Categorieën indicatoren voor herstelplannen

Instellingen dienen in het herstelplan ten minste de volgende verplichte categorieën van indicatoren voor herstelplannen, zoals nader gespecificeerd in deze richtsnoeren, op te nemen:

• a. kapitaalindicatoren;
• b. liquiditeitsindicatoren;
• c. winstgevendheidsindicatoren;
• d. indicatoren voor activakwaliteit.

Instellingen dienen in het herstelplan de twee volgende categorieën indicatoren voor herstelplannen, zoals nader gespecificeerd in deze richtsnoeren, op te nemen tenzij zij ten genoegen van de bevoegde autoriteiten motiveren waarom deze categorieën niet relevant zijn voor de juridische structuur, het risicoprofiel, de omvang en/of de complexiteit van de instelling (in de zin van de weerlegging van een weerlegbaar vermoeden):

• a. marktindicatoren;
• b. macro-economische indicatoren.

Instellingen dienen in het herstelplan specifieke indicatoren voor herstelplannen op te nemen zoals vermeld in de lijst per categorie in bijlage II bij deze richtsnoeren, tenzij zij ten genoegen van de bevoegde autoriteiten motiveren waarom deze specifieke indicatoren niet relevant zijn voor de juridische structuur, het risicoprofiel, de omvang en/of de complexiteit van de instelling of dat ze niet kunnen worden toegepast vanwege kenmerken van de markt waarin de instelling actief is (in de zin van de weerlegging van een weerlegbaar vermoeden).

Wanneer een instelling het in punt 23 bedoelde vermoeden voor een van de in bijlage II gespecificeerde indicatoren weerlegt, dient zij deze waar mogelijk te vervangen door een andere indicator van dezelfde categorie die voor deze instelling relevanter is. Indien vervanging door geen enkele indicator van bijlage II mogelijk is, dienen de instellingen in hun herstelplannen ten minste één indicator op te nemen uit elk van de in lid 21 genoemde categorieën.

Instellingen dienen zich niet te beperken tot de indicatoren uit de minimumlijst in bijlage II, maar dienen ook te overwegen andere indicatoren in acht te nemen volgens de beginselen en in lijn met de beschrijving van de categorieën die in deze richtsnoeren worden genoemd. Met het oog hierop bevat bijlage III een niet-uitputtende lijst met voorbeelden van naar categorieën uitgesplitste aanvullende indicatoren voor herstelplannen.

Het raamwerk van indicatoren voor herstelplannen:

• a. dient te worden afgestemd op het bedrijfsmodel en de strategie van een instelling en past bij haar risicoprofiel. Het behoort de belangrijkste zwakke punten aan te wijzen die waarschijnlijk van invloed zijn op de financiële situatie van de instelling;
• b. dient te worden afgestemd op de juridische structuur, de omvang en de complexiteit van elke instelling. Met name dient het aantal indicatoren voldoende te zijn om de instelling te waarschuwen voor verslechterende omstandigheden op diverse gebieden. Tegelijkertijd dient dit aantal indicatoren doelgericht en voor instellingen beheersbaar te zijn;
• c. dient in lijn te zijn met het algemene kader voor risicobeheer en met de bestaande indicatoren voor het noodplan voor liquiditeit of kapitaal en indicatoren voor het bedrijfscontinuïteitsplan;
• d. dient periodieke monitoring mogelijk te maken en te zijn geïntegreerd in de governance van de instelling en in de escalatie- en besluitvormingsprocedures; en
• e. dient toekomstgerichte indicatoren te omvatten.