8.3. Αξιολόγηση εγγενούς κινδύνου χρηματοδότησης

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν τον κίνδυνο χρηματοδότησης του ιδρύματος και να εξετάζουν αν πληρούνται επαρκώς τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα στοιχεία ενεργητικού και τα εκτός ισολογισμού στοιχεία με ένα εύρος μέσων σταθερής χρηματοδότησης τόσο υπό κανονικές συνθήκες όσο και υπό συνθήκες ακραίων καταστάσεων. Η εν λόγω αξιολόγηση περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

• α. εκτίμηση του προφίλ χρηματοδότησης του ιδρύματος·
• β. εκτίμηση των κινδύνων για τη σταθερότητα του προφίλ χρηματοδότησης·
• γ. εκτίμηση της πραγματικής πρόσβασης στην αγορά·
• δ. εκτίμηση της αναμενόμενης μεταβολής των κινδύνων χρηματοδότησης βάσει του σχεδίου χρηματοδότησης του ιδρύματος.

Εκτίμηση του προφίλ χρηματοδότησης του ιδρύματος

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν την καταλληλότητα του προφίλ χρηματοδότησης του ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένων τόσο μεσοπρόθεσμων όσο και μακροπρόθεσμων συμβατικών και συμπεριφορικών αναντιστοιχιών, σε σχέση με το επιχειρηματικό του μοντέλο, τη στρατηγική και τη διάθεση για ανάληψη κινδύνου. Πρέπει να λαμβάνουν υπόψη κατά πόσον τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα στοιχεία ενεργητικού του ιδρύματος, καθώς και τα εκτός ισολογισμού στοιχεία, καλύπτονται επαρκώς από ένα εύρος μέσων σταθερής χρηματοδότησης, σύμφωνα με το άρθρο 413 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να υποστηρίζουν την εν λόγω αξιολόγηση αναλύοντας τον NSFR, όπως ορίζεται στον τίτλο IV του έκτου μέρους του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, και να αξιολογήσουν αν αυτός έχει αναφερθεί ορθά.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις που έχουν στο προφίλ χρηματοδότησης του ιδρύματος τυχόν (τοπικοί) ρυθμιστικοί και συμβατικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα συμπεριφορικά χαρακτηριστικά των πηγών χρηματοδότησης (π.χ. κανονισμοί σχετικά με την εκκαθάριση, τη διάσωση με ίδια κεφάλαια, τα συστήματα εγγύησης καταθέσεων, καθώς ενδέχεται να επηρεάζουν τη συμπεριφορά των πηγών χρηματοδότησης).

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν κατά πόσον οι πιθανές αδυναμίες που απορρέουν από το χρηματοδοτικό προφίλ του ιδρύματος, όπως αναντιστοιχίες ληκτότητας που παραβιάζουν τα επιτρεπόμενα όρια, υπερβολικές συγκεντρώσεις χρηματοδοτικών πηγών, υπερβολικά επίπεδα δεσμευμένων στοιχείων ενεργητικού ή ακατάλληλη ή ασταθής χρηματοδότηση μακροπρόθεσμων στοιχείων ενεργητικού, θα μπορούσαν να οδηγήσουν το ίδρυμα σε μη αποδεκτή αύξηση του κόστους χρηματοδότησης και σε απώλεια πρόσβασης στη χρηματοδότηση. Ειδικότερα, οι παραδοχές σχετικά με τον «δεσμευτικό χαρακτήρα» της χρηματοδότησης μέσω διαύλων που βασίζονται στη χρηματοοικονομική τεχνολογία (fintech) ή έχουν λιγότερο παραδοσιακό χαρακτήρα –όπως, για παράδειγμα, οι διαδικτυακές πλατφόρμες καταθέσεων– πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά κατά τον σχεδιασμό ή τη διαμόρφωση προσομοιώσεων ακραίων καταστάσεων.

Εκτίμηση των κινδύνων για τη σταθερότητα του προφίλ χρηματοδότησης

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εξετάζουν παράγοντες οι οποίοι ενδέχεται να μειώσουν τη σταθερότητα του προφίλ χρηματοδότησης σε σχέση με το είδος και τα χαρακτηριστικά των στοιχείων ενεργητικού, των στοιχείων εκτός ισολογισμού και των υποχρεώσεων και παθητικού. Πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη διαρθρωτική αναντιστοιχία ληκτότητας μεταξύ στοιχείων ενεργητικού και παθητικού (συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων τυχόν νομισματικών αναντιστοιχιών), κατάλληλους δείκτες διαρθρωτικής χρηματοδότησης (π.χ. τον δείκτη δανείων προς καταθέσεις, το χρηματοδοτικό κενό πελατών και κλίμακα ληκτότητας προσαρμοσμένη με βάση τη συμπεριφορά), καθώς και τα χαρακτηριστικά χρηματοδότησης που θα μπορούσαν να υποδηλώνουν αυξημένους κινδύνους και ανησυχίες ΞΧ/ΧΤ από προληπτική άποψη. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει επίσης να εξετάζουν τις επιπτώσεις των ζημιών στη σταθερότητα της χρηματοδότησης, γνωρίζοντας ότι οι πάροχοι χρηματοδότησης ενδέχεται να είναι ευαίσθητοι σε πολύ χαμηλότερες ζημίες από εκείνες που θα έθεταν σε κίνδυνο τους δείκτες κεφαλαίου.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν τους κινδύνους για τη βιωσιμότητα του προφίλ χρηματοδότησης που προκύπτουν από τη συγκέντρωση σε πηγές χρηματοδότησης (ιδίως όσον αφορά το είδος των χρηματοδοτικών μέσων που χρησιμοποιούνται, συγκεκριμένες αγορές χρηματοδότησης, μεμονωμένους ή συνδεδεμένους αντισυμβαλλόμενους). Για παράδειγμα, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα χαρακτηριστικά των σημαντικότερων τομέων στους οποίους το ίδρυμα παρέχει υπηρεσίες και τον τρόπο με τον οποίο αυτά επηρεάζουν το προφίλ κινδύνου χρηματοδότησης του ιδρύματος, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή σε ανοίγματα σε κυκλικούς ή ευμετάβλητους τομείς.

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει επίσης να αξιολογούν τον κίνδυνο ότι η δέσμευση στοιχείων ενεργητικού μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη διάθεση της αγοράς για ανάληψη του μη εξασφαλισμένου χρέους του ιδρύματος (στο πλαίσιο των συγκεκριμένων χαρακτηριστικών της αγοράς ή των αγορών στις οποίες δραστηριοποιείται το ίδρυμα και στο επιχειρηματικό μοντέλο του ιδρύματος).

Εκτίμηση της πραγματικής πρόσβασης στην αγορά

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να γνωρίζουν την πραγματική πρόσβαση του ιδρύματος στην αγορά και τις τρέχουσες και μελλοντικές απειλές για την εν λόγω πρόσβαση στην αγορά, συμπεριλαμβανομένων των διαταραχών στην πρόσβαση στις αγορές συναλλάγματος (συμπεριλαμβανομένων των διαταραχών για ιδιοσυγκρασιακούς λόγους). Για την αξιολόγηση, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τον βαθμό στον οποίο το ίδρυμα έχει μεγάλη δραστηριότητα σε συγκεκριμένες αγορές ή αντισυμβαλλόμενους (συμπεριλαμβανομένων των κεντρικών τραπεζών) σε σχέση με την ικανότητα των εν λόγω αγορών/αντισυμβαλλομένων, τυχόν σημαντικές ή απρόβλεπτες μεταβολές στην έκδοση χρέους, τον κίνδυνο οι ειδήσεις σχετικά με το ίδρυμα να επηρεάσουν ενδεχομένως αρνητικά την αγορά (αντίληψη/εμπιστοσύνη) και, κατά συνέπεια, την πρόσβαση στην αγορά, καθώς και ενδείξεις ότι οι βραχυπρόθεσμοι κίνδυνοι ρευστότητας ενδέχεται να περιορίσουν την πρόσβαση του ιδρύματος στις κύριες αγορές χρηματοδότησής του.

Εκτίμηση της αναμενόμενης μεταβολής των κινδύνων χρηματοδότησης βάσει του σχεδίου χρηματοδότησης του ιδρύματος

Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να αξιολογούν την αναμενόμενη μεταβολή των κινδύνων χρηματοδότησης με βάση το σχέδιο χρηματοδότησης του ιδρύματος και να διαμορφώνουν άποψη σχετικά με τη σκοπιμότητα του σχεδίου (π.χ. μέσω εκ των υστέρων δοκιμαστικού ελέγχου, λαμβάνοντας υπόψη εναλλακτικά σενάρια).