18.5 Kierownik komórki ds. zarządzania ryzykiem

Kierownik KZR powinien być odpowiedzialny za dostarczenie kompleksowych i zrozumiałych informacji na temat ryzyka oraz doradzanie organowi zarządzającemu, umożliwiając mu w ten sposób zrozumienie ogólnego profilu ryzyka firmy inwestycyjnej. To samo dotyczy kierownika KZR w dominującej firmie inwestycyjnej na poziomie skonsolidowanym. W przypadku braku oddzielnej komórki obowiązki kierownika komórki ds. zarządzania ryzykiem spoczywają na pracowniku, któremu powierzono zadania związane z procedurami zarządzania ryzykiem lub bezpośredni na członkach organu zarządzającego.

Kierownik KZR powinien posiadać wystarczającą wiedzę fachową, niezależność i staż, aby móc kwestionować decyzje mające niekorzystny wpływ na ekspozycję firmy inwestycyjnej na ryzyko. W przypadku gdy kierownik KZR nie jest członkiem organu zarządzającego, biorąc pod uwagę zasadę proporcjonalności określoną w tytule I, firma inwestycyjna powinna wyznaczyć niezależnego kierownika KZR, który nie sprawuje obowiązków w innych komórkach i podlega bezpośrednio organowi zarządzającemu. W sytuacji, gdy mianowanie osoby, która pełniłaby wyłącznie funkcję kierownika KZR, nie byłoby zgodne z zasadą proporcjonalności określoną w tytule I, funkcja ta może być połączona z funkcją kierownika komórki ds. nadzoru zgodności z prawem lub może być wykonywana przez innego pracownika wyższego szczebla pod warunkiem, że między łączonymi funkcjami nie zachodzi konflikt interesów. W każdym przypadku osoba ta powinna dysponować wystarczającymi uprawnieniami, statusem i niezależnością (np. być dyrektorem działu prawnego).

Kierownik KZR powinien mieć możliwość kwestionowania decyzji podejmowanych przez kierownictwo firmy inwestycyjnej i jej organ zarządzający, a podstawy takiego sprzeciwu należy formalnie udokumentować. Jeżeli firma inwestycyjna pragnie przyznać kierownikowi KZR prawo weta wobec decyzji (np. kredytowych lub inwestycyjnych dotyczących ustanowienia limitów) podejmowanych na szczeblach poniżej organu zarządzającego, powinna określić zakres takiego prawa weta, procedury przekazywania sprawy na wyższy szczebel decyzyjny lub procedury odwoławcze, a także sposób zaangażowania organu zarządzającego.

Firmy inwestycyjne powinny ustanowić zaostrzone kryteria dla procesów zatwierdzania decyzji negatywnie zaopiniowanych przez kierownika KZR. Organ zarządzający w ramach swojej funkcj i nadzorczej powinien mieć możliwość bezpośredniego omówienia z kierownikiem KZR najważniejszych zagadnień związanych z ryzykiem, w tym zdarzeń, które mogą być niezgodne ze strategią firmy inwestycyjnej dotyczącą ryzyka oraz jej skłonnością do podejmowania ryzyka.