Τμήμα I. Αξιολόγηση της «δυνατότητας ανάκαμψης βάσει συγκεκριμένου σεναρίου»

Για την αξιολόγηση της «δυνατότητας ανάκαμψης βάσει συγκεκριμένου σεναρίου» που προβλέπουν τα ιδρύματα στο πλαίσιο κάθε σοβαρής μακροοικονομικής και χρηματοοικονομικής δυσχέρειας, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να επανεξετάζουν τη συνολική επάρκεια των σεναρίων που υποβάλλονται από τα ιδρύματα σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 6 και το άρθρο 7 παράγραφος 6 της οδηγίας 2014/59, όπως ορίζονται στις Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με το εύρος σεναρίων που χρησιμοποιούνται σε σχέδια ανάκαμψης⁹ και σύμφωνα με τον τίτλο 4 των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών.

⁹ EBA/GL/2014/06 της 18ης Ιουλίου 2014.

Ειδικότερα, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να αξιολογούν κατά πόσον τα σενάρια είναι αρκετά δυσχερή σε σχέση με τα κριτήρια που ορίζονται στην παράγραφο 2 0 . Στην εξαιρετική περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 1 , οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να αξιολογούν τις λεπτομερείς εξηγήσεις που παρέχονται από τα ιδρύματα (προκειμένου να εξακολουθούν να θεωρούν ένα τέτοιο σενάριο αρκετά δυσχερές) και να αποφασίζουν κατά πόσο η σοβαρότητα του σεναρίου είναι επαρκής, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, το συνολικό προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων. Σε περιπτώσεις που οι αρμόδιες αρχές θεωρούν ότι το σενάριο που έχει προβλεφθεί από τα ιδρύματα δεν είναι αρκετά δυσχερές, θα μπορούσαν να ζητήσουν από τα ιδρύματα, κατά περίπτωση, να προβούν σε προσαρμογές, μεταξύ άλλων και σε εκ νέου υποβολή του σχεδίου ανάκαμψης, κατόπιν διαπίστωσης σημαντικών ελλείψεων σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ. Οι αρμόδιες αρχές δεν θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη «δυνατότητα ανάκαμψης βάσει συγκεκριμένου σεναρίου» των ιδρυμάτων με βάση ένα τέτοιο σενάριο κατά την αξιολόγηση της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης.

Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να αξιολογούν την αξιοπιστία και τη σκοπιμότητα, καθώς επίσης και το χρονοδιάγραμμα, τις επιπτώσεις και τυχόν περιοριστικούς παράγοντες των επιλογών ανάκαμψης των ιδρυμάτων, ενώ επίσης θα πρέπει να θέτουν υπό αμφισβήτηση, στο πλαίσιο της σοβαρής μακροοικονομικής και χρηματοοικονομικής δυσχέρειας, τον βαθμό στον οποίο τα ιδρύματα θα ήταν σε θέση να αποκαταστήσουν τη βιωσιμότητα και τη χρηματοοικονομική τους θέση.

Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να επανεξετάζουν, όποτε κρίνεται σκόπιμο και εφικτό, την αξιολόγηση και τον υπολογισμό που διενεργούν τα ιδρύματα, καλύπτοντας κυρίως τους ακόλουθους τομείς:

• a. τη σκοπιμότητα/πιθανότητα επιτυχούς εφαρμογής μιας επιλογής ανάκαμψης, συμπεριλαμβανομένης της επανεξέτασης της σκοπιμότητας των επιλογών ανάκαμψης, όταν αυτές θεωρούνται μη ρεαλιστικές ή μη στηριζόμενες σε κατάλληλη αξιολόγηση σύμφωνα με τις παραγράφους 1 6 έως 1 8 ·
• b. το χρονικό πλαίσιο για την εφαρμογή των επιλογών ανάκαμψης, μεταξύ άλλων την επιμήκυνση του αναμενόμενου χρονοδιαγράμματος για την εφαρμογή τους, στην περίπτωση που η εκτίμηση του ιδρύματος δεν θεωρείται ρεαλιστική. Στις περιπτώσεις που το χρονικό πλαίσιο των επιλογών ανάκαμψης θα υπερέβαινε το χρονικό πλαίσιο που ορίζεται στην παράγραφο 2 4 , μόνο οι επιπτώσεις που παρατηρούνται εντός των σχετικών χρονικών πλαισίων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από την αρμόδια αρχή για την αξιολόγηση της συνολικής δυνατότητας ανάκαμψης·
• c. την αξιολόγηση του ποσοτικού αντίκτυπου των επιλογών ανάκαμψης, μεταξύ άλλων με προσαρμογή της επίπτωσης προς τα κάτω ή με εφαρμογή περικοπών στην ποσοτικοποίηση που παρέχεται από τα ιδρύματα, στις περιπτώσεις που η πιθανή επίπτωση των επιλογών ανάκαμψης δεν βασίζεται σε ρεαλιστικές και εύλογες παραδοχές και ποσοτικοποιήσεις·
• d. πρόσθετους περιοριστικούς παράγοντες που σχετίζονται με την ταυτόχρονη ή διαδοχική εφαρμογή των επιλογών ανάκαμψης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 29 , μεταξύ άλλων εξαλείφοντας ή προσαρμόζοντας τις επιπτώσεις συγκεκριμένων επιλογών προς τα κάτω όταν εντοπίζεται διασύνδεση μεταξύ ορισμένων από αυτές, δίνοντας προτεραιότητα, μεταξύ άλλων, στις επιλογές με το υψηλότερο επίπεδο σκοπιμότητας και/ή με την σημαντικότερη επίπτωση για τη δεδομένη περίοδο εφαρμογής.

Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, εφόσον κρίνεται σκόπιμη και είναι διαθέσιμη, την ανάλυση ομάδων ομοτίμων προκειμένου να διευκολύνεται, μεταξύ άλλων:

• a. η σύγκριση, μεταξύ ιδρυμάτων, του είδους των επιλογών ανάκαμψης προς εφαρμογή στο πλαίσιο των διαφόρων σεναρίων, εντοπίζοντας με τον τρόπο αυτό συγκεκριμένα είδη επιλογών που δεν συμπεριλήφθηκαν από κάποιο ίδρυμα·
• b. η σύγκριση, από ομάδες ομοτίμων, του αναμενόμενου οικονομικού αντικτύπου κάθε τύπου επιλογής ανάκαμψης βάσει διαφορετικών σεναρίων ακραίων καταστάσεων·
• c. η σύγκριση, μεταξύ ιδρυμάτων, του αναμενόμενου χρόνου που απαιτείται για την εφαρμογή μιας επιλογής ανάκαμψης και την υλοποίηση των οφελών της·
• d. η σύγκριση, μεταξύ ιδρυμάτων, των αναμενόμενων εμποδίων και των προπαρασκευαστικών μέτρων για κάθε είδος επιλογής ανάκαμψης.