2
Dania	0,5	10	5
Niemcy	0,1	10	5
Estonia	0,5	30	2
Irlandia	0,1	20	5
Grecja	0,3	25	2
▼M2
Hiszpania	1,0	20 Od momentu przedłożenia wykazu gazów cieplarnianych w 2028 r.: 10	3
▼B
Francja	0,5	10	5
Chorwacja	0,1	10	2
Włochy	0,5	10	5
Cypr	0,3	10	5
Łotwa	0,1	20	5
Litwa	0,1	30	5
Luksemburg	0,5	10	5
Węgry	0,5	30	5
Malta	1,0	30	5
Niderlandy	0,5	20	5
Austria	0,05	30	2
Polska	0,1	10	2
Portugalia	1,0	10	5
Rumunia	0,25	10	5
▼M2
Słowenia	0,25	10	5
▼B
Słowacja	0,3	20	5
▼M2
Finlandia	0,25	10	5
▼B
Szwecja	0,5	10	5
▼M2 —————

▼M2

ZAŁĄCZNIK IIa

Unijny cel (kolumna D), średnie dane z wykazów gazów cieplarnianych za lata 2016, 2017 i 2018 (kolumna B) oraz krajowe cele państw członkowskich (kolumna C), o których mowa w art. 4 ust. 3, do osiągnięcia w 2030 r.

A	B	C	D
Państwo członkowskie	Średnie dane z wykazów gazów cieplarnianych za lata 2016, 2017 i 2018 (kt ekwiwalentu CO2), przedłożone w 2020 r.	Cele państw członkowskich na 2030 r. (kt ekwiwalentu CO2)	Wartość pochłaniania netto gazów cieplarnianych (kt ekwiwalentu CO2) w 2030 r. dla przedłożone w 2020 r. (kolumny B+C)
Belgia	–1 032	–320	–1 352
Bułgaria	–8 554	–1 163	–9 718
Czechy	–401	–827	–1 228
Dania	5 779	–441	5 338
Niemcy	–27 089	–3 751	–30 840
Estonia	–2 112	–434	–2 545
Irlandia	4 354	–626	3 728
Grecja	–3 219	–1 154	–4 373
Hiszpania	–38 326	–5 309	–43 635
Francja	–27 353	–6 693	–34 046
Chorwacja	–4 933	–593	–5 527
Włochy	–32 599	–3 158	–35 758
Cypr	–289	–63	–352
Łotwa	–6	–639	–644
Litwa	–3 972	–661	–4 633
Luksemburg	–376	–27	–403
Węgry	–4 791	–934	–5 724
Malta	4	–2	2
Niderlandy	4 958	–435	4 523
Austria	–4 771	–879	–5 650
Polska	–34 820	–3 278	–38 098
Portugalia	–390	–968	–1 358
Rumunia	–23 285	–2 380	–25 665
Słowenia	67	–212	–146
Słowacja	–6 317	–504	–6 821
Finlandia	–14 865	–2 889	–17 754
Szwecja	–43 366	–3 955	–47 321
UE-27/Unia	–267 704	–42 296	–310 000

▼B

ZAŁĄCZNIK III

ROK LUB OKRES ODNIESIENIA NA UŻYTEK OBLICZANIA PUŁAPU NA PODSTAWIE ART. 8 UST. 2

Państwo członkowskie	Rok/okres odniesienia
Belgia	1990
Bułgaria	1988
Republika Czeska	1990
Dania	1990
Niemcy	1990
Estonia	1990
Irlandia	1990
Grecja	1990
Hiszpania	1990
Francja	1990
Chorwacja	1990
Włochy	1990
Cypr	1990
Łotwa	1990
Litwa	1990
Luksemburg	1990
Węgry	1985–87
Malta	1990
Niderlandy	1990
Austria	1990
Polska	1988
Portugalia	1990
Rumunia	1989
Słowenia	1986
Słowacja	1990
Finlandia	1990
Szwecja	1990
▼M2 —————
▼B

ZAŁĄCZNIK IV

KRAJOWY PLAN ROZLICZANIA DLA LEŚNICTWA ZAWIERAJĄCY POZIOM REFERENCYJNY DANEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO

A. Kryteria i wskazówki dotyczące określania poziomu referencyjnego dla lasów

Poziom referencyjny dla lasów danego państwa członkowskiego określa się zgodnie z następującymi kryteriami:

poziom referencyjny musi być spójny z celem polegającym na osiągnięciu w drugiej połowie bieżącego wieku równowagi między emisjami antropogenicznymi z poszczególnych źródeł a pochłanianiem gazów cieplarnianych przez ich pochłaniacze, w tym na zwiększeniu potencjalnego pochłaniania przez starzejące się zasoby leśne, które w innym przypadku mogą stopniowo stawać się malejącymi pochłaniaczami;

poziom referencyjny musi zapewniać, aby sama obecność zasobów węgla była wyłączona z rozliczania;

poziom referencyjny powinien zapewniać solidny i wiarygodny system rozliczania, który zapewnia odpowiednie rozliczanie emisji i pochłaniania w związku ze stosowaniem biomasy;

poziom referencyjny musi uwzględniać rezerwuar węgla, jaki stanowią produkty z pozyskanego drewna, pozwalając na porównanie między założeniem ich natychmiastowego utleniania a zastosowaniem funkcji rozpadu pierwszego stopnia i okresów połowicznego rozpadu;

przyjmuje się stały stosunek między biomasą stałą a biomasą wykorzystywaną do celów energetycznych, jaki został udokumentowany w okresie od 2000 r. do 2009 r.;

poziom referencyjny powinien być spójny z celem, jakim jest przyczynianie się do ochrony różnorodności biologicznej i zrównoważone wykorzystywanie zasobów naturalnych, jak określono w strategii leśnej UE, krajowych politykach leśnych państw członkowskich i unijnej strategii dotyczącej różnorodności biologicznej;

poziom referencyjny musi być spójny z krajowymi prognozami dotyczącymi antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych z poszczególnych źródeł oraz pochłanianiem przez pochłaniacze zgłoszonym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 525/2013;

poziom referencyjny musi być spójny z wykazami gazów cieplarnianych i odpowiednimi danymi historycznymi i opierać się na przejrzystych, pełnych, spójnych, porównywalnych i dokładnych informacjach. W szczególności model stosowany do ustalenia poziomu referencyjnego musi być w stanie odtworzyć dane historyczne z krajowego wykazu gazów cieplarnianych.

B. Elementy krajowego planu rozliczania dla leśnictwa

Krajowy plan rozliczania dla leśnictwa przedkładany na podstawie art. 8 zawiera następujące elementy:

ogólny opis określania poziomu referencyjnego dla lasów oraz opis, w jaki sposób kryteria zawarte w niniejszym rozporządzeniu zostały wzięte pod uwagę;

identyfikację rezerwuarów węgla i gazów cieplarnianych włączonych do poziomu referencyjnego dla lasów, powody nieuwzględnienia danego rezerwuaru węgla przy określaniu poziomu referencyjnego dla lasów, oraz wykazanie spójności między rezerwuarami węgla włączonymi do poziomu referencyjnego dla lasów;

opis podejścia, metod i modeli, w tym dane ilościowe, wykorzystane przy ustalaniu poziomu referencyjnego dla lasów, spójne z najnowszym przedłożonym sprawozdaniem dotyczącym wykazu krajowego oraz opis dokumentacji na temat praktyk zrównoważonej gospodarki leśnej i jej intensywności a także przyjętych polityk krajowych;

informacje w jaki sposób wskaźniki zmieniają się w odniesieniu do różnych scenariuszy polityki;

opis, w jaki sposób przy określaniu poziomu referencyjnego dla lasów uwzględniono każdy z poniższych elementów:

(i)

obszar objęty gospodarką leśną;

(ii)

emisje i pochłanianie związane z lasami i produkty z pozyskanego drewna, jak pokazano w wykazach gazów cieplarnianych oraz w odpowiednich danych historycznych;

(iii)

cechy lasu, w tym dynamiczne cechy lasu powiązane z wiekiem, przyrosty, długość rotacji i inne informacje dotyczące działalności związanej z gospodarką leśną w dotychczasowym scenariuszu postępowania;

(iv)

historyczne i przyszłe wskaźniki użytkowania w podziale na zastosowania energetyczne i pozaenergetyczne.

▼M1

C. Poziomy referencyjne dla lasów, które mają być stosowane przez państwa członkowskie w latach 2021–2025

Państwo członkowskie	Poziom referencyjny dla lasów na lata 2021-2025 w tonach ekwiwalentu CO2 rocznie
Belgia	– 1 369 009
Bułgaria	– 5 105 986
Czechy	– 6 137 189
Dania	+354 000
Niemcy	– 34 366 906
Estonia	– 1 750 000
Irlandia	+112 670
Grecja	– 2 337 640
Hiszpania	– 32 833 000
Francja	– 55 399 290
Chorwacja	– 4 368 000
Włochy	– 19 656 100
Cypr	– 155 779
Łotwa	– 1 709 000
Litwa	– 5 164 640
Luksemburg	– 426 000
Węgry	– 48 000
Malta	-38
Niderlandy	– 1 531 397
Austria	– 4 533 000
Polska	– 28 400 000
Portugalia	– 11 165 000
Rumunia	– 24 068 200
Słowenia	– 3 270 200
Słowacja	– 4 827 630
Finlandia	– 29 386 695
Szwecja	– 38 721 000
▼M2 —————

▼B

ZAŁĄCZNIK V

FUNKCJA ROZPADU PIERWSZEGO STOPNIA, METODOLOGIE I STANDARDOWE OKRESY POŁOWICZNEGO ROZPADU W ODNIESIENIU DO PRODUKTÓW Z POZYSKANEGO DREWNA

Kwestie metodologiczne

—

Jeżeli nie jest możliwe rozróżnienie pomiędzy produktami z pozyskanego drewna w kategoriach rozliczania gruntów obejmujących grunty zalesione i zarządzane grunty leśne, państwa członkowskie mogą zdecydować o rozliczeniu produktów z pozyskanego drewna, zakładając, że wszystkie emisje i pochłanianie wystąpiły na zarządzanych gruntach leśnych.

—

Produkty z pozyskanego drewna w obiektach unieszkodliwiania odpadów stałych oraz produktów z pozyskanego drewna pozyskane w celach energetycznych rozlicza się na podstawie natychmiastowego utleniania.

—

Państwo członkowskie przywozu nie rozlicza importowanych produktów z pozyskanego drewna, niezależnie od ich pochodzenia („podejście produkcyjne”).

—

W przypadku eksportu produktów z pozyskanego drewna dane dotyczące poszczególnych państw odnoszą się do okresów połowicznego rozpadu i wykorzystania produktów z pozyskanego drewna właściwych dla poszczególnych państw importerów.

—

Okresy połowicznego rozpadu dotyczące poszczególnych państw, odnoszące się do produktów z pozyskanego drewna wprowadzonych do obrotu w Unii, nie powinny odbiegać od wartości stosowanych przez państwo członkowskie, które jest importerem.

—

Państwa członkowskie mogą, wyłącznie do celów informacyjnych, przekazywać dane na temat udziału drewna wykorzystanego w celach energetycznych, które zostało przywiezione spoza Unii, oraz krajów pochodzenia takiego drewna.

Zamiast metodyk i standardowych okresów połowicznego rozpadu określonych w niniejszym załączniku państwa członkowskie mogą stosować metodyki i okresy połowicznego rozpadu dotyczące poszczególnych państw, pod warunkiem że te metodyki i okresy są ustalane na podstawie przejrzystych i weryfikowalnych danych oraz że stosowane metodyki są przynajmniej równie szczegółowe i dokładne jak metodyki określone w niniejszym załączniku.

Standardowe okresy połowicznego rozpadu:

Okres połowicznego rozpadu oznacza liczbę lat niezbędną, aby ilość węgla przechowywana w kategorii produktów z pozyskanego drewna zmalała do połowy jej pierwotnej wartości.

Standardowe okresy połowicznego rozpadu są następujące:

2 lata dla papieru;

25 lat dla płyt drewnianych;

35 lat dla tarcicy.

Państwa członkowskie mogą określić produkty z materiałów drewnopochodnych, w tym kory, w ramach kategorii, o których mowa w lit. a), b i c) powyżej, na podstawie wytycznych IPCC przyjętych przez Konferencję Stron UNFCCC lub Konferencję Stron służącą jako spotkanie Stron Porozumienia paryskiego, pod warunkiem że dostępne dane są przejrzyste i weryfikowalne. Państwa członkowskie mogą w każdej z tych kategorii stosować również własne, szczególne podkategorie.

ZAŁĄCZNIK VI

OBLICZANIE POZIOMÓW TŁA DLA ZJAWISK KATASTROFALNYCH

Na użytek obliczania poziomu tła podaje się następujące informacje:

historyczne poziomy emisji wywołanych zjawiskami katastrofalnymi;

rodzaj lub rodzaje zjawisk katastrofalnych uwzględnianych w oszacowaniu;

▼M2

łączne roczne szacunki emisji dla tych rodzajów zjawisk katastrofalnych w okresie od 2001 do 2020 r., w podziale na kategorie rozliczania gruntów w okresie od 2021 do 2025 r. oraz kategorie sprawozdawcze dotyczące gruntów w okresie od 2026 do 2030 r.;

▼B

wykazanie, że zachowana jest spójność szeregów czasowych dla wszystkich odnośnych parametrów, w tym minimalnego obszaru, metodyki szacunków emisji, uwzględnienia rezerwuarów węgla i gazów.

Poziom tła oblicza się jako średnią szeregu czasowego 2001–2020 z wyłączeniem wszystkich lat, w odniesieniu do których zanotowano anormalne poziomy emisji, tj. z wyłączeniem wszystkich statystycznych wartości odstających. Identyfikacji statystycznych wartości odstających dokonuje się w następujący sposób:

oblicza się średnią arytmetyczną i odchylenie standardowe pełnego szeregu czasowego 2001–2020;

wyłącza się z szeregu czasowego wszystkie lata, w odniesieniu do których roczne emisje wykraczają poza przedział wyznaczony dwukrotnością standardowego odchylenia od średniej;

ponownie oblicza się średnią arytmetyczną i standardowe odchylenie szeregu czasowego 2001–2020 oprócz lat wyłączonych zgodnie z lit. b);

powtarza się czynności określone w lit. b) i c) do momentu, aż nie będzie można znaleźć wartości odstających.

▼M2

Po obliczeniu poziomu tła na podstawie pkt 2 niniejszego załącznika, jeżeli emisje w danym roku w okresach od 2021 do 2025 r. dla kategorii rozliczania gruntów zalesionych i zarządzanych gruntów leśnych określonych w art. 2 ust. 1 przewyższają poziom tła z pewnym marginesem, ilość emisji przekraczająca poziom tła może zostać wyłączona zgodnie z art. 10. Margines ten jest równy poziomowi prawdopodobieństwa wynoszącemu 95 %.

W ramach stosowania art. 10 nie wyłącza się następujących emisji:

emisji pochodzących z pozyskiwania drewna oraz pozyskiwania drewna z gruntów objętych zjawiskami katastrofalnymi, prowadzonych na tych gruntach po wystąpieniu zjawisk katastrofalnych;

emisji pochodzących z zalecanego wypalania, które miało miejsce na tych gruntach w którymkolwiek roku z okresu od 2021 do 2025 r.;

emisji na gruntach, które podlegały wylesianiu po wystąpieniu zjawisk katastrofalnych.

▼B

Wymogi informacyjne na podstawie art. 10 ust. 2 obejmują:

▼M2 —————

▼M2

udowodnienie, że do końca okresu od 2021 do 2025 r. na gruntach, które zostały dotknięte zjawiskami katastrofalnymi i w odniesieniu do których emisje zostały wyłączone z rozliczania, nie wystąpiło wylesianie;

opis weryfikowalnych metod i kryteriów, które będą stosowane do zidentyfikowania wylesienia na tych gruntach w kolejnych latach okresu od 2021 do 2025 r.

▼M2 —————

▼M2

Wymogi informacyjne na podstawie art. 10 ust. 2, art. 13 i 13b obejmują:

zidentyfikowanie wszystkich obszarów gruntów dotkniętych zjawiskami katastrofalnymi w danym roku, z uwzględnieniem ich położenia geograficznego, okresu i rodzajów zjawisk katastrofalnych;

gdy jest to wykonalne, opis środków, które państwo członkowskie podjęło, aby przeciwdziałać skutkom tych zjawisk katastrofalnych lub je ograniczyć;

gdy jest to wykonalne, opis środków, które państwo członkowskie podjęło, aby rekultywować obszary dotknięte tymi zjawiskami katastrofalnymi.

▼B

ZAŁĄCZNIK VII

MAKSYMALNA WIELKOŚĆ KOMPENSACJI DOSTĘPNA W RAMACH ELASTYCZNOŚCI DOTYCZĄCEJ ZARZĄDZANYCH GRUNTÓW LEŚNYCH, O KTÓREJ MOWA W ART. 13 UST. 3 LIT. B)

Państwo członkowskie	Zgłoszone średnie pochłanianie przez pochłaniacze z lasów w okresie od 2000 r. do 2009 r. w milionach ton ekwiwalentu CO2 rocznie	Limit kompensacji wyrażony w milionach ton ekwiwalentu CO2 w okresie od 2021 r. do 2030 r.
Belgia	–3,61	–2,2
Bułgaria	–9,31	–5,6
Republika Czeska	–5,14	–3,1
Dania	–0,56	–0,1
Niemcy	–45,94	–27,6
Estonia	–3,07	–9,8
Irlandia	–0,85	–0,2
Grecja	–1,75	–1,0
Hiszpania	–26,51	–15,9
Francja	–51,23	–61,5
Chorwacja	–8,04	–9,6
Włochy	–24,17	–14,5
Cypr	–0,15	–0,03
Łotwa	–8,01	–25,6
Litwa	–5,71	–3,4
Luksemburg	–0,49	–0,3
Węgry	–1,58	–0,9
Malta	0,00	0,0
Niderlandy	–1,72	–0,3
Austria	–5,34	–17,1
Polska	–37,50	–22,5
Portugalia	–5,13	–6,2
Rumunia	–22,34	–13,4
Słowenia	–5,38	–17,2
Słowacja	–5,42	–6,5
Finlandia	–36,79	–44,1
Szwecja	–39,55	–47,5
▼M2 —————

( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (UE) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 1).

( 2 ) Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/591 z dnia 6 kwietnia 2022 r. w sprawie ogólnego unijnego programu działań w zakresie środowiska do 2030 r. (Dz.U. L 114 z 12.4.2022, s. 22).

( 3 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

( 4 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. ustanawiające ramy na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz.U. L 243 z 9.7.2021, s. 1).

( 5 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 13).

( 6 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie włączenia emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w wyniku działalności związanej z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem do ram polityki klimatyczno-energetycznej do roku 2030 i zmieniające rozporządzenie (UE) nr 525/2013 oraz decyzję nr 529/2013/UE (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 1).”;

( 7 ) Dotyczy wyłącznie terenów zalesionych i zarządzanych gruntów leśnych.

( 8 ) Dotyczy wyłącznie terenów wylesionych, zarządzanych gruntów uprawnych, zarządzanych gruntów trawiastych i zarządzanych terenów podmokłych.

1.1 Odwołania

1.2 Zidentyfikowane wymagania

1.3 Powiązane normy

2. Zidentyfikowane wymagania

Wymagania
Źródło	Wymaganie

3. Powiązane normy

Normy
Źródło	Wymaganie

Builddate: 11.05.2023 00:00:00 -Doknr: CELEX:32018R0841
EULAW -
European Regulation published on http://eur-lex.europa.eu/