Δείκτες ρευστότητας

Οι δείκτες ρευστότητας θα πρέπει να είναι σε θέση να ενημερώνουν ένα ίδρυμα σχετικά με το ενδεχόμενο ή την πραγματική επιδείνωση της ικανότητας του ιδρύματος να ανταποκρίνεται στις τρέχουσες και προβλεπόμενες ανάγκες του σε ρευστότητα και χρηματοδότηση.

Οι δείκτες ρευστότητας του ιδρύματος πρέπει να αναφέρονται τόσο στις βραχυπρόθεσμες όσο και στις μακροπρόθεσμες ανάγκες του ιδρύματος για ρευστότητα και χρηματοδότηση, καθώς και να αποτυπώνουν την εξάρτηση του ιδρύματος από τις αγορές χονδρικής και τις καταθέσεις λιανικής, διακρίνοντας, κατά περίπτωση, μεταξύ βασικών νομισμάτων.

Οι δείκτες ρευστότητας πρέπει να ενσωματώνονται στις στρατηγικές, στις πολιτικές, στις διαδικασίες και στα συστήματα που αναπτύσσει κάθε ίδρυμα σύμφωνα με το άρθρο 86 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ και στο υφιστάμενο πλαίσιο διαχείρισης κινδύνων του ιδρύματος.

Οι δείκτες ρευστότητας θα πρέπει επίσης να καλύπτουν άλλες δυνητικές ανάγκες ρευστότητας και χρηματοδότησης, όπως τα χρηματοδοτικά ανοίγματα εντός του ομίλου και εκείνα που προκύπτουν από δομές εκτός ισολογισμού.

Τα όρια για τους δείκτες ρευστότητας θα πρέπει να διαμορφώνονται από το ίδρυμα σε επαρκή επίπεδα, ώστε να είναι σε θέση να ενημερώνει το ίδρυμα σχετικά με δυνητικούς και/ή πραγματικούς κινδύνους μη συμμόρφωσης με τις εν λόγω ελάχιστες απαιτήσεις (συμπεριλαμβανομένων των πρόσθετων απαιτήσεων ρευστότητας σύμφωνα με το άρθρο 105 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, κατά περίπτωση).

Ως εκ τούτου, τα όρια για τους δείκτες που βασίζονται σε κανονιστικές απαιτήσεις ρευστότητας (δείκτες LCR και NSFR) θα πρέπει να βαθμονομούνται πάνω από τις ελάχιστες απαιτήσεις του 100 %.

Για τη βαθμονόμηση των κατώτατων ορίων της θέσης ρευστότητας, το ίδρυμα θα πρέπει να εξετάζει τις μετρήσεις ρευστότητας που χρησιμοποιούνται για την εσωτερική παρακολούθηση, αντικατοπτρίζοντας τις δικές του παραδοχές σχετικά με τη ρευστότητα που θα μπορούσαν ρεαλιστικά να προκύψουν από πηγές που δεν λαμβάνονται υπόψη στις κανονιστικές απαιτήσεις. Για τον σκοπό αυτό, το ίδρυμα θα μπορούσε να λάβει υπόψη τα ποσά της ικανότητας αντιστάθμισης (ΚΤΚ), άλλες πηγές ρευστότητας (π.χ. καταθέσεις σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα) και τυχόν άλλες σχετικές προσαρμογές. Κατά τον καθορισμό μελλοντικών δεικτών, το ίδρυμα θα πρέπει να αξιολογεί ποια ληκτότητα πρέπει να εξετάσει, ανάλογα με το προφίλ κινδύνου του ιδρύματος, και στη συνέχεια να λάβει υπόψη τις εκτιμώμενες εισροές και εκροές.