9. Monitoring the stressed period

De methode voor de berekening van de stressed-VaR moet zijn gebaseerd op de feitelijke methode voor de berekening van de VaR, waarbij indien van toepassing specifieke technieken moeten worden gebruikt om het feitelijke VaR-model aan te passen tot een model waarmee de stressed-VaR kan worden gemeten. Elke risicofactor in het VaR-model moet derhalve worden weerspiegeld in het stressed-VaR-model.

Wat betreft normen die in beide metingen worden gebruikt, alsmede de normen die in de richtlijn worden voorgeschreven (zoals een betrouwbaarheidsinterval van 99 %), kunnen instellingen overwegen om de wortel-tijdformule te gebruiken om de stressed-VaR–meting aan te passen tot tien dagen. Gegeven enkele bekende beperkingen van de opschalingsfactor moet het validatieproces voor het interne model echter een analyse omvatten waarin wordt aangetoond dat de aannames die ten grondslag liggen aan het gebruik van de wortel-tijdformule correct zijn.

Hoewel het stressed-VaR-model enkele feitelijke VaR-normen moet omvatten, kunnen andere normen van elkaar verschillen vanwege expliciete vereisten in de richtlijn of methodologische onverenigbaarheden met het stressed-VaR-concept. Dit is met name het geval op de volgende gebieden:

• (i) Lengte van de periode van spanningen

Aangezien de lengte van de periode van spanningen twaalf maanden moet zijn, mogen acties om de bepaalde periode van spanningen te verkleinen of te vergroten op grond van de noodzaak van consistentie tussen VaR en stressed-VaR niet worden toegestaan.

• (ii) Vereiste van back-testing

De vermenigvuldigingsfactor m s voor kapitaalvereisten moet ten minste 3 zijn en moet worden verhoogd met een plusfactor tussen 0 en 1, afhankelijk van de resultaten van de achteraf uitgevoerde tests (“back-testing”) voor de VaR. Niettemin is back-testing op zichzelf geen vereiste voor het bepalen van de stressed-VaR-meting.

• (iii) Periodiciteit van de berekening van de stressed-VaR

De richtlijn kapitaalvereisten bepaalt dat de stressed-VaR ten minste wekelijks moet worden berekend, wat betekent dat instellingen ervoor kunnen kiezen om de meting vaker te berekenen, bijvoorbeeld dagelijks, om de periodiciteit van de berekening te laten samenvallen met die van de VaR.

Wanneer instellingen bijvoorbeeld besluiten om de stressed-VaR op wekelijkse basis te berekenen, en uitgaande van een stressed-VaR van één dag die is aangepast tot tien dagen, zou voor de dagelijkse berekening van de kapitaalvereisten met behulp van interne modellen het volgende gelden:

• a) hetzelfde stressed-VaR-cijfer wordt gebruikt voor vijf achtereenvolgende werkdagen na de toepassing van het stressed-VaR-model;
• b) voor de berekening van de gemiddelde stressed-VaR tijdens de voorgaande zestig werkdagen moeten instellingen de stressed-VaR-cijfers van de voorgaande twaalf werkdagen moeten gebruiken;
• c) een instelling moet kunnen aantonen dat op de dag van de week die is gekozen voor de berekening van de stressed-VaR, haar portefeuille representatief is voor de portefeuille die gedurende de week wordt aangehouden en dat de gekozen portefeuille niet leidt tot een stelselmatige onderschatting van de stressed-VaR-cijfers wanneer deze wekelijks worden berekend. Bewijs dat de VaR op de dag van de week die is gekozen om de stressed-VaR te berekenen niet stelselmatig lager is, zou als afdoend kunnen worden beschouwd.