7.1 Algemene overwegingen

Bevoegde autoriteiten bepalen via de SREP-kapitaalbeoordeling of het eigen vermogen van de beleggingsonderneming goede dekking biedt van de risico’s voor het kapitaal afkomstig van gereglementeerde en niet-gereglementeerde bedrijven waaraan de beleggingsonderneming is of zou kunnen worden blootgesteld of die zij voor anderen vormt, indien die risico’s worden beoordeeld als wezenlijk voor de beleggingsonderneming.

Bevoegde autoriteiten dienen dit te doen door het bedrag te bepalen en vast te stellen van het aanvullend eigen vermogen dat de beleggingsonderneming moet aanhouden ter dekking van risico’s en aspecten van risico’s waaraan de beleggingsonderneming is blootgesteld of die zij voor anderen vormt en die niet of niet voldoende door de delen drie en vier van Verordening (EU) 2019/2033 worden gedekt. Zo nodig dienen bevoegde autoriteiten een aanvullend-eigenvermogenvereiste vast te stellen om tekortkomingen in de governance- en controlemechanismen van de beleggingsonderneming, de voor regelgevingsdoeleinden gebruikte interne modellen en de voorzichtige waardering van de handelsportefeuille aan te pakken, of om te verhelpen dat beleggingsondernemingen er herhaaldelijk niet in slagen voldoende aanvullend eigen vermogen in overeenstemming met het richtsnoer aan te houden. De beleggingsonderneming dient te allen tijde te voldoen aan de bijkomende eigenvermogensvereisten.

Om potentiële kapitaalontoereikendheden aan te pakken, ook in ongunstige omstandigheden, dienen bevoegde autoriteiten passende toezichtmaatregelen te nemen, waaronder, indien relevant, de vaststelling en mededeling van richtsnoeren inzake het aanvullend eigen vermogen (P2G), dat wil zeggen de hoeveelheid kapitaal die de beleggingsonderneming geacht wordt aan te houden om te voorkomen dat conjuncturele economische schommelingen leiden tot niet-nakoming van het eigenvermogens en het aanvullend-eigen vermogensvereiste of een bedreiging vormen voor het vermogen van de beleggingsonderneming om haar activiteiten op ordelijke wijze af te bouwen en te staken.

Bij het bepalen van het aanvullend-eigenvermogensvereiste, en indien relevant, P2G, dienen bevoegde autoriteiten:

• a. rekening te houden met toezichtmaatregelen, die de bevoegde autoriteit heeft toegepast of voornemens is toe te passen op een beleggingsonderneming in overeenstemming met titel 10, rekening houdend met de paragrafen 291 tot en met 293;
• b. het besluit om een aanvullend-eigenvermogensvereiste op te leggen en het desbetreffende richtsnoer duidelijk te motiveren;

88

• c. op consistente wijze aanvullend-eigenvermogensvereisten en -richtsnoeren toe te passen om te zorgen voor brede consistentie van de prudentiële uitkomsten voor alle beleggingsondernemingen.

Bevoegde autoriteiten dienen de toereikendheid van het eigen vermogen van de beleggingsonderneming te beoordelen en de impact van conjuncturele economische schommelingen hierop als een essentiële bepalende factor van de levensvatbaarheid van de beleggingsonderneming. De uitkomst van deze beoordeling wordt samengevat en weergegeven in een score op basis van de criteria die aan het eind van deze titel worden vermeld.

Bevoegde autoriteiten dienen het aanvullend-eigenvermogensvereiste en, indien relevant de P2G te bepalen en vast te stellen overeenkomstig het in titel 2 gespecificeerde minimale model van toezichtinspanning. Met name de minimumfrequentie waarmee dit aanvullend vereiste en, indien relevant, de P2G worden bepaald en vastgesteld, dient de frequentie te volgen van de beoordeling van de toereikendheid van het kapitaal krachtens het SREP minimale model van toezichtinspanning.

Bevoegde autoriteiten kunnen voor kleine en niet-verweven beleggingsondernemingen, met inachtneming van de criteria van artikel 12 van Verordening (EU) 2019/2033, aanvullend-eigenvermogensvereisten vaststellen wanneer zij dat gerechtvaardigd achten, en dit per geval. Dergelijke kleine en niet-verweven beleggingsondernemingen zijn op grond van artikel 41 van Richtlijn (EU) 2019/2034 niet onderworpen aan een P2G.