Afdeling I. Beoordeling van de “scenariospecifieke herstelcapaciteit”

Ter beoordeling van de “scenariospecifieke herstelcapaciteit” die door de instellingen voor elke situatie van ernstige macro-economische en financiële stress is gemeld, dienen de bevoegde autoriteiten de algehele toereikendheid van de door de instellingen aangevoerde scenario’s te toetsen overeenkomstig artikel 5, lid 6, en artikel 7, lid 6, van Richtlijn 2014/59/EU, zoals uiteengezet in de EBA-richtsnoeren betreffende de reeks scenario’s voor gebruik in herstelplannen⁹ en in overeenstemming met titel 4 van deze richtsnoeren.

⁹ EBA/GL/2014/06 van 18 juli 2014.

De bevoegde autoriteiten dienen met name na te gaan of de scenario’s ernstig genoeg zijn ten aanzien van de in punt 20 vastgestelde criteria. In het uitzonderlijke geval als bedoeld in punt 21 dienen de bevoegde autoriteiten de door de instellingen verstrekte gedetailleerde uitleg (waarom het betrokken scenario toch als ernstig genoeg moet worden beschouwd) te beoordelen en te beslissen of het scenario voldoende ernstig is, onder meer rekening houdend met het algemene risicoprofiel van de instellingen. Als de bevoegde autoriteiten het door de instellingen uiteengezette scenario niet ernstig genoeg achten, kunnen zij de betrokken instellingen waar passend verzoeken om aanpassingen door te voeren, onder meer door het herstelplan opnieuw in te dienen wegens de vaststelling van wezenlijke tekortkomingen overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 2014/59/EU. De bevoegde autoriteiten mogen bij de beoordeling van de totale herstelcapaciteit geen rekening houden met de uit een dergelijk scenario voortvloeiende “scenariospecifieke herstelcapaciteit” van de instellingen.

De bevoegde autoriteiten dienen de geloofwaardigheid en de haalbaarheid van de door de instellingen geselecteerde herstelmogelijkheden te beoordelen, met inbegrip van het tijdschema, de effecten en eventuele beperkende factoren ervan. Daarnaast dienen zij na te gaan in hoeverre de instellingen in staat zouden zijn om hun levensvatbaarheid en financiële positie te herstellen in situaties van ernstige macro-economische en financiële stress.

Waar passend en haalbaar dienen de bevoegde autoriteiten de door de instellingen uitgevoerde beoordeling en berekening op met name de volgende gebieden te herzien:

• a. de haalbaarheid/slagingskans van de herstelmogelijkheden, met inbegrip van een herziening van de haalbaarheid van herstelmogelijkheden die onrealistisch worden geacht of niet zijn gebaseerd op een deugdelijke beoordeling overeenkomstig de punten 16 tot en met 18;
• b. het tijdschema voor de uitvoering van de herstelmogelijkheden, met inbegrip van een verlenging van het verwachte tijdschema van de uitvoering indien de beoordeling van de instelling onrealistisch wordt geacht – indien de termijn voor een herstelmogelijkheid langer duurt dan het in punt 24 vastgestelde tijdschema, dient alleen de impact die binnen de relevante tijdsbestekken wordt waargenomen in aanmerking te worden genomen bij de THC-beoordeling door de bevoegde autoriteit;
• c. de beoordeling van de kwantitatieve impact van de herstelmogelijkheden, onder meer door de impact neerwaarts bij te stellen of door haircuts toe te passen op de door instellingen verstrekte kwantificering indien de waarschijnlijke impact van de herstelmogelijkheden niet is gebaseerd op realistische en plausibele aannames en kwantificeringen;
• d. aanvullende beperkende factoren in verband met de gelijktijdige of opeenvolgende uitvoering van herstelmogelijkheden, zoals gespecificeerd in punt 29, onder meer door het effect van specifieke mogelijkheden te verwijderen of naar beneden bij te stellen wanneer er onderlinge verbanden worden vastgesteld, waarbij onder meer prioriteit wordt gegeven aan mogelijkheden met het hoogste haalbaarheidsniveau en/of de grootste materiële impact in de gegeven uitvoeringsperiode.

Waar passend en mogelijk dienen de bevoegde autoriteiten rekening te houden met referentiegroepanalyses om onder meer het volgende te vergemakkelijken:

• a. een vergelijking tussen de instellingen van de soorten herstelmogelijkheden die in de verschillende scenario’s ten uitvoer worden gelegd, waarbij wordt nagegaan of een instelling bepaalde specifieke soorten mogelijkheden over het hoofd heeft gezien;
• b. een referentiegroepvergelijking van de verwachte financiële impact van elk type herstelmogelijkheid in verschillende stressscenario’s;
• c. een vergelijking tussen de instellingen van de tijd die naar verwachting nodig is om een herstelmogelijkheid uit te voeren en de vruchten ervan te plukken;
• d. een vergelijking tussen de instellingen van de verwachte belemmeringen en voorbereidende maatregelen voor elk type herstelmogelijkheid.