8.3. Ocena nieodłącznego ryzyka finansowania

Właściwe organy powinny ocenić ryzyko finansowania instytucji i wypełnianie średnio- i długoterminowych aktywów i pozycji pozabilansowych za pomocą szeregu instrumentów stabilnego finansowania, zarówno w warunkach normalnych, jak i w warunkach skrajnych. W zakres tej oceny wchodzą następujące elementy:

• a. ocena profilu finansowania instytucji;
• b. ocena ryzyk zagrażających stabilności profilu finansowania;
• c. ocena rzeczywistego dostępu do rynku;
• d. ocena oczekiwanej zmiany ryzyk finansowania na podstawie planu finansowania instytucji.

Ocena profilu finansowania instytucji

Właściwe organy powinny ocenić odpowiedniość profilu finansowania instytucji, w tym kontraktową i urealnioną lukę płynności w przedziałach średnio- i długoterminowym j, w stosunku do jej modelu biznesowego, strategii i apetytu na ryzyko. Właściwe organy powinny uwzględnić, czy średnio- i długoterminowe aktywa i pozycje pozabilansowe instytucji mają dostateczne pokrycie w szeregu instrumentów stabilnego finansowania, zgodnie z art. 413 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Właściwe organy powinny wspierać tę ocenę przez analizę wskaźnika NSFR zgodnie z tytułem IV części szóstej rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz przez sprawdzenie, czy został on prawidłowo zgłoszony.

Właściwe organy powinny uwzględnić wpływ wszelkich (lokalnych) czynników regulacyjnych i umownych – które wpływają na zachowanie dostawców finansowania (np. uregulowania dotyczące rozliczeń, bail-in, systemy gwarancji depozytów, ponieważ czynniki te mogą wpłynąć na zachowanie dostawców finansowania) – na profil finansowania danej instytucji.

Właściwe organy powinny ocenić, czy potencjalne nieprawidłowości wynikające z profilu finansowania instytucji, takie jak niedopasowanie terminów zapadalności wykraczające poza dopuszczalne granice, nadmierne koncentracje źródeł finansowania, nadmierne poziomy obciążenia aktywów lub nieodpowiednie bądź niestabilne finansowanie aktywów długoterminowych, mogłyby doprowadzić do niedopuszczalnego wzrostu kosztów finansowania i utraty dostępu instytucji do finansowania. W szczególności przy planowaniu lub opracowywaniu scenariuszy warunków skrajnych należy dokładnie przeanalizować założenia dotyczące trwałości finansowania pozyskiwanego za pośrednictwem kanałów opartych na technologiach FinTech lub mniej tradycyjnych – na przykład internetowych platform depozytowych.

Ocena ryzyk zagrażających stabilności profilu finansowania

Właściwe organy powinny rozważyć czynniki ograniczające stabilność profilu finansowania w odniesieniu do cech aktywów, pozycji pozabilansowych i pasywów. Powinny one uwzględniać strukturalne niedopasowanie terminów zapadalności aktywów i pasywów (w tym wpływ ewentualnych niedopasowań walutowych), odpowiednie wskaźniki finansowania strukturalnego (np. wskaźnik kredytów/depozytów, niedopasowanie poziomu płynności klientów i skorygowaną behawioralnie tabelę terminów zapadalności), a także cechy finansowania, które z ostrożnościowego punktu widzenia mogą wskazywać na zwiększone ryzyko związane z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu oraz budzić obawy w tym zakresie. Właściwe organy powinny również rozważyć wpływ strat na stabilność finansowania, pamiętając, że dostawcy finansowania mogą być podatni na znacznie niższe straty niż te, które zagrażałyby wskaźnikom kapitałowym.

Właściwe organy powinny oceniać ryzyko stabilności profilu finansowania wynikające z koncentracji źródeł finansowania (zwłaszcza pod względem rodzaju stosowanych instrumentów finansowania, konkretnych rynków finansowania, pojedynczych lub powiązanych kontrahentów). Powinny one na przykład uwzględnić cechy charakterystyczne najważniejszych sektorów obsługiwanych przez instytucję oraz wpływ tych cech na profil ryzyka finansowania instytucji, zwracając szczególną uwagę na ekspozycje wobec sektorów charakteryzujących się cyklicznością lub dużą zmiennością.

Właściwe organy powinny również ocenić ryzyko, że obciążenie aktywów może mieć negatywny wpływ na apetyt rynku na niezabezpieczony dług instytucji (w kontekście specyfiki rynków, na których działa instytucja, i jej modelu biznesowego).

Ocena rzeczywistego dostępu do rynku

Właściwe organy powinny dysponować wiedzą na temat bieżącego dostępu instytucji do rynku oraz obecnych i przyszłych zagrożeń dla tego dostępu, a także zakłóceń w dostępie do rynków walutowych (w tym swoistych). W swojej ocenie właściwe organy powinny wziąć pod uwagę stopień, w jakim instytucja ma wysokie zapotrzebowanie na konkretne rynki lub kontrahentów (w tym banki centralne) w stosunku do zdolności tych rynków/kontrahentów, wszelkie istotne lub nieoczekiwane zmiany w zakresie emisji długu, ryzyko potencjalnie negatywnego wpływu wiadomości o instytucji na rynek (percepcja/zaufanie), a tym samym na dostęp do rynku, oraz oznaki, że ryzyka płynności krótkoterminowej mogą ograniczyć dostęp instytucji do jej głównych rynków finansowania.

Ocena oczekiwanej zmiany ryzyk finansowania na podstawie planu finansowania instytucji

Właściwe organy powinny ocenić oczekiwaną zmianę ryzyk finansowania na podstawie planu finansowania instytucji i sformułować pogląd na temat wykonalności planu (np. weryfikacja historyczna, uwzględnienie scenariuszy alternatywnych).