7. Algemene beginselen bij het vaststellen van een segment van sectorale blootstellingen

Bij het vaststellen van een segment van sectorale blootstellingen overeenkomstig de delen 4 tot en met 6 moet de betrokken autoriteit de juiste balans vinden tussen het ondervangen van de macroprudentiële of systeemrisico’s die voortvloeien uit het beoogde segment en de onbedoelde gevolgen van de toepassing van een systeemrisicobuffer op dit segment.

Voor een correcte afbakening van segmenten van sectorale blootstellingen waarop zij beogen een systeemrisicobuffer toe te passen, en met name om overlappingen en dubbele telling van risico’s te voorkomen, dienen de betrokken autoriteiten samen te werken met de bevoegde autoriteiten, indien deze niet samenvallen.

7.1. Ongewenste wisselwerking met andere macroprudentiële maatregelen

Voor de toepassing van punt 32 moeten de betrokken autoriteiten in het bijzonder:

• a. waarborgen dat de risico’s waarop een overeenkomstig deze richtsnoeren vastgestelde systeemrisicobuffer is gericht, duidelijk en nauwkeurig worden omschreven;
• b. wanneer zij voornemens zijn een sectorale systeemrisicobuffer in te voeren, de wisselwerking met andere reeds geactiveerde macroprudentiële maatregelen in aanmerking nemen en specificeren, opdat wordt voorkomen dat de systeemrisicobuffer op ongerechtvaardigde wijze wordt geactiveerd voor risico’s die al door middel van die macroprudentiële maatregelen worden aangepakt;
• c. mogelijk ongewenste wisselwerking tussen systeemrisicobuffers vermijden wanneer meerdere systeemrisicobuffers (sectorale en/of bredere systeemrisicobuffers) gericht zijn op dezelfde systeemrisico’s of wanneer meerdere sectorale systeemrisicobuffers worden toegepast op segmenten van sectorale blootstellingen die op basis van een en hetzelfde element zijn vastgesteld.

7.2. Reciprociteit

Betrokken autoriteiten moeten bij het vaststellen van een passend segment van sectorale blootstellingen waarop zij een systeemrisicobuffer kunnen toepassen, rekening houden met het volgende:

• a. een te gedetailleerde toepassing van de sectorale systeemrisicobuffer zal andere autoriteiten ontmoedigen om reciprociteit te betrachten overeenkomstig artikel 134 van Richtlijn 2013/36/EU, indien met de uitvoering van de maatregel door instellingen en de daaropvolgende monitoring door de betrokken autoriteiten waarschijnlijk hoge kosten zullen zijn gemoeid;
• b. er kan sprake zijn van ontbrekende gegevens tussen rechtsgebieden als gevolg van niet-geharmoniseerde definities, wat problemen schept voor de wederzijdse toepassing en bijgevolg voor de effectiviteit van de maatregel. Om deze lacunes weg te werken, moeten de betrokken autoriteiten gebruikmaken van bestaande gegevensbronnen.

Om wederzijdse toepassing voor de desbetreffende autoriteiten zo eenvoudig mogelijk te maken, moeten betrokken autoriteiten van de activerende lidstaat ernaar streven alle informatie te verstrekken (met inbegrip van definities en relevante berekeningen) die zij relevant achten en die nog niet beschikbaar is voor andere lidstaten, zodat de desbetreffende autoriteiten naar behoren kunnen beoordelen of zij de systeemrisicobuffer moeten reciproceren.

Betrokken autoriteiten dienen rekening te houden met ESRB-aanbeveling 2015/2 betreffende de beoordeling van grensoverschrijdende effecten van macroprudentiële beleidsmaatregelen en de vrijwillige wederzijdse toepassing van macroprudentiële beleidsmaatregelen, en de in andere lidstaten ingevoerde systeemrisicobuffer-maatregelen zo nodig te reciproceren.

7.3. Openbaarmaking

Betrokken autoriteiten moeten ernaar streven, voor zover van toepassing, voorschriften en algemene richtsnoeren openbaar te maken, met inbegrip van de materialiteitsdrempels als bedoeld in hoofdstuk 5 van deze richtsnoeren, die zijn uitgevaardigd ter uitvoering van de bepalingen van deze richtsnoeren, mits de openbaarmaking van die informatie de stabiliteit van het financiële stelsel niet in gevaar brengt.