Kategorie wskaźników planu naprawy

Instytucje powinny uwzględnić w planie naprawy co najmniej następujące obowiązkowe kategorie wskaźników planu naprawy doprecyzowane w niniejszych wytycznych:

• a. wskaźniki kapitałowe;
• b. wskaźniki płynności;
• c. wskaźniki rentowności;
• d. wskaźniki jakości aktywów.

Instytucje powinny uwzględnić w planie naprawy dwie poniższe kategorie wskaźników planu naprawy doprecyzowane w ninie jszych wytycznych, chyba że przedstawią właściwym organom zadowalające uzasadnienie, dlaczego takie kategorie nie odpowiadają strukturze prawnej, profilowi ryzyka, wielkości lub złożoności instytucji (tj. domniemanie wzruszalne):

• a. wskaźniki rynkowe;
• b. wskaźniki makroekonomiczne.

Instytucje powinny uwzględnić szczególne wskaźniki planu naprawy zawarte w wykazie kategorii w załączniku II do niniejszych wytycznych, chyba że przedstawią właściwym organom zadowalające uzasadnienie, dlaczego takie szczególne wskaźniki nie odpowiadają strukturze prawnej, profilowi ryzyka, wielkości lub złożoności instytucji lub nie mogą być zastosowane ze względu na cechy rynku, na którym dana instytucja prowadzi działalność (tj. domniemanie wzruszalne).

Jeżeli instytucja obala domniemanie określone w pkt 23 w odniesieniu do któregokolwiek ze wskaźników określonych w załączniku II, powinna w miarę możliwości zastąpić go innym wskaźnikiem z tej samej kategorii, który w większym stopniu odpowiada tej instytucji. Jeśli nie jest możli we zastąpienie każdego wskaźnika określonego w załączniku II, instytucje powinny uwzględnić w swoich planach naprawy przynajmniej jeden wskaźnik z każdej kategorii określonej w pkt 21.

Instytucje nie powinny ograniczać zestawu wskaźników do minimalnego wykazu zawartego w załączniku II, powinny natomiast uwzględnić włączenie innych wskaźników zgodnie z zasadami i opisem kategorii zawartymi w niniejszych wytycznych. Z tego względu załącznik III zawiera niewyczerpujący wykaz z przykładami dodatkowych wskaźników planu naprawy w podziale na kategorie.

Ramy wskaźników planu naprawy powinny:

• a. być dostosowane do modelu biznesowego i strategii instytucji oraz być adekwatne do jej profilu ryzyka. W ramach należy określić kluczowe słabości, które mogą mieć wpływ na sytuację finansową instytucji;
• b. być adekwatne do struktury prawnej, wielkości i złożoności każdej instytucji. W szczególności liczba wskaźników powinna być wystarczająca, aby ostrzec instytucję o pogarszających się warunkach w różnych dziedzinach. Jednocześnie taka liczba wskaźników powinna być odpowiednio ukierunkowana i możliwa do stosowania przez instytucje;
• c. być dostosowane do ogólnych ram zarządzania ryzykiem i istniejących wskaźników płynności lub wskaźników kapitałowych z planu awaryjnego, a także wskaźników z planu ciągłości działania;
• d. umożliwiać regularne monitorowanie i być uwzględnione w procesach zarządzania instytucją oraz w procedurach eskalacji i podejmowania decyzji; oraz
• e. zawierać wskaźniki perspektywiczne.