7. Ogólne zasady identyfikacji podzbioru ekspozycji sektorowych

Przy identyfikacji podzbioru ekspozycji sektorowych zgodnie z częściami 4 – 6 odpowiedni organ powinien zapewnić właściwą równowagę pomiędzy eliminowaniem ryzyka makroostrożnościowego lub systemowego wynikającego z odnośnego podzbioru a niezamierzonymi konsekwencjami zastosowania SyRB do tego podzbioru.

W celu ułatwienia poprawnej identyfikacji podzbiorów ekspozycji sektorowych, do których można zastosować SyRB, a w szczególności w celu uniknięcia nakładania się na siebie czynności i podwójnego uwzględniania ryzyka, odpowiednie organy powinny współpracować z właściwymi organami, jeżeli są to różne organy.

7.1. Nieuzasadnione interakcje z innymi środkami makroostrożnościowymi

Dla potrzeb punktu 32 odpowiednie organy powinny w szczególności:

• a. zapewnić, aby ryzyko eliminowane poprzez zastosowanie sektorowego SyRB ustalonego zgodnie z niniejszymi wytycznymi było jasno i dokładnie zdefiniowane;
• b. brać pod uwagę i określać, gdy planują wprowadzić sektorowy SyRB, interakcję z innymi aktywnymi środkami makroostrożnościowymi w celu uniknięcia uruchomienia SyRB w nieuzasadniony sposób w odniesieniu do ryzyka, które zostało już wyeliminowane przez te środki makroostrożnościowe;
• c. unikać nieuzasadnionych interakcji, jakie mogą się pojawiać między buforami ryzyka systemowego (sektorowymi lub szerszymi buforami ryzyka systemowego) bądź wówczas, gdy ten sam element służący identyfikacji podzbioru ekspozycji sektorowych jest wykorzystywany w szeregu sektorowych buforach ryzyka systemowego.

7.2. Wzajemność

Przy identyfikacji stosownego podzbioru ekspozycji sektorowych, do których odpowiednie organy mogą zastosować SyRB, powinny one brać pod uwagę poniższe kwestie:

• a. Zbyt szczegółowe zastosowanie sektorowego SyRB odbierze innym organom motywację do zastosowania wzajemności zgodnie z art. 134 dyrektywy 2013/36/UE, jeżeli wdrożenie tego środka przez instytucje i późniejsze monitorowanie przez właściwe organy może się wiązać z wysokimi kosztami.
• b. Luki w danych wynikające z niezharmonizowanych definicji mogą występować pomiędzy poszczególnymi jurysdykcjami, prowadząc do problemów z odwzajemnieniem środka, a tym samym z jego skutecznością. W celu ograniczenia takich luk, odpowiednie organy powinny korzystać z uprzednio istniejących źródeł danych.

Aby uczynić wzajemność jak najprostszą dla odwzajemniających organów, odpowiednie organy uruchamiającego państwa członkowskiego powinny dążyć do dostarczenia wszystkich informacji (w tym definicji i odpowiednich obliczeń), które uznają za istotne i niedostępne dla innych państw członkowskich, tak aby odwzajemniające organy mogły odpowiednio ocenić, czy należy odwzajemnić stopę SyRB.

Odpowiednie organy powinny uwzględniać zalecenie ERRS nr 2015/2 w sprawie oceny skutków transgranicznych oraz dobrowolnej wzajemności środków polityki makroostrożnościowej oraz, w stosownych przypadkach, odwzajemniać środki SyRB wprowadzone w innych państwach członkowskich.

7.3. Ujawnianie

W stosownych przypadkach o dpowiednie organy powinny starać się podawać do wiadomości publicznej wszelkie przepisy lub ogólne wskazówki, w tym progi istotności, o których mowa w części 5 niniejszych wytycznych, wydane w celu wdrożenia postanowień niniejszych wytycznych, pod warunkiem że podanie takich informacji do wiadomości nie zagraża stabilności systemu finansowego.