18.5 Επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου

Εφόσον έχει συσταθεί, ο επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου θα πρέπει να είναι αρμόδιος να παρέχει στο διοικητικό όργανο ολοκληρωμένη και κατανοητή ενημέρωση σχετικά με τους κινδύνους, καθώς και συναφείς συμβουλές, διευκολύνοντας το εν λόγω όργανο να κατανοεί το συνολικό προφίλ κινδύνου της επιχείρησης επενδύσεων. Το ίδιο ισχύει και για τον επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου της μητρικής επιχείρησης επενδύσεων όσον αφορά την ενοποιημένη κατάσταση. Όταν δεν έχει συσταθεί ανεξάρτητο τμήμα, οι αρμοδιότητες του επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου βαρύνουν το προσωπικό στο οποίο ανατίθενται οι διαδικασίες διαχείρισης κινδύνου ή τα μέλη του διοικητικού οργάνου απευθείας.

Ο επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου θα πρέπει να διαθέτει επαρκή εμπειρογνωσία, ανεξαρτησία και αρχαιότητα προκειμένου να επανεξετάζει με κριτικό πνεύμα τις αποφάσεις που επηρεάζουν το άνοιγμα κινδύνου της επιχείρησης επενδύσεων. Σε περίπτωση που ο επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου δεν είναι μέλος του διοικητικού οργάνου, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας όπως καθορίζεται στον Τίτλο Ι, οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να διορίζουν ανεξάρτητο επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου, ο οποίος δεν έχει καμία ευθύνη για άλλα τμήματα και αναφέρεται απευθείας στο διοικητικό όργανο. Σε περίπτωση που δεν είναι αναλογικός ο διορισμός προσώπου επιφορτισμένου αποκλειστικά με τον ρόλο του επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας όπως καθορίζεται στον Τίτλο Ι, ο συγκεκριμένος ρόλος μπορεί να συνδυάζεται με τον επικεφαλής του τμήματος κανονιστικής συμμόρφωσης ή μπορεί να επιτελείται από άλλο ανώτερο διοικητικό στέλεχος, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των συνδυαζόμενων καθηκόντων. Σε κάθε περίπτωση, το εν λόγω άτομο θα πρέπει να διαθέτει επαρκείς εξουσίες, κύρος και ανεξαρτησία (π.χ. επικεφαλής του νομικού τμήματος).

Ο επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου θα πρέπει να είναι σε θέση να επανεξετάζει με κριτικό πνεύμα τις αποφάσεις που λαμβάνουν η διοίκηση και το διοικητικό όργανο της επιχείρησης επενδύσεων, ενώ θα πρέπει επίσης να τεκμηριώνονται επισήμως οι λόγοι για τους οποίους εγείρονται τυχόν αντιρρήσεις. Εάν η επιχείρηση επενδύσεων επιθυμεί να χορηγήσει στον επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου το δικαίωμα αρνησικυρίας κατά τη λήψη αποφάσεων (π.χ. απόφαση πιστωτικής ή επενδυτικής φύσης ή καθορισμός ορίου) σε επίπεδα κατώτερα του διοικητικού οργάνου, θα πρέπει να προσδιορίζει το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω δικαιώματος αρνησικυρίας, τις διαδικασίες παραπομπής σε ανώτερα τμήματα της ιεραρχικής κλίμακας ή τις διαδικασίες προσφυγής, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα εμπλακεί το διοικητικό όργανο.

Οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να θεσπίζουν ενισχυμένες διαδικασίες για την έγκριση αποφάσεων επί των οποίων έχει εκφράσει αρνητική άποψη ο επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου. Το διοικητικό όργανο υπό την εποπτική του αρμοδιότητα θα πρέπει να είναι σε θέση να επικοινωνεί απευθείας με τον επικεφαλής του τμήματος διαχείρισης κινδύνου για βασικά ζητήματα κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων των εξελίξεων που ενδέχεται να μην συμβαδίζουν με τη στρατηγική κινδύνου και τη διάθεση ανάληψης κινδύνου της επιχείρησης επενδύσεων.