8.2 Παρακολούθηση πιστωτικών ανοιγμάτων και δανειοληπτών

Στο πλαίσιο της παρακολούθησης των πιστωτικών ανοιγμάτων και των δανειοληπτών, τα ιδρύματα θα πρέπει να παρακολουθούν όλα τα ανεξόφλητα ποσά και τα όρια και εάν ο δανειολήπτης εκπληρώνει τις υποχρεώσεις αποπληρωμής, όπως καθορίζονται στη σύμβαση πίστωσης, και συμμορφώνεται με τους όρους που έχουν καθοριστεί στο στάδιο της χορήγησης της πίστωσης, όπως τήρηση των μετρήσεων και των συμβάσεων όσον αφορά τις πιστώσεις.

Τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να παρακολουθούν εάν ο δανειολήπτης και οι εξασφαλίσεις συνάδουν με τις πιστωτικές πολιτικές και τους σχετικούς όρους που έχουν καθοριστεί τη στιγμή χορήγησης της πίστωσης, π.χ. αν διατηρείται η αξία των εξασφαλίσεων και άλλων τεχνικών πιστωτικής ενίσχυσης, εάν διατηρούνται οι ισχύουσες διατάξεις και εάν υπάρχει αρνητική εξέλιξη όσον αφορά αυτούς τους παράγοντες αυτούς ή άλλους παράγοντες που επηρεάζουν το προφίλ κινδύνου του δανειολήπτη ή/και τις πιστωτικές διευκολύνσεις.

Τα ιδρύματα θα πρέπει να παρακολουθούν και να αξιολογούν συνεχώς την ποιότητα των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων και της χρηματοοικονομικής κατάστασης των δανειοληπτών, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι μεταγενέστερες μεταβολές του πιστωτικού κινδύνου σε σχέση την αρχική αναγνώριση των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων μπορούν να προσδιοριστούν και να υπολογιστούν ποσοτικά.

Η συνεχής παρακολούθηση θα πρέπει να βασίζεται σε εσωτερικές πληροφορίες σχετικά με τις πιστωτικές διευκολύνσεις και τις πρακτικές πληρωμής των δανειοληπτών, καθώς και στη χρήση εξωτερικών πηγών (π.χ. γραφεία στοιχείων οικονομικής συμπεριφοράς και χορηγήσεων – Credit Bureaux , απευθείας από τον δανειολήπτη), κατά περίπτωση.

Επιπλέον, τα ιδρύματα θα πρέπει επίσης να παρακολουθούν τους δείκτες συγκέντρωσης σε σχέση με τα όρια που καθορίζονται στη διάθεση ανάληψης, στις πολιτικές και στις διαδικασίες πιστωτικού κινδύνου, μεταξύ άλλων, κατά περίπτωση, ανά προϊόν, γεωγραφική θέση, κλάδο, χαρακτηριστικά εξασφάλισης (τύπος, θέση) και ποιότητα χαρτοφυλακίων, επιμέρους χαρτοφυλακίων και έκθεσης.

Τα ιδρύματα που συμμετέχουν σε κοινοπρακτικά δάνεια με μόχλευση θα πρέπει να εφαρμόζουν εσωτερικά πρότυπα και υπηρεσίες παρακολούθησης για τις εν λόγω δραστηριότητες. Τα ιδρύματα θα πρέπει να προσδιορίζουν μη επιτυχείς κοινοπρακτικές συναλλαγές — δηλαδή συναλλαγές που δεν ολοκληρώθηκε η κοινοπραξία εντός 90 ημερών από την ημερομηνία ανάληψης υποχρεώσεων. Τα ιδρύματα θα πρέπει να θεσπίσουν ένα ειδικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των εν λόγω «εκκρεμών συναλλαγών» όσον αφορά τη στρατηγική διακράτησης, τον λογιστικό χειρισμό τους, την εποπτική ταξινόμησή τους και τον μεταγενέστερο υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων.