13.2 Αναλογία μεταξύ σταθερών και μεταβλητών αποδοχών

206.Τα ιδρύματα θα πρέπει να ορίζουν εκ των προτέρων στην πολιτική αποδοχών τους τη μέγιστη δέουσα αναλογία μεταξύ των σταθερών και των μεταβλητών συνιστωσών των συνολικών αποδοχών για τα συγκεκριμένα μέλη του προσωπικού, σύμφωνα με τους περιορισμούς και τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και στο εθνικό δίκαιο, λαμβάνοντας υπόψη τις επιχειρηματικές δραστηριότητες, τους κινδύνους και τον αντίκτυπο των διαφόρων κατηγοριών προσωπικού στο προφίλ κινδύνου. Τα ιδρύματα μπορούν να ορίζουν διαφορετικές αναλογίες για διαφορετικές δικαιοδοσίες, διαφορετικές επιχειρηματικές μονάδες, εταιρικές λειτουργίες και λειτουργίες εσωτερικού ελέγχου και διαφορετικές κατηγορίες συγκεκριμένων μελών του προσωπικού. Η ορισθείσα αναλογία είναι η αναλογία της μεταβλητής συνιστώσας των αποδοχών που θα μπορούσε να αποδοθεί κατ’ ανώτατο όριο για την επόμενη περίοδο επιδόσεων προς τη σταθερή συνιστώσα των αποδοχών για την επόμενη περίοδο επιδόσεων. 207. Η μέγιστη αναλογία θα πρέπει να υπολογίζεται ως το άθροισμα του συνόλου των μεταβλητών συνιστωσών των αποδοχών που θα μπορούσαν να αποδοθούν κατ’ ανώτατο όριο σε ένα δεδομένο έτος επιδόσεων, περιλαμβανομένου του ποσού που θα ληφθεί υπόψη για τις μεταβλητές αποδοχές διακράτησης, προς το άθροισμα του συνόλου των σταθερών συνιστωσών των αποδοχών που θα αποδίδονται για το ίδιο έτος επιδόσεων. Σε κάθε περίπτωση, όλες οι συνιστώσες των αποδοχών θα πρέπει να κατανέμονται ορθά είτε στις μεταβλητές είτε στις σταθερές αποδοχές σύμφωνα με τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές. Τα ιδρύματα μπορούν να παραλείπουν ορισμένες από τις σταθερές συνιστώσες των αποδοχών, όταν αυτές δεν είναι σημαντικές, π.χ. όταν αποδίδονται αναλογικά μη χρηματικά επιδόματα.

208.Σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, η πολιτική αποδοχών μπορεί να προβλέπει διαφορετική αναλογία για μεμονωμένα συγκεκριμένα μέλη του προσωπικού που ανήκουν σε μια ορισμένη κατηγορία προσωπικού έναντι των λοιπών συγκεκριμένων μελών του προσωπικού που ανήκουν στην ίδια κατηγορία προσωπικού.

209. Οι ορισθείσες αναλογίες μεταξύ των μεταβλητών και των σταθερών συνιστωσών των αποδοχών για κατηγορίες προσωπικού ή μεμονωμένα μέλη του προσωπικού θα πρέπει να εγκρίνονται από την εποπτική λειτουργία ή, κατά περίπτωση, από τη γενική συνέλευση των μετόχων. Η αναλογία μεταξύ των μεταβλητών και των σταθερών συνιστωσών των αποδοχών θα πρέπει να ορίζεται ανεξαρτήτως τυχόν δυνητικών μελλοντικών εκ των υστέρων προσαρμογών με βάση τον κίνδυνο ή διακυμάνσεων στην τιμή των μέσων.

210. Η πραγματική αναλογία θα πρέπει να υπολογίζεται ως το άθροισμα του συνόλου των μεταβλητών συνιστωσών των αποδοχών που έχουν αποδοθεί για το προηγούμενο έτος επιδόσεων όπως προβλέπονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές, περιλαμβανομένων των ποσών που αποδόθηκαν για πολυετείς δεδουλευμένες περιόδους, διαιρούμενο προς το άθροισμα του συνόλου των σταθερών στοιχείων των αποδοχών που αποδόθηκαν για το ίδιο έτος επιδόσεων. Όσον αφορά τις πολυετείς δεδουλευμένες περιόδους που δεν ανανεώνονται ετησίως, τα ιδρύματα μπορούν εναλλακτικά να λαμβάνουν υπόψη σε κάθε έτος της περιόδου επιδόσεων το μέγιστο ποσό των μεταβλητών αποδοχών που μπορούν να αποδοθούν στο τέλος της περιόδου επιδόσεων προς τον αριθμό των ετών της περιόδου επιδόσεων.

211. Η πραγματική αναλογία μεταξύ των αποδιδόμενων μεταβλητών αποδοχών και των σταθερών αποδοχών θα πρέπει να αυξάνεται σύμφωνα με τις επιδόσεις που έχουν επιτευχθεί και να περιλαμβάνει επίπεδα απόδοσης τα οποία επιτυγχάνονται μόνο με επιδόσεις που «υπερβαίνουν τους στόχους» ή «είναι εξαιρετικές». Η πραγματική αναλογία δεν πρέπει να υπερβαίνει τη μέγιστη αναλογία που έχει οριστεί σύμφωνα με το άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, το εθνικό δίκαιο και την πολιτική αποδοχών του ιδρύματος.

212. Κατά τον υπολογισμό της μέγιστης ή πραγματικής αναλογίας, τα ιδρύματα θα πρέπει να εφαρμόζουν τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΑΤ σχετικά με τον εφαρμοστέο υποθετικό συντελεστή αναπροσαρμογής για τις μεταβλητές αποδοχές δυνάμει του άρθρου 94 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) σημείο iii) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ μόνον όταν τα κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει το άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) σημείο iii) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ ή όταν η αναλογία υπολογίζεται για συγκεκριμένα μέλη του προσωπικού ενός ιδρύματος εγκατεστημένου σε τρίτη χώρα το οποίο αποτελεί θυγατρική ενός μητρικού ιδρύματος που είναι εγκατεστημένο στην ΕΕ.

1. Επισκόπηση

1.1 Παραπομπές

1.2 Εντοπισμένες απαιτήσεις

1.3 Σχετικά πρότυπα

2. Εντοπισμένες απαιτήσεις

3. Σχετικά πρότυπα

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/