Sprawozdawczość wewnętrzna

Stosowane przez instytucje wewnętrzne systemy raportowania ryzyka powinny dostarczać terminowe, dokładne i kompleksowe informacje na temat ekspozycji instytucji na CSRBB. Raporty wewnętrzne powinny być sporządza ne przynajmniej raz na kwartał.

Sprawozdania wewnętrzne powinny być przekazywane organowi zarządzającemu lub jego przedstawicielom, powinny zawierać informacje na odpowiednim poziomie agregacji (według poziomu konsolidacji) oraz powinny być regularnie weryfikowane. Raporty powinny zawierać odpowiedni zakres informacji dla danego poziomu zarządzania (np. organu zarządzającego, kadry kierowniczej wyższego szczebla) i dla konkretnej sytuacji instytucji i otoczenia gospodarczego.

Raporty w sprawie CSRBB powinny przedstawiać zarówno zagregowane informacje, jak i dostatecznie szczegółowe dane, aby umożliwić organowi zarządzającemu lub jego przedstawicielom ocenę wrażliwości instytucji na zmiany warunków rynkowych i innych istotnych czynników ryzyka. Treść raportów powinna odzwierciedlać zmiany profilu ryzyka instytucji i zmiany w otoczeniu gospodarczym oraz powinna zawierać porównanie bieżącej ekspozycji z limitami określonymi w polityce.

Raporty CSRBB powinny regularnie przedstawiać wyniki przeglądów i audytów modeli oraz porównania prognoz dokonanych w przeszłości lub oszacowań ryzyka z faktycznymi wynikami w celu ujawnienia potencjalnych niedociągnięć w zakresie modelowania. Należy jasno wskazać portfele, które mogą podlegać znacznym zmianom wyceny według wartości rynkowej (mark-to-market) , a ich wpływ powinien być monitorowany przez system informacji zarządczej instytucji i podlegać nadzorowi , jak wszelkie inne portfele narażon e na ryzyko rynkowe.

Mimo że rodzaje raportów sporządzanych dla organu zarządzającego lub jego przedstawicieli będą się różnić w zależnoś ci od struktury portfela instytucji, powinny one obejmować, z uwzględnieniem pkt 146 i 147, następujące elementy:

• (a) podsumowania zagregowanych ekspozycji instytucji na CSRBB pod kątem różnych miar CSRBB. A ktywa, zobowiązania, ekspozycje pozabilansowe oraz strategie determinujące poziom i ukierunkowanie CSRBB powinny zostać zidentyfikowane i wyjaśnione ; oraz
• (b) kluczowe założenia dotyczące modelowania.

Na podstawie tych raportów organ zarządzający lub jego przedstawiciele powinni mieć możliwość oceny wrażliwości instytucji na zmiany warunków rynkowych i innych istotnych czynników ryzyka, ze szczególnym odniesieniem do portfeli, które mogą potencjalnie podlegać znacznym zmianom wyceny według wartości rynkowej (mark -to-market).

Wewnętrzny system pomiar u powinien gen erować raporty w formacie umożliwiającym różnym poziomom kadry kierowniczej instytucji ich łatwe zrozumienie i podejmowanie decyzji w odpowiednim czasie. Raporty powinny stanowić podstawę do regularnego monitorowania, czy instytucja działa zgodnie ze swoją strategią.