7. Beloningscategorieën

129.Krachtens Richtlijn 2013/36/EU is beloning ofwel vast, ofwel variabel. Er bestaat geen derde beloningscategorie. Onverminderd de nationale tenuitvoerlegging van vrijstellingen uit hoofde van artikel 94, leden 3 tot en met 5, van Richtlijn 2013/36/EU moet, wanneer de beloning variabel is en wordt betaald aan aangewezen personeelsleden, niet alleen worden voldaan aan de algemene vereisten van artikel 92 van Richtlijn 2013/36/EU, maar ook aan alle vereisten van artikel 94 van die richtlijn. Daartoe categoriseren instellingen overeenkomstig deze richtsnoeren de beloningscomponenten als vaste of als variabele beloning en leggen zij in hun beloningsbeleid heldere, objectieve, vooraf bepaalde en transparante criteria vast voor de indeling van alle beloningscomponenten in de categorie vaste beloning of variabele beloning, overeenkomstig de criteria die in artikel 92, lid 2, onder g), van Richtlijn 2013/36/EU en in deze richtsnoeren zijn vermeld.

130.Wanneer een beloningscomponent op basis van de in deze richtsnoeren gegeven criteria niet overtuigend kan worden ingedeeld in de categorie vaste beloning, moet deze als variabele beloning worden beschouwd.

131.Beloning is vast wanneer de voorwaarden voor de toekenning en het bedrag ervan:

• a. zijn gebaseerd op vooraf vastgestelde criteria;
• b. op niet-discretionaire wijze zijn gebaseerd op het niveau van de beroepservaring en senioriteit van personeelsleden;
• c. transparant zijn ten aanzien van het afzonderlijke bedrag dat aan het individuele personeelslid wordt toegekend;
• d. permanent zijn, d.w.z. worden gehandhaafd gedurende een periode die gekoppeld is aan de specifieke rol en organisatorische verantwoordelijkheden;
• e. onherroepelijk zijn; het vaste bedrag wordt alleen veranderd via collectieve onderhandelingen of na heronderhandelingen in overeenstemming met nationale criteria betreffende de vaststelling van salarissen;
• f. niet door de instelling kunnen worden verminderd, opgeschort of geannuleerd;
• g. niet de aanzet geven tot het aangaan van risico’s;
• h. niet afhankelijk zijn van prestaties.

132.Beloningscomponenten die deel uitmaken van een algemeen instellingsbreed beleid, en die voldoen aan de in punt 131 genoemde criteria, of betalingen die verplicht zijn ingevolge het nationale recht, worden beschouwd als vaste beloning. Hiertoe behoren betalingen die deel uitmaken van het gangbare arbeidsvoorwaardenpakket zoals gedefinieerd in deze richtsnoeren.

133.De volgende beloningscomponenten dienen ook als vast te worden beschouwd, waarbij alle gelijksoortige situaties op consistente wijze worden behandeld:

• a. beloningen die worden betaald aan personeelsleden die buiten hun eigen land werkzaam zijn, rekening houdend met de kosten van levensonderhoud en belastingtarieven in een ander land;
• b. toeslagen die worden gebruikt om het vaste basissalaris te verhogen in situaties waarin personeelsleden in het buitenland werken en minder beloning ontvangen dan op de lokale markt voor een vergelijkbare functie wordt betaald, wanneer wordt voldaan aan de volgende specifieke voorwaarden:
• i. de toeslag wordt op niet-discriminerende basis betaald aan alle personeelsleden in een vergelijkbare situatie;
• ii. de toeslag wordt toegekend omdat personeelsleden tijdelijk in het buitenland of in een andere functie werken met een beloningsniveau dat moet worden aangepast om het in overeenstemming te brengen met de beloningsniveaus op de desbetreffende markt;
• iii. het niveau van de aanvullende betalingen is gebaseerd op vooraf vastgestelde criteria; en
• iv. de duur van de toeslag is gekoppeld aan de duur van bovengenoemde situatie.

1. Overzicht

1.1 Referenties

1.2 Geïdentificeerde eisen

1.3 Gerelateerde standaarden

2. Geïdentificeerde eisen

3. Gerelateerde standaarden

• EBA - Published by the European Banking Authority at https://www.eba.europa.eu/