Voorwaarden voor de kalibratie van indicatoren voor herstelplannen

Voor de kalibratie van het indicatorraamwerk dient de instelling rekening te houden met het volgende:

• a. de totale herstelcapaciteit van de beschikbare mogelijkheden: instellingen met een beperktere totale herstelcapaciteit dienen de overschrijdingsdrempel voor de indicatoren voor herstelplannen zodanig vast te stellen dat deze eerder wordt bereikt, om zo de kans te vergroten dat zij hun beperktere herstelmogelijkheden met succes kunnen toepassen.
• b. het tijdschema en de complexiteit van de toepassing van herstelmogelijkheden, rekening houdend met governanceregelingen, wettelijke goedkeuringen die in alle relevante rechtsgebieden vereist zijn en potentiële operationele belemmeringen voor de uitvoering. Instellingen die afhankelijk zijn van mogelijkheden die complexer zijn om uit te voeren en die waarschijnlijk meer tijd nodig hebben om deze toe te passen, dienen de indicatoren dienovereenkomstig op een meer conservatieve manier te kalibreren om voldoende vroeg te kunnen waarschuwen.
• c. de vraag in welk stadium van de crisis de herstelmogelijkheid realistisch beschouwd doeltreffend kan worden gebruikt. Bij de beoordeling van dit aspect dient de instelling rekening te houden met het feit dat voor sommige soorten herstelmogelijkheden geldt dat hun volledige potentieel op een later tijdstip in de stresssituatie moeilijker te realiseren is dan wanneer de herstelmogelijkheid al vroeg wordt toegepast. In het geval van de herstelmogelijkheid van het “aantrekken van kapitaal op de markt” dient een instelling bijvoorbeeld na te gaan of en wanneer dit realistisch haalbaar is. Instellingen dienen te erkennen dat het moeilijker kan worden om extern kapitaal aan te trekken naarmate de kans toeneemt dat de instelling niet aan haar kapitaalvereisten kan voldoen.
• d. het tempo waarin een crisissituatie verslechtert. Instellingen dienen te erkennen dat het tempo van de verslechtering weliswaar uiteindelijk zal afhangen van de specifieke omstandigheden van de crisis, maar dat specifieke profielen van instellingen, bijvoorbeeld instellingen met een minder gediversifieerd bedrijfsmodel en of instellingen in andere individuele omstandigheden, ertoe kunnen leiden dat de financiële positie van de instelling snel verslechtert en dat er minder tijd beschikbaar blijft om de herstelmogelijkheden toe te passen. In dit verband dienen instellingen ook indicatoren te overwegen die wijzen op een verslechtering in de loop der tijd, teneinde situaties te onderkennen waarin zich een snelle en aanzienlijke verslechtering van de financiële positie van een instelling (bv. kapitaal) voordoet. Bovendien dient monitoring van de verandering in een maatstaf te worden overwogen wanneer het moeilijk is één enkel tijdstip vast te stellen waarop escalatie nodig is.
• e. het kader voor risicobeheer van de instelling (met inbegrip van de ICAAP) en risicobereidheid. Een instelling dient ervoor te zorgen dat de kalibratie van de indicatoren voor het herstelplan consistent is met haar kader voor risicobeheer en risicobereidheid (bv. kader voor vroegtijdige waarschuwing, nood- en bedrijfscontinuïteitsplannen).

Een instelling kan de bevoegde autoriteit uitleggen hoe de kalibraties van de indicatoren voor herstelplannen tot stand zijn gekomen, en aantonen dat de drempelwaarden voldoende snel worden overschreden om effectief te zijn.

Er dient regelmatig te worden toegezien op de geschiktheid van de kalibraties van de indicatoren voor het herstelplan en deze dienen overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Richtlijn 2014/59/EU ten minste een keer per jaar te worden bijgewerkt, of vaker wanneer de door de instelling voorgestelde bijwerking noodzakelijk is wegens een verandering in financiële positie of bedrijfsactiviteiten van de instelling. Elke bijwerking van de kalibratie van de indicatoren voor herstelplannen dient onverwijld en naar behoren aan de bevoegde autoriteit te worden ter kennis te worden gebracht, met inbegrip van de nodige toelichting en motivering. Een dergelijke bijwerking dient door de bevoegde autoriteiten te worden goedgekeurd bij hun beoordeling van het herstelplan.

Bevoegde autoriteiten en afwikkelingsautoriteiten kunnen besluiten tijdelijke ondersteuningsmaatregelen in te voeren in het geval van een systeemcrisis, met als doel de regeldruk te verlichten die negatieve gevolgen kan hebben voor het vermogen van de instellingen om de reële economie te blijven ondersteunen. Gezien de tijdelijke aard en de specifieke doelstelling van die maatregelen ter ondersteuning van het toezicht en de afwikkeling, mag het verlenen ervan niet automatisch leiden tot een wijziging van de kalibratie van de indicatoren voor herstelplannen door de instellingen.

De bevoegde autoriteiten kunnen instemmen met de bijwerking van de kalibratie van de indicatoren voor het herstelplan in naar behoren gemotiveerde gevallen, zoals:

• a. De geherkalibreerde indicatoren voldoen aan de algemene voorschriften voor de kalibratie van indicatoren voor herstelplannen zoals beschreven in punt 27.
• b. De beoogde wijzigingen weerspiegelen wijzigingen in het bedrijfs- en financiële profiel van de instelling en zijn afgestemd op het interne kader voor risicobeheer en de risicobereidheid van de instelling.
• c. De herkalibratie druist niet in tegen de doelstellingen van maatregelen ter ondersteuning van het toezicht.
• d. De kapitaalindicatoren zijn te allen tijde gekalibreerd op niveaus die hoger zijn dan het relevante bedrag aan eigen vermogen dat vereist is krachtens de delen drie, vier en zeven van Verordening (EU) nr. 575/2013, hoofdstuk 2 van Verordening (EU) 2017/2402 en artikel 104, lid 1, onder a), van Richtlijn 2013/36/EU, naargelang het geval.